Braveness Quotes Novels & Stories

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

I bet, nirentahan ng galante kong sugar dadeh ang buong lugar. "How to be... brave?" kanta ko at natatawang sumandal sa dibdib niya. "When I'm with you, I'm brave." Bulong niya. "How can I... love? When I'm afraid... to fall.." "Are you?" mahina ko siyang nahampas sa dibdib niya. Naisisingit niya talaga ang mga kalokohan dito e. "Umayos ka nga Masson," natatawa kong sabi but narinig ko lang ang halakhak niya.

Those days that you're hated are the days you become a hatred yourself. Through it all, I still admire you. Your bravery in fighting your flaws and sins are unimaginable. But most of all, your eagerness in trying things that you are afraid to deal with, is beyond applauded. Everything that happened was just a phase, no matter how your personality is portrayed like garbage — everyone doesn't have the right to bring you down.

Tumingin si Brayan sa kanyang anak, at sa mga mata nito, nakita niya ang sarili niya noong siya ay bata pa—puno ng apoy, ngunit kulang sa pasensya. "Ang paglaban nang walang plano ay hindi katapangan, Eizen. Iyon ay pagpapakamatay," sabi ni Brayan. "Ang tunay na lakas ay hindi sa kung gaano kabilis kang sumuntok, kundi sa kung gaano ka katagal kayang tumayo pagkatapos suntukin. Magtiwala ka sa akin."

Kahit kailan talaga makulit ang lalaking iyon. “Mahal kita, Anna, kayo ng anak nating si Brave. Alam kong kulang ang salita para patunayan 'yon sayo, kaya ako narito ngayon at nakaluhod sa paanan mo, ito'y patunay ng aking pagmamahal. Anna, marami akong nagawa sayo na hindi maganda noon. . . nasaktan kita at pinabayaan. Kaya humihingi ako sayo ng kapatawaran sa lahat ng pagkukulang ko, sa lahat nang naging kasalanan ko." Puno ng damdamin na pahayag ni Brett. Maging ang mga luha nito ay tumulo rin at wala na itong pakialam kung nakikita iyon ng mga taong nasa paligid niya.

Bago buksan ang pintong halos masira na sa lakas ng mga pagkatok ng mga taong nasa labas, napa-sign of the cross ako at naalala ang isang kasabihang galing kay lola. "Kapag kinakabahan at natatakot, kailangan pa ring sumubok." Gusto kong dagdagan ang kasabihan na 'yon ni lola at gawing — kahit kinakabahan at natatakot, kailangan pa ring sumubok — kahit di mo alam kung mabubuhay ka pa ba kapag baril na ang nakatutok. Hays. Bahala na!

anito. I sighed out of frustration. Alam kong nababakas na ang inis sa mukha ko ngayon pero wala akong pakialam. Ipinatong ko ang aking kamay sa lamesa n'ya bago diretsong tumitig sakan'ya. "People who don't have the authority tend to act braver than those who have it." Yeah. It's for you, Mr. President. For you. Bahagya s'yang napangisi sa sinabi ko at umiling.

“For the better?” “For the braver,” sagot niya. Bahagya akong ngumiti. “Bravery is just risk with conviction.” Tahimik siya sandali. Pinagmasdan ako—hindi bilang boss, hindi bilang kausap sa negosyo. Bilang lalaki. At doon ko alam—tama ang galaw. Hindi ko siya hinawakan. Hindi ko binabaan ang boses ko. Hindi ko rin binago ang postura ko.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

“That’s it. Don’t let them smell fear. Kasi once they see you strong, they’ll realize na hindi ka madaling buwagin.” Pagkatapos ng mock interview, napaupo si Althea, halatang drained. Agad siyang nilapitan ni Adrian, inalalayan, at hinawakan ang kamay. “You did amazing,” bulong niya. Umiling si Althea. “I was trembling the whole time.” “And yet, you spoke with courage. That’s all that matters.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “You don’t have to be perfect, Thea. You just have to be true. And that’s what makes you unbeatable.”