Farmer Quotes Novels & Stories

saka ako umupo sa paanan ng kaibigan ko. "Ikaw na, ikaw na ang propesyonal na walang pera. Doktora pero napaka kuripot." "Bahala ka na kung anong isipin mo. Insan wag na sanang lumabas ang nangyaring to ah." "Areglado insan, batas rin naman yan dito sa farm kaya alam ko na yan, ayaw ko rin namang mawalan ng work." "Insan san ka pupunta?"

Inaayos ko na ang mga gamit ko dahil ito ang magiging tahanan ko sa loob ng ilang taon na bubunuin ko sa kolehiyo. *bzzzzzzztt* *bzzzzzzztt* *bzzzzzzztt* *bzzzzzzztt* *bzzzzzzztt* [/AgreeCoolTour updated their blog/] [ AgreeCoolTour “My grandfather used to say that once in your life you need a doctor, a lawyer, a policeman and a preacher. But every day, three times a day, you need a farmer” – Brenda Schoepp

"No. I want to study how you discipline your workers." "Discipline agad? Excuse me, ang mga magsasaka rito ay kilalang kilala ko, ang iba pa nga ay tiyuhin ko." He scoffed. "You're doubting my skills as a businessman slash farmer. Am I right?" I rolled my eyes. "Whatever." After a few silence of just watching the farmers, he sighed. "Sige, bukas, dadalhin rin kita ulit rito. Happy?" I shrugged. "It depends."

"There's nothing insulting about being a farmer. Hindi mo ba alam na sila ang nagtatanim ng mga kinakain mo? Ano sa tingin mo ang magagawa ng sandamakmak mong pera kung wala kang makain? So don't you dare mock my husband for being a farmer. Marangal iyon na trabaho. Hindi tulad mo na umaasa lang sa pera ng pamilya na sinulot mo." Umawang ang labi ni Sofia sa sagot na iyon sa kanya ni Zarayah. Na para bang sinasabing mukha siyang pera at wala man lang naiaambag sa mga Del Valle. Ang mga taong nandoon naman ay patuloy pa rin sa pagtingin-tingin ng mga damit pero matalas ang mga tenga na nakikinig sa sagutan ng dalawa.

“Basta hindi tayo titigil sa paniniwala na may saysay pa rin ang magsaka sa sariling bayan.” Sandali siyang tumahimik, bago tumingin muli sa akin. “Ma’am Sinta, kung sakali pong mangailangan kayo ng dagdag na tao sa farm, may mga pamangkin ako na gusto ring matuto. Sayang kasi, puro umaalis na sa siyudad.” “Sabihin mo lang sa kanila, Tay, bukas palad ang farm natin sa mga gustong matuto,” tugon ko. “Ang lupa, ‘pag inalagaan, nagbabalik ng biyaya. Gano’n din sa tao.”

Minsan ang kill joy din ni Sandro, o baka wala siyang sense of humor. "Hindi kasi tama yung sinabi niya. Porket ba makakatuluyan mo ay naging farmer ay wala ka ng magandang future? Bilog ang mundo, Ona. 'Yong nasa ibaba ngayon, hindi mo namamalayan ay nasa tuktok na."

Agad silang sumugod nang may pagkakataon. Sino ang Divine Farmer? Nang makita niya ang kanilang mga galaw, may nahulaan siya. Nagdilim ang kanyang mukha, at malamig na sinabi, "Dahil matigas ang ulo mo, huwag mo akong sisihin sa pagiging bastos." Galit na galit si Divine Farmer. Hindi niya inaasahan na ganoon katigas ang ulo ng mga taong iyon na balewalain ang lahat ng sinabi niya sa kanila.

Nahihiya naman siyang ngumit pabalik at umalis. Tatay is the oldest farmer in our farm. Though, he just supervise, and doing light works, still, he should retire. He can't work under the sun whole day. Nangako naman si Daddy na bibigyan siya ng monthly allowance pero tumanggi ito. Ayaw raw niyang magkapera na hindi naman niya pinaghihirapan. Napakasipag lang talaga niya. Minsan naitanong ko kay Daddy kung bakit hindi na lang siya bumili ng mga makina at robot para hindi na namin kakailanganin ng maraming tao sa bukid.

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Theo kagaya ng laging bilin samin ni Daddy Lincon, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga farmer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

Tumayo ako at nagmartsa papalabas. Kung hindi mamasyal sa farm, maglagi talaga sa silid ko ang gusto ko pero ngayon, mukhang maghahanap ako nang magandang spot dito. ‘Yong walang iistorbo sa akin. Naabutan ko sa likuran ng malaking bahay namin ang mga farmer na masayang kumakain ng tanghalian. “Late na po, a. Ngayon lang po kayo kumain?”