Novel & Cerita Brave New World

Na para bang ang h***k na pinagsaluhan nila ay isang bagay na hinding-hindi na niya makakalimutan pa. For the first time in his life, someone make him feel different. Kung ang halos lahat ng babaeng naikama niya ay gagawin ang lahat para lang manatili siya sa tabi nito pagsapit ng umaga, si Elainne ay irap ang ibinungad sa kanya. Women used to talk to him with flowery words. They are willing to make him flatter. Pero ang babang nasa kuwarto niya ngayon? Parang walang pakialam kung ikatutuwa niya ang mga salitang bibitiwan nito. Ni hindi ito nagpacute man lang sa kanya. Hindi nagpakita ng pagkaaliw dahil lang magkasama sila. Lahat ng iyon ay sapat nang dahilan para maramdaman niyang tao siya.

aniya. Bahagya kong nagulat doon. Mukhang tuluyan ko na syang naggambala dahil wala na siyang balak umidlip ulit. Sa huli ay tumango at naghandang makinig. "Forty-seven years ago, there's only one world. It's Earthadus. Both humans and xenas were living there. Wala pang alitan sa pagitan ng dalawang uri noon. Mayroong lalaking nirerespeto at pinaniniwalaan ng lahat, Fragedo. He's a demigod. He's the son of the god of xenas and the queen of the humans. That's why both xenas and humans looked up to him as a leader." he paused for a while.

Wala namang masiyadong nangyari nitong mga nakaraang araw at na-prove ni Zendrix na he's from the fantasy world or should I say w*****d world. I checked the story at nandon nga ito sa works ko at nandon din yung ibang mga nangyari sa'min from the nighmare up to now. Yung nangyari sa nightmare na 'yon nandon sa story. 'Yon pa talaga ang simula.

Sana, katulad ni Samsara ay mas piliin ninyo ang inyong sarili. Pero huwag kayong mag-alala, baka may pangalawang pagkakataon pa para sa pagiibigan ni Landon at Samsara dahil opisyal kong inaanunsyo ang BOOK 2 ng A BILLIONAIRE'S PURCHASE!

The Billionaires' War: Cry For Me (Stand-alone Dark Romance) ————————————— ⚠️R18+ SCENE AHEAD⚠️ 🚫Read at your own risk.🚫 ~CHAEWON JONES' POV~ Inaakala ng lahat na kapag isa kang bilyornaryo ay ikaw na ang pinakaswerteng tao sa mundo. Hindi ko alam kung bakit iyon din ang pinakaayaw kong marinig mula sa bibig ng mga taong nakapaligid sa akin. Nakapokus lang sila sa kung anong nakikita nila. Humahanga sa mga bagay na pangsamantala lamang.

Brat Obsession 04 halos isang oras din kaming nag usap para dun sa reporting na gagawin namin Hindi ko tuloy maiwasang mapa ngiti tuwing naaalala yung huling sinabi niya bago ako mag out "Hindi lang pala ganda at yaman ang meron ka matalino ka din hindi tulad ng ibang. Brats walang ginawa kung di mag mall o kung ano ano pa"

AYA A boutique is bathed in warm, inviting light habang pumapasok ako sa loob nito. It's my shopping day as Rei insisted na bumili ako ng mga damit ko dahil nga kaunti lang ang nasa maleta at wala pang pambahay na napasama. He volunteered to pay for my clothes, including my hygiene kits, skin care, and hair care stuff na mamaya ko pa bibilhin pagkatapos ko rito. Tinanggap ko ang alok niya dahil sa pagpupumilit niya. At sinabi niya pang ayaw raw niyang may kasamang mabaho sa unit niya.

“Thorne… bakit hindi mo ako sinira agad?” Ang tanong ko ay lumabas na parang bulong sa gitna ng dilim ng rooftop terrace. Ang hangin ay malamig, humahaplos sa balat ko na parang paalala na hindi pa tapos ang lahat. Sa ibaba, ang lungsod ay parang walang katapusang karagatan ng ilaw—mga kotse na parang mga bituin na gumagalaw, mga building na parang mga higanteng nakabantay. Pero dito sa itaas, sa pribadong mundo ni Thorne Valtor, parang kami lang dalawa ang nabubuhay.

Mga Bitak sa Sanlibutan Sampung taon. Isang dekada ng gintong panahon. Ang mundo, na muling isinilang mula sa abo ng digmaan, ay yumabong sa ilalim ng mapagkalingang gabay ng Brilliones Foundation. Ang dating mga guho ay naging mga makabagong siyudad na pinapatakbo ng malinis na enerhiya. Ang dating hidwaan sa pagitan ng mga "Survivors" at "Founders" ay napalitan ng pagkakaisa, na pinagtibay ng mga programang pang-edukasyon at pangkabuhayan na pinondohan ng pamilya. Ang pangalan ng Brilliones ay hindi na lamang isang alamat ng digmaan, kundi isang simbolo ng kapayapaan at pag-unlad.

paalaala ni Mang Lito. “Salamat po ulit, I’ll be back quick,” she told him. As she stepped inside, she was greeted by a spacious lobby adorned with modern furnishings and polished marble floors. The air hummed with the soft murmur of conversations and the distant hum of office machinery. Elevators whisked occupants to their respective floors, their doors opening and closing with a soft chime. Each floor housed rows of cubicles and offices, divided by glass partitions that allowed natural light to filter through. The atmosphere was one of focused productivity, with employees buzzing around, and engaged in their tasks. It brought Chloe back to a time when her father had proudly toured her arou