Beautiful World Novels & Stories

Hindi naman ako nagpupupunta ro'n kaya hindi ko 'to nakita. 'Yong daan papunta rito ay walang masyadong sasakyan na dumadaan. Madalas talaga bike. Sa gilid din ay mga puno na nagpapalamig sa buong biyahe. Not gonna lie, this place is indeed beautiful.

“At saka tingnan mo nga ako—ikumpara mo sa inyong lahat na nandito.” “Babe, hindi mo na kailangan pang mag-ayos. Just look at you. If DaVinci called his artwork the most beautiful woman, I would call you the most gorgeous lady I’ve ever met. Lamang na lamang pa ako kay Da Vinci because I can touch you, feel you, and kiss you. Kaya ay huwag mong intindihin kung anong looks ang mayroon ka ngayon. I know that the world is envious of me as I woke up looking at the most beautiful masterpiece that God ever created, Lila.”

Sa wakas, naging magbalae na rin sila sa Heaven. Napakaganda ng naging seremonya. Para akong nanonood ng isang fairy tale na nabuhay sa tunay na mundo. Ang bawat detalye ay perpekto—mula sa mga bulaklak na nakapalibot sa simbahan hanggang sa mga ilaw na nagbibigay ng romantikong liwanag sa paligid. Para itong eksena sa isang pelikula. At hindi ko maiwasang maalala ang sarili ko.

Save it Golden-pink, sunrise hues and dawn is staring right into my eyes. Wow. That's the only word on my mind right now. I feel like my eyes are being blessed with such a beautiful view as I walk on my bare feet, feeling the softness of the white sand on my skin. My heart is full of warmth and.. I don't know, tila ba yakap ako ng mundo at pinaparamdam sakin kung gaano ako ka-welcome para mabuhay. It's.. wonderful.

Nagsisilbi rin itong borderline ng bawat kontinente. Kung titingnan sa malayo ay nagmimistula itong isang paraiso sa kalagitnaan ng kawalan. Napalilibutan ito ng mga matatayog na Sakura Tree. Nagsisimula na ring mamukadkad ang mga ligaw na bulaklak. May iba't-ibang kulay ang mga mga ito na mas lalong dumadagdag sa kagandahan ng isla.

Bumuntong-hininga siya habang naglalakad papasok sa resort hanggang sa dumako ang kan’yang mga mata sa 400 steps na hagdan patungo sa pinakamataas na parte ng lugar kung saan makikita ang magandang tanawin ng karagatan sa ibaba. Maya pa’y kumirot ang kan’yang ulo nang isang imahe ang pumasok sa isipan sa parteng iyon ng resort.

Everything is so peaceful, calm, and beautiful. Ito palagi ang nararamdaman ko sa araw-araw. The beautiful place of Polimoa gives me that feeling. The place is extremely beautiful. Lahat ng tao ay mababait, masayahin at palakaibigan. Nothing is imperfect. Almost flawless. Like the water of Samaya falls that envelops my porcelain skin. It feels good and very relaxing.

Ang boses ni Yvren na tinatawag ako ay ang huling alaala ng isipan ko bago napuno ng kadiliman ang paligid ko. Amoy ko ang halimuyak ng bulaklak. Nang buksan ko ang mga mata ay sumalubong sa'kin ang napakagandang tanawin na hindi ko pa nasilayan noon pa man. Tila ito ay isang paraiso na hindi pa kailanman pinamugaran ng mga taong hayuk sa natural na pagkukunan. Tanaw ko rin ang malinis at matayog na talon. Kulay berde rin ang bawat halaman at kakahuyan sa paligid ko. Napangiti akong inangat ang magkabilang kamay sa ere dahil ito ang tunay na kalikasan.

Inabot ko iyon habang may ngiti sa aking labi. "I couldn’t find the right words to say how beautiful you are, wife. It seems like the word beautiful is not enough to describe you." malambing niyang sabi habang tinitingnan lahat ng angulo ng mukha ko na para bang sinasaulo niya ang bawat parte nito. "Maraming salamat, Henry." ngumiti ako ng pagkatamis-tamis.

Wala ng iba. "Saan siya nagpunta?" tanong ko sa sarili at napagdesisyonang lumabas na rin ng cabin. The wide and bright beautiful sea welcomes my vision. It's like, binubusog ako nito sa maganda nitong natural na tanawin. Ang kulat asul at malinis na tubig na may kalakip pang sariwang simoy ng hangin ay literal na walang makakapantay at hindi maipagpapalit ng kahit na anumang bagay. How I missed the sea, it's been a very long time.