Braver Novels & Stories

Muli nya akong niyakap. Isinandal ko ang aking ulo sa kanyang dibdib, ramdam ko ang mabilis na pag tibok ng kanyang puso. Hindi ko mapigilan na yakapin sya pabalik, pakiramdam ko na pinaka ligtas ako sa bisig n'ya, parang payapa ako sa mga yakap nya habang pinapakinggan ang nag haharumintado nitong puso. "You'so so brave, Jael. You're the bravest person I know. You've been through so much in your life, and you still stand strong." He said.

Wala naman siya rito at umalis na. “Clumsy ka pa rin. Kaya nawawala ang ID mo, e,” naiiling na sabi niya sa akin. Byron is about 5’10”. Wavy hair na clean cut. Matangos ang ilong at malantik ang pilik. Moreno siya at magaling magdala ng damit. Manipis ang mga labi niya at kapag tumatawa ay umaabot sa mata. He has perfect set of teeth too at mukhang alaga sa dentista. Halos magkasingkatawan lang sila ni Brandon, mas higit nga lang na brusko ang isang ’yon.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Sa totoo lang, pagod na ako. ‘’Sorry, dahil kasalanan ko naman talaga eh, sorry dahil napagod ako, sorry, dahil sumuko ako… And thank you dahil hindi mo hinayaan noon na wasakin at tangayin ka ng pagsubok na iyon. Jaria… Sana ganoon ka pa rin katatag ngayon, sana kaya mo pa rin…’’ Sana lang talaga. Mica Rodriguez Santillan POV

"I'll shoot him with my big gun! Pew pew! I'll protect you, Mama. No bad guys allowed." Napatawa ako, pero may kirot sa dibdib. Hinila niya ako para yumakap. "You don't need anyone else, Mama. You have me. I'm your superhero." Tumulo ang luha ko habang hinahalikan ko ang kanyang noo. Hinila ko siyang pabalik sa kama, inayos ang kumot, at tumabi sa kaniya. "Goodnight, my brave boy. Mama's so, so proud of you."

natatawa namang wika ni Astra. Bumuntong hininga naman ako dahil mukhang naunahan na nga ako ni Hamilton. Nakakainis Naman isipin yun pero Wala na akong magagawa, makikipag kompetensya na lamang ako, May the best man win. “ ASTRA LEIVE CONSTANA POV ”

“You’re safe.” Sa kabilang upuan naman, halos maubusan ng hangin sa kakatawa si Aliyah. “Mommy!” Humagikgik ito. “You’re really scared?” Napapikit na lamang siya. Ayaw niyang umalis sa dibdib ni Blane. “Daddy Blane and I are brave.” May pagmamalaking itinuro pa ng bata ang sarili. “We’re not scared!”

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Elyssa slowly walked towards him as a soft melody played as their background music. Heartbeat fast colors and promises How to be brave How can I love when I am afraid to fall "Happy monthsary, honey," Louie whispered when Elyysa reached him. Kinabig siya nito at mahigpit na niyakap. Ginantian niya ang yakap ng kasintahan at ‘di napigilang mapaluha. "Louie naman, eh!" ingos niya pero ang totoo ay labis ang kanyang tuwa. Hindi niya ma-explain ang kaligayahang nadarama ng mga sandaling iyon.

Nahihirapan siya talagang maniwala, lalo na at hindi nagbabago ang ekspresyon ng mukha ni Sebastian. "But there was one girl na matapang akong ipinagtanggol nang minsang hilahin ako ng ilang taga-varsity sa likod ng gym at simulang hubaran. Babae siya pero ang lakas ng loob niyang kalabanin ang lahat para sa akin. She's spirited and very brave. Wala siyang kinakatakutan kahit pa puro mga lalaki amg kaharap niya."