Braver Novels & Stories

Hindi malinaw kung panunukso ba iyon o paghanga. Pero alam ni Max, hindi galit ang tono ng boss niya. Seryosong tumango si Max. “Madam is really brave.” Napataas nang bahagya ang kilay ni Arturo. Brave? Yes. Very brave. Maging siya ay hindi inasahang kayang ilantad ni Marian ang pinakamadilim nitong nakaraan nang ganoon katatag. Hindi lahat ng tao kayang gawin iyon. Lalo na ang isang babae.

mabilis na sagot nya. "Good girl" anas nito at muli syang hinalikan sa mga labi, tulad kanina mapusok at mapanghanap. Aaminin nyang napaka adventurous ng pwesto nila. Nasa ibabaw kasi sya ng mesa, while her legs spreaded wide, at doon nakatayo si Gavin sa pagitan ng mga hita nya, at ramdam na ramdam nya ang arousal nito, at he excite more. Lalo syang nasasabik sa init na nararamdaman.

Hindi marahan at hindi rin kabilisan ang ginagawa nitong paghakbang, nakatupi rin ang dalawang braso habang tutok ang paningin sa kaniya. "Asawa ko!" Matinis ang tinig nang tawagin niya ito. Nagmamadaling lumabas siya ng bahay. Halos magkandabuhol pa ang mga paa nang takbuhin ang espasiyong namamagitan sa kanila. Agad pumulupot ang dalawang braso ni Efraim sa kaniyang baywang nang malapitan na niya ito.

Pero masaya ako dahil sa pakiramdam na may nagaalala pa pala sa akin. “I really admire you for being brave. You've done enough, give yourself a break. Be brave enough to fight for what you think is right and what you deserved. You deserve more.”

Napataas ang kilay niya at kinuha ang isang assassin's riple na may silencer at inasinta ang lalaking kasalukuyang pinagsasawaan si Brenda. Bumagsak si Alpha ng wala ng buhay dahilan para magulat at mapalayo ang apat pa nitong mga kasama dahil sa takot. Sunod niyang inasinta ang lalaking nang-gahasa kay Lauren. "I hate rapist," usal niya at kinalabit ang gatilyo. Kaagad na tinamaan si Bravo sa ulo at kagaya ng pinuno nito ay bumagsak din ito na wala ng buhay.

“For the better?” “For the braver,” sagot niya. Bahagya akong ngumiti. “Bravery is just risk with conviction.” Tahimik siya sandali. Pinagmasdan ako—hindi bilang boss, hindi bilang kausap sa negosyo. Bilang lalaki. At doon ko alam—tama ang galaw. Hindi ko siya hinawakan. Hindi ko binabaan ang boses ko. Hindi ko rin binago ang postura ko.

' yan ang tanong ko sa sarili ko. May nakadagan sa akin na braso kaya nanlaki ang mata ko at agad na bumangon. Masakit ang boung katawan ko at may mantsa ng dugo sa cover. Napatakip ako sa bibig at napahagulgol. 'i can't believe it' Dali-dali akong nagbihis at agad na lumabas. 'paano nagawa ni Jarred ito sa akin'

dagdag ko pa. Hinihingal pa siya nang tumama ang tingin sakin. Ang madilim na ekspresyon niya ay unti-unting lumambot ngunit napalitan ng hinanakit. Iniwas niya ang tingin mula sa akin at nagtiim-bagang na tila masama ang loob. Saka ko lang napansin na may tama rin siya. It's nothing compared to what River got but it doesn't change the fact that he also got a painful bruise.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

offer n'ya rito. Tahimik lamang ito at parang nahulog sa malalim na pag-iisip ngunit maya-maya lang malutong itong napamura. "Fvck! She's very daring and brave!" mahina ngunit may diin na sabi ng ama ni Bree