Braver Novels & Stories

Hindi nawala ang ngiti ni Elyssa pero nabahiran iyon ng kaba. "Kinakabahan at nahihiya ako, insan." Aminado ang dalaga na nahihiya siya dahil sa inasal niya noong huli silang nag-usap ng ina. Masisisi ba niya ang sarili sa tagal niyang kinimkim ang hinanakit para sa ina? Bahagya siyang hinampas ni Marra sa braso. "Ano ka ba? Nanay mo ‘yon kaya hindi ka dapat mahiya. And Louie is there. What is there to get scared of?”

Bukod sa maraming naiinggit sa empire, marami din siyang kalaban sa drag racing na gusto siyang pataubin. But it's the first time na may tumambang sa kanya at pinagbabaril ang sasakyan niya. Buti nalang talaga ang service niya ang dala niya na bullet proofed dahil kung hindi, tiyak pinaglalamayan na siya ngayon."

bulong ko, halos hindi marinig, "I... I've been so scared. I didn't know if I could... if I could ever be enough." "Anak," sagot niya, may lambing at tibay, "It's okay to be scared. Being brave doesn't mean you aren't afraid. It means you face it anyway. And you don't have to face it alone. I'm here. Always." Napaiyak ako nang dahan-dahan, iniikot ang towel sa kamay ko, nanginginig sa gitna ng takot at kaluwagan.

Kahit na kung ang tao tulad ni Garry ay humakbang paharap, siya ay maaaring hindi maayos ang bagay na ito ng madali. Kahit si Hazel ay hindi namalayan na nanginig ng kaunti. Kahit na si Duncan ay mahusay at siya ay kumpyansa sa kanyang kakayahan, hindi pa din siya kampante. Si Chief Leonard Bray ay kilala bilang ang invincible one. Kahit na siya ay lumalaban kamkailan nitong mga taon… Gaano karami ang talagang kayang pigilan siya kapag kumilos siya?

Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita. "Lumabas kayo riyan kung ayaw ninyong barilin namin kayo," matigas na utos sa kanila ng lalaki na parang miyembro ng WWW sa laki ng mga muscles na nag-uumalpas sa suot na puting sando. Ang WWW ay pangalan ng sikat na tournament kung saan ginaganap ang pakikipag-wrestling ng isang tao sa kanilang kapwa wrestler din. Mukha talaga itong wrestler. Nakakatakot.

Matagal naming hinintay ang pag-amin nila ni Finnral pero hindi ko akalain na siya ang unang aamin at sa akin pa. "Don't worry. We are here. We are brothers. Hindi ka namin iiwan o tatalikuran dahil lang na iiba ka," pahayag ko sa kaniya. Narinig ko naman ang mahina niyang pag-iyak sa balikat ko kaya hinimas ko siya sa likod. "Everything will be alright. This time kausapin mo na si Finnral. Kailangan niyo mag-usap para matapos na ang problema niyo. Be brave. Aminin mo sa kaniya ang totoo. Alam kong maiintindihan ka niya," pahayag ko. Tumango lang siya ng tumango habang umiiyak sa balikat ko.

sabat naman ni Tekla. "Oh, sige, kakain muna tayo at baka nagugutom na rin ang guwapong nilalang na ito," ani Brett sabay pisil sa matambok na pisngi ni Brave na ikinangiti naman ni Anna. Kinikilig siya sa nakikitang eksena ng mag-ama. Naku, kung kaya lang niyang sabihin kay Brett na anak nito si Brave ay ginawa na niya, pero mag-iipon muna siya ng lakas ng loob sa ngayon.

My love for Adi will never fade, that is truth that I will never omit And this is the end story of The Brave Girl. ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

" Hindi tumitingin ang problema sa estado ng buhay ng tao. May mga pagkakataon talaga na susubukan ka para makita kung gaano ka kalakas. Sa kaso namin, napatunayan kong walang mangyayari sayo kung hindi ka marunong lumaban dahil iba maglaro ang kapalaran." " Bravo, " bahagya siyang nagulat nang makita ang pagpalakpak sakaniya ni Valerie. " Pinahanga mo ako sa sinabi mo. Hindi ko akalaing magiging bukas ka sa mundong ginagalawan mo. " Nagsalubong ang kilay niya at bago pa siya makapagsalita, naramdaman niya ang pag v-vibrate sa loob ng pouch na hawak niya.

I whispered. Nanlaki ang mga mata niya. "Waa---" "Shhh," pagpapatahimik ko. "Makakaalis na po ako rito? balik na bulong niya. Tumango ako, "Kaya sundin mo lang sila ha," bilin ko. "Opo," nakatikom ang bibig siyang tumango. Muli kong hinaplos ang ulo niya. "Be Brave Ally."