Breadwinner Quotes Novels & Stories

Bitter na emosyon ang makikita naman sa mukha ni Ken na kahit nag-aaral pa ay kumikita na ng sariling pera. “Sorry, Mr. Breadwinner sadyang wala lang kaming kaalam-alam sa buhay.” Sagot ni Vince dahilan para magtawanan ang lahat. Sino nga ba ang mag-aakalang aabot sila sa ganito, magiging isang barkada. Totot nga siguro na may darating at darating na mga tao para maging kasama at gabay mo sa buhay, kung may iba pa man na binabalak ang tadhana na mangyari sa mga buhay nila ay handa na nilang harapin iyon tulad ng pagbabago ng buhay niya ngayon ilang lingo na lang ay iiwan na nila ang lugar kung saan sila nagka-kilala.

“Gumanda na pala ang takbo ng buhay mo ngayon.” “Yung mga na ipon kong pera po kasi sa pangangalakal at yung mga naisahod ko po galing sa inyo itinayo ko po ng maliit na negosyo. Simpleng bakery nga lang po yun. Tsaka sobrang mura pa, para makabili rin yung mga namamasurang kagaya ko. Para may maipantawid gutom sila. Hindi ko namalayan na pinagpala ito ng Panginoon. Lumakas ng lumakas hanggang sa nakapagpatayo na ako ng ibang mga branches. At hanggang ngayon patuloy pa rin ang pagserbisyo ng aking munting mga bakery.” “No wonder Rico na maganda na ang buhay mo ngayon, dahil mabait ka at masipag. By the way may asawa ka na ba? May pamilya ka na?”

Natawa ako nang bahagya sa sinabi niya. “Bakit naman po, ya?” nakangiting tanong ko. Ngayon ay abala na siya sa paghahanda ng mga sangkap na gagamitin niya sa pagluluto ng ulam. “E, kasi kahit ipinanganak kang mayaman, kahit kailan hindi ka naging maarte. Palagi kang mapagpakumbaba at mabait sa lahat. At nang halos maghirap na kayo imbes na magrebelde ay natutuhan mo ang maraming gawain. Alam mo kahit kailan hindi ko inakalang kakayanin mong mamasukan upang kumita ng pera,” mahabang pahayag niya. Parang uminit ang puso ko sa mga binitiwan niyang papuri. Bigla ay parang naiiyak na ako sa tuwa.

Kaya wala sa listahan ko ang magkaroon ng nobya. “Tama ka. Imbes na pambabae natin, ipambili na lang natin ng malalamon natin. Haist, mahirap talaga kapag mahirap.” Malungkot na sabi ni Melchor. Hindi ko rin maiwasang sabihin iyon sa tuwing nakikita ko ang mga mayayaman na tila walang problema sa buhay. Samantalang kami ay nagsusumikap sa buhay upang makaraos sa isang araw. Kung hindi pa kami magtatrabaho, wala kaming kakainin. Kailangan naming kumayod nang todo.

“Hindi huli ang pagkikita natin. Sinadya iyon ng Diyos upang iparanas sa atin ang pait ng pag-ibig at buhay, subalit sa bandang dulo ay alam ko na magbubunga ng tamis ang lahat ng ito. Kaya ay huwag ka nang malungkot, okay? Everything will be worth it.” “I just can’t help it, Babe. Mahirap lang tanggapin na kung kailan natagpuan ko na ang taong makakabigay-pabalik ng pag-ibig na alay ko ay ngayon pa lilitaw ang mga problema na ito. Kung solusyon lamang ang pera ay babayaran ko ang lahat upang huwag na tayong gambalain pa. But, yeah, it's not that easy. And life will never run as we would like it to.”

Gusto ko siyang sabunutan at yakapin nang sabay. “May nangyari kasi,” sagot niya, tila nagtatanggol sa sarili. “Ang tanda mo na, hindi ka na bata—” “At ano raw?!” Agad siyang tumingin sa akin, taas-kilay. Pero hindi ako natinag. "Anong ibig mong sabihin doon?" “Sinasabi ko lang,” sagot ko, kalmado pa rin. “Yung mga simpleng bagay gaya ng pagkain sa tamang oras, ‘wag mo na sanang pinapabayaan. Health is wealth. Alam mo ‘yan.”

Mayaman na walang magawa sa buhay nila kundi hubaran ang mga taong mahihirap! “They are poor because they take their time for granted. Yung matanda, anong ginawa niya noong bata pa? At may kakayanan ang katawan niya? Mayaman man o mahirap, pare-pareho tayo Zhia may dalawampung –apat na oras!”

Nabubuhay ang mga ito na sobra pa sa sapat ang pagkain sa mesa at siya ay kulang pa nga para sa dalawang beses sa maghapon para sa nagugutom na sikmura. Paano niya sasabihin na mahirap kutkutin ang dalawang daang libong piso kung wala naman matinong trabaho ang isang tao? Ano bang pag-aari ng mga mahihirap na tulad niya na kahit kapiranggot na lupa ay wala? How will these people understand that her life is even worse than what they can barely imagine?

"Hindi ko iniisip na lumipad sa ganoong paraan. Ang mabuhay ng simple kasama ang mga anak ko at mga mahal sa buhay ay sapat na. Ang lumutang sa kasikatan, tagumpay at karangyaan ay may kaakibat na malaking responsibilidad at hindi pa ako handa sa ganon." "Marami ka pang bagay na di alam sa mga katotohanan sa mundo at buhay, diskarte sa negosyo o pagbubudget ng pera, hindi ba. Iyon pa rin ang hula ko, kung kailangan kong gumawa ng isa, isa din ang kapalit. I mean world won't give you more than what your work for, unless you're that lucky." “I guess nasasabi mo yan dahil halos nasayo na lahat at sanay ka na sa paglipad!"