Braver Novels & Stories

dagdag ko pa. Hinihingal pa siya nang tumama ang tingin sakin. Ang madilim na ekspresyon niya ay unti-unting lumambot ngunit napalitan ng hinanakit. Iniwas niya ang tingin mula sa akin at nagtiim-bagang na tila masama ang loob. Saka ko lang napansin na may tama rin siya. It's nothing compared to what River got but it doesn't change the fact that he also got a painful bruise.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

Muli nya akong niyakap. Isinandal ko ang aking ulo sa kanyang dibdib, ramdam ko ang mabilis na pag tibok ng kanyang puso. Hindi ko mapigilan na yakapin sya pabalik, pakiramdam ko na pinaka ligtas ako sa bisig n'ya, parang payapa ako sa mga yakap nya habang pinapakinggan ang nag haharumintado nitong puso. "You'so so brave, Jael. You're the bravest person I know. You've been through so much in your life, and you still stand strong." He said.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Sa totoo lang, pagod na ako. ‘’Sorry, dahil kasalanan ko naman talaga eh, sorry dahil napagod ako, sorry, dahil sumuko ako… And thank you dahil hindi mo hinayaan noon na wasakin at tangayin ka ng pagsubok na iyon. Jaria… Sana ganoon ka pa rin katatag ngayon, sana kaya mo pa rin…’’ Sana lang talaga. Mica Rodriguez Santillan POV

"I'll shoot him with my big gun! Pew pew! I'll protect you, Mama. No bad guys allowed." Napatawa ako, pero may kirot sa dibdib. Hinila niya ako para yumakap. "You don't need anyone else, Mama. You have me. I'm your superhero." Tumulo ang luha ko habang hinahalikan ko ang kanyang noo. Hinila ko siyang pabalik sa kama, inayos ang kumot, at tumabi sa kaniya. "Goodnight, my brave boy. Mama's so, so proud of you."

natatawa namang wika ni Astra. Bumuntong hininga naman ako dahil mukhang naunahan na nga ako ni Hamilton. Nakakainis Naman isipin yun pero Wala na akong magagawa, makikipag kompetensya na lamang ako, May the best man win. “ ASTRA LEIVE CONSTANA POV ”

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Hindi nawala ang ngiti ni Elyssa pero nabahiran iyon ng kaba. "Kinakabahan at nahihiya ako, insan." Aminado ang dalaga na nahihiya siya dahil sa inasal niya noong huli silang nag-usap ng ina. Masisisi ba niya ang sarili sa tagal niyang kinimkim ang hinanakit para sa ina? Bahagya siyang hinampas ni Marra sa braso. "Ano ka ba? Nanay mo ‘yon kaya hindi ka dapat mahiya. And Louie is there. What is there to get scared of?”

Gayon na lamang ang gulat nya dahil sa biglang pagtaas ng boses nito kung kaya't kahit labag sa loob, sinikap nyang pagalawin ang katawan alinsunod sa indak ng malamyos na tugtog. "Bad Liar! Hold the pole!" Sigaw pa nito sa kanya nang makita nakakasabay ang galaw ng kanyang katawan sa tugtog. Ilang sandali ring pinagmasdan ni