The Midnight Library Novels & Stories

“And if I were you, Rank 15, I wouldn’t go near that library. Silas likes young, pretty things. At ang mga gaya mo? Ginagawa niyang dekorasyon bago itapon.” Lumabas ako ng Atelier nang hindi tumitingin sa likod. Nang makarating kami sa dormitoryo, hinintay ko ang pagdilim ng mga ilaw. Eksaktong 10:00 PM—the Curfew of Shadows. Dahan-dahan akong bumangon at kinuha ang itim na leggings at hoodie na itinago ko sa ilalim ng kutson. I crawled through the narrow, dusty ventilation duct na konektado sa East Wing.

Lumunok ako at dahan-dahan na lang na tumango. Nagtanong siya nang kung anong mga gagawin ko at sinabi ko namang ang paglelayout ng invitations at program ang pagkakaabalahan ko ngayon pati na ang pagfafinalize ng flow ng event. Tumango siya at agad sinimulan ang pagtulong sa akin. Hanggang 12 midnight open ang library pero pagsapit pa lang ng 7PM ay marami nang nag-aalisan. Nang mag 8PM ay halos kami na lang ang natitira.

Aethelmagia version. Nang nakarating na kami, kitang kita sa mukha ni Kriselle ang kasiyahan. Isang mahabang hallway patungong Biblio ang aming tinahak. Makikita naman sa gilid ang mga benches at halaman. "Biblio..." aking basa sa bandang itaas, may dalawang malaking pintuan. Binuksan ito ni Maestra Markisha. Tuluyan na kaming napatingala sa itaas dahil sa sobrang lawak at tayog ng paligid. The library has four stories and there are hundreds of books and shelves here as well as numerous tables and chairs, and there is even a flying bird, an orange bird!

It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here. I stepped onto the polished sidewalk, the glow of the streetlights casting long shadows against the pavement. A single heavy oak door stood before me, its polished brass handle gleaming under the dim lighting. Above it, the name Midnight Society was engraved in elegant gold lettering, almost blending into the darkness unless you knew where to look. To the side, a small crescent moon-shaped neon light flickered in a deep shade of blue—subtle, but just enough to hint at the exclusivity hidden within.

Sobrang nagkalayo ang agwat nilang dalawa. Naiwan na mag-isa si Claude sa bahay nilang mag-asawa. Hindi agad nakapagsalita si Claude sa sinabi ni Mikaella. Kaya, umalis si Claude at pumunta sa isang villa na iniregalo sa kanya ni Midnight. Si Midnight ay isang preso, kung saan siya ang warden. Sobrang yaman naman talaga ni Midnight.

Dahil sa sobrang saya niya, tila lumipad ang oras at ng alisin niya ang ulo niya sa kanyang mga libro, nakita niyang alas-9 na ng gabi. Mabilis niyang sinimulan ang pag impake ng mga libro. Nagsara ang library ng 9:30 pm araw araw, ibig sabihin, tatlumpung minuto na lang ang natitira para makaalis siya, kung hindi, maikulong siya sa loob ng library. Sigurado siyang hindi ito magiging isang magandang karanasan.

The pale, soft light of dawn slowly replaced the shadows in the master bedroom, bringing a calm serenity to the penthouse. The heavy, intoxicating heat of the midnight fire had settled into a comfortable, quiet warmth. Mich lay tangled in the high-thread-count silk sheets, her body aching in the most satisfying way possible. Every inch of her skin felt alive, still marked by the fierce, possessive grip of Zane’s hands and the lingering warmth of his lips.

Lalabas na sana ako ng kwarto pero agad akong bumalik sa salamin para siguraduhing mayos na ang itsura ko. Nang makonteto lumabas na ako ng kwarto para pag buksan si Gael. Kinakabahan kong pinihit ang door knob para buksan ito. Nakatalikod si Gael nang mabuksan ko ang pinto tatawagin ko na sana siya ng bigla siyang lumingon na ikina gulat ko sa kaba. Napatulala ako sobrang fresh niya sa sout na t-shirt kulay puti na tenernuhan ng black jeans para akong naka tingin sa isang modelo ng penshoppe. May bitbit siyang itim na bag na naka sukbit sa braso niya. Napatingin ako sa bitbit niyang two cups of Don Macchiatos Matcha and Dark choco flavor na ikina kunot ng noo ko.

MELISSA POV Naka pikit lang ako sa buong byahe. Sobrang sakit ng ulo at nahihirapan talaga akong huminga. Ayokong buksan ang mga mata ko dahil natatakot akong makita ang daan na hindi papunta sa bahay at baka totohanin ni Princeton ang balak nitong sa presinto nya ako dalhin.

Hindi ako masyadong nakapagtanong kay Mira dahil tahimik siyang namuno at pinili kong igalang iyon. “Ito na,” sabi niya, tumigil sa harap ng double door. “Salamat,” bulong ko. Pinapasok niya ako, ang amoy ng kahoy na libro ay tumama agad sa ilong ko. Napasinghap ako nang buksan niya ang ilaw, na nagpakita ng malaki at nakakabighaning modern gothic library. Nagniningning ang chandelier sa gitna ng kwarto at ang reddish brown na shelves na puno ng libro ay puno ang karamihan sa espasyo maliban sa mga lugar para sa mga desk at leather seats.