Farmers Quotes Novels & Stories

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Lance kagaya ng laging bilin samin ni Daddy James, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga famrer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

saka ako umupo sa paanan ng kaibigan ko. "Ikaw na, ikaw na ang propesyonal na walang pera. Doktora pero napaka kuripot." "Bahala ka na kung anong isipin mo. Insan wag na sanang lumabas ang nangyaring to ah." "Areglado insan, batas rin naman yan dito sa farm kaya alam ko na yan, ayaw ko rin namang mawalan ng work." "Insan san ka pupunta?"

"No. I want to study how you discipline your workers." "Discipline agad? Excuse me, ang mga magsasaka rito ay kilalang kilala ko, ang iba pa nga ay tiyuhin ko." He scoffed. "You're doubting my skills as a businessman slash farmer. Am I right?" I rolled my eyes. "Whatever." After a few silence of just watching the farmers, he sighed. "Sige, bukas, dadalhin rin kita ulit rito. Happy?" I shrugged. "It depends."

Kumuha ako ng litrato para maipakita ko sa mga farmers ko. Habang naglalakad kami, lumapit sa amin ang isa sa mga farmers at inalok akong subukang pumitas ng ubas. "Would you like to try picking grapes yourself, monsieur?" tanong niya. Tumango ako at sinubukan ito. Ang saya sa pakiramdam na maramdaman ang bigat ng bunga sa kamay ko. Napaisip ako na balang araw, ganito rin ang magiging eksena sa farm ko.

Sansa spoked with her soothing voice, as her way of being sarcastic. Going back in time where Cortes Farm is the most successful farm in the place. Neighboring farms has always been envy for their achievements. And now, they seems taking advantage of their being cripple. Generally, the department of farmers are all thirst in money. They will do everything to get the wealth they think they deserve. They never missed any opportunities. They never consider the damages they may cause to others just to get what they want. And that was why they also, never be as successful as Cortes Farm before.

Nahihiya naman siyang ngumit pabalik at umalis. Tatay is the oldest farmer in our farm. Though, he just supervise, and doing light works, still, he should retire. He can't work under the sun whole day. Nangako naman si Daddy na bibigyan siya ng monthly allowance pero tumanggi ito. Ayaw raw niyang magkapera na hindi naman niya pinaghihirapan. Napakasipag lang talaga niya. Minsan naitanong ko kay Daddy kung bakit hindi na lang siya bumili ng mga makina at robot para hindi na namin kakailanganin ng maraming tao sa bukid.

Kung mahalaga siya, dapat ay iningatan siya ng lalaki sa simula pa lang. “That’s why I’m so proud to him, ate. He work fair and square. He doesn't care if he works overtime just to give the farmers what they’ve deserve. If you didn't know, farmers loves him so much.” Nagniningning ang mga matang tumingin ang kaniyang kapatid sa katabi nito na siya ring sinalubong ni Vicente ng sulyap at ngumiti.

“Hindi lang ito para sa inyo, Tay. Para ito sa lahat ng magsasaka. Dapat pantay-pantay ang oportunidad.” Habang pinagmamasdan ko ang mga tao, biglang pumasok sa isip ko ang mukha ni Romulus. Lahat ng plano ko para sa mga farmers, madalas siya ang unang nakaalam. Siya ‘yung laging nagsasabi ng, ‘Go ahead, Jacinta, make it happen.’ Napabuntong-hininga ako. “Tama na, Sinta. Work mode tayo,” mahina kong sabi sa sarili.

Nang lingonin namin sila ay agad kaming napayuko. "P-pasensya na po." Napapahiyang usal naming dalawa at Bumuntong hininga lamang sila. "Wag niyo nang uulitin 'yon naiintindihan niyo?" Tugon ng isa sa mga farmers namin. "Hindi magandang biro yun, baka sa kakaganyan niyo wala ng manilawa kapag totohanan na?" Sabay kaming tumango at nagsialisan na sila isa-isa.

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Theo kagaya ng laging bilin samin ni Daddy Lincon, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga farmer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik