Bouquet Quotes นิยาย & เรื่องราว

"Bata, kanino galing to?" Tumingala ang bata sa kanya. “Hindi ko po kilala ang gwapong mama eh. Sabi, po niya tingnan mo nalang daw yong card." at agad na itong tumakbo papalayo sa kanila. Mabilis niyang tiningnan ang card na nakasabit sa bouquet at binasa ang nakalagay doon. "A flowers cannot blossom without sunshine, and I cannot live without your Love." - frm. Raven Colster

pag uulit naman nito ng tanong sa akin. Napangiti naman ako dahil doon. " Paki bigyan ako ng 1 bouquet of red rose. thank you." naka ngiti na sabi ko dito. "Okay po Ma'am, Pili na lang po kayo ng rose dyan at ng ma e arrange na po namin. May mga ibat ibang klase din po kami ng bouquet arrangement baka like nyo po pumili kung ano ang gusto nyong ayos ng bouquet nyo." sabi naman nito.

“Sus. Bakit ayaw mong aminin na binilhan mo ako?” “Dahil hindi ko binili.” “Kung ayaw mo, itapon mo.” Agad itong yumakap sa bouquet. “Sino nagsabing ayaw ko?” Natigilan siya. Ang laki ng bouquet. Halos matakpan ang mukha nito. Pero kita niya pa rin ang ngiti ni Cassandra sa likod ng mga rosas, masaya ito, na parang may tinanggap na hindi lang bulaklak.

Hindi n'ya namalayan ang isang pigura na nakatayo sa isang sulok habang may matamis na ngiti sa mga labi na nakatingin sa kan'ya. Inilibot n'ya ang tingin at doon n'ya lang nakita ang gwapong mukha ng kasintahan. "Happy anniversary to my gorgeous Pepper," malambing na bati nito sa kan'ya habang may bitbit na isang bouquet ng iba't-ibang kulay ng pepper at papalapit sa kan'yang kinaroroonan. "Bouquet of peppers for you my lovely Pepper," mahinang sabi ng nobyo ng makalapit sa kan'ya sabay halik sa kan'yang noo.

Ang araw ay marahang lumulubog sa likod ng karagatang saksi sa lahat ng luha, laban, at pagmamahalang pinagdaanan naming dalawa. Hawak ko ang bouquet—hindi dahil kailangan ito para sa larawan, kundi dahil bawat bulaklak doon ay may kahulugan: isang liryo para sa pag-asa, isang rosas para sa sakit na nilampasan, at isang puting dahlia para sa kapayapaan na matagal naming hinanap.

Iniabot niya ang isang bagong bouquet ng bulaklak isang pang-araw-araw na ritwal na tila nagpapaalala kay Louisse na hindi siya maaaring tumakas sa presensya ni Anthony. “Salamat, ang ganda naman nito,” sagot niya habang inilapit ang ilong sa makukulay na tulip at ipinikit ang mga mata. Sa kabila ng lahat, ang bango ng mga bulaklak ang tanging bagay na nagdadala sa kanya ng kahit kaunting ginhawa—parang isang tahimik na mensahe ng suporta at pagmamahal. “Pwede ba kitang makausap?” biglang sambit ng kanyang ama, ang tinig ay mabigat, waring hindi tatanggap ng pagtanggi.

He handed it to me making me smile crazily. “Thanks, Brandon. This is the first bouquet I receive from you. Nakakatuwa.” I smelled the flowers afterwards. “I like them.” Saad ko na kinangiti niya. “We have to take a picture, babe. I’ll take a picture of you.” Mas lalo yatang lumaki ang ngiti ko sa tinawag niya sa akin habang ang puso ko naman ay ‘di magkamayaw sa pagtambol.

nasisiyahan nitong pinangbati sa akin. Inuna niya akong yakapin nang mahigpit bago inabot ang bouquet. Iba't ibang klase ng bulaklak ang naka-arranged dito kaya naman sobrang ganda, makulay at bango. "Tingnan mo na, walang imposible basta magtiyaga ka lang... Ito na ang bunga ng mga naging desisyon mo... Magaling ka na ngang talaga, hija..."