Breadwinner Quotes Novels & Stories

Bumuhos na naman ang mga luha ko. "Para sabihin ko sa 'yo, hindi ka nababagay sa level namin. You are poor and you are just an employee. Minimum wage. Malayong-malayo sa estado ng pamumuhay namin. Hinding-hindi ka babagay sa anak kong si Jake o kahit na sino sa dalawang anak ko."

Maraming tao sa mundo na walang ibang ginawa kun'di ang manlamang sa kapwa nila pero heto ang tindero at napakasaya na dahil sa maliit na halaga. The vendor seems happy and contented with his simple yet happy life. Wala itong nilalamangan at hindi rin galing sa masama o maruming gawain ang paghahanap buhay niya. Napapa-isip tuloy siya kung paano ba ang buhay ng mga simpleng mamamayan? Nang mga sinasabi nilang mahirap? Sa buong buhay niya kasi ay hindi niya naranasan ang maghirap. Lahat ng gusto niya ay nakukuha niya at nabibili. May mga nagdudunog sa kaniya ng mga bagay na kaya niya namang gawin. Yes, he came from a wealthy family, and yet... bihira lang silang magbonding ng family niya.

"Birthday ko ngayon kaya sasamantalahin ko na ang pag-inom ko dahil bukas huwarang anak na naman ako." Hindi ko maiwasang maluha sa kanya dahil sa buhay na meron ako. I am my family provider. Wala naman akong problema kung ako ang bread winner, panganay ako at alam kong ako ang sasalo ng lahat ng resposibilidad. Ang hiling ko lang sana kahit papaano ma-appreciate nila ang paghihirap ko.

Kaya nga minsan kapag nanghihiram siya sa akin ay pinapahiram ko na lang at minsan pa hindi ko na pinababayaran Saludo ako sa mga katulad niyang bread winner ng pamilya. Hindi ko na inabala ang sarili na isipin ang ginawa ni Ruce. I just worked. Kumain ako sa kalapit na fastfood at bumalik na rin sa trabaho hanggang maghapon.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Natanggal kasi ako sa trabaho. Eh, ako ang inaasahan ng pamilya mo." Naramdaman ko naman bigla ang lungkot. Kung ako sarili lang ang sinusuportahan, siya ay buong pamilya niya. She has it harder than me. "Bread winner ka pala, ano? Parehas pala tayo." Sabi ko na lang. Hindi naman ako breadwinner. I just said it to comfort her. Mas mabuti na iyan ang gawin kong rason kesa sa totoo kong trabaho.

“Aanhin ko ba ang pera if I wouldn't expend it. Kaya nga ako nag hahanap buhay diba? Para may pang gastos ako at pambili ng mga bagay na gusto ko. As what they always say, hindi mo madadala sa langit ang pera, so better enjoy it while you're living.” Napabuntong hininga siya. Binuksan nya ang isang ulam na inorder nito. Lechon Kawali. Bigla syang natakam. Hindi na sya nag alinlangan pang mag bukas ng kanin at inilagay sa plate nya. “Sabagay, nasasabi mo yan kasi malaki ang kinikita mo. You're earning Millions in a day. Pero kung kagaya ko na wala pang thousand a day ang kinikita, talagang maiisip ko na mag tipid.”

“Hindi ba’t mas maganda ‘yon? At saka, malaki naman ang sahod ni Mateo. Kaya niya ngang bumuhay ng pamilya, e.” Mahina akong umiling. “Hindi naman sa ganon. Pero hindi talaga akong pang-wife material. Yan pa lang, tanggal na ako sa listahan ni Mateo.” Nanahimik ang mesa. Paano ko ba kasi ipapaliwanag ang sabi-sabing ‘if you give someone the power to feed you, you also give them the power to starve you’. Kapag na sa bahay ka lang, wala kang source of funds, you will be powerless. Parang pinuputol lang ang mga pakpak ko.

“Sino ba ang nagbibiro sayo? Hindi ka pwedeng walang kahit isang sentimo. Paano ka makakalabas na walang pera? Malaki ka na, at dapat lagi kang may dalang pera kapag lumalabas ka, di ba?” Hindi inaasahan ni Jane na sasabihin pala ni Alex, “Mahal, hulaan mo kung paano ako nabubuhay na walang pera? Dati akong naninigarilyo ng tatlong pack ng sigarilyo sa isang araw, pero ngayon ay isang pack na lang para sa tatlong araw. Hindi lang ako nagtitipid sa ginagastos sa sigarilyo, hindi na rin ako kailangan ng pera para sa aking pagkain ngayon. Kumakain ako sa kantina sa trabaho at sila na ang nag-aasikaso sa aking mga pagkain, kaya hindi ko na kailangan bayaran iyon. Maaring ibigay ko sa iyo ang lah

“Alam mo. . . Ikaw lang ang kilala kong maid na mas matapang pa kaysa sa amo.” “Hindi mo kasi ako siniseryoso, e. Feeling ko hindi naman ako maid dito. Wala nga akong trabaho masyado. E, kahit brief mo nga ayaw mong palabhan sa akin. Zoren, gusto kong kumita ng pera at thankful ako sa 'yo kasi mas lumaki 'yong sahod ko. Pero kung paano mo akong tratuhin ngayon ay na-realized kong hindi ko deserve ang magiging sahod ko.”