Breadwinner Quotes Novels & Stories

"Birthday ko ngayon kaya sasamantalahin ko na ang pag-inom ko dahil bukas huwarang anak na naman ako." Hindi ko maiwasang maluha sa kanya dahil sa buhay na meron ako. I am my family provider. Wala naman akong problema kung ako ang bread winner, panganay ako at alam kong ako ang sasalo ng lahat ng resposibilidad. Ang hiling ko lang sana kahit papaano ma-appreciate nila ang paghihirap ko.

Kaya nga minsan kapag nanghihiram siya sa akin ay pinapahiram ko na lang at minsan pa hindi ko na pinababayaran Saludo ako sa mga katulad niyang bread winner ng pamilya. Hindi ko na inabala ang sarili na isipin ang ginawa ni Ruce. I just worked. Kumain ako sa kalapit na fastfood at bumalik na rin sa trabaho hanggang maghapon.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Natanggal kasi ako sa trabaho. Eh, ako ang inaasahan ng pamilya mo." Naramdaman ko naman bigla ang lungkot. Kung ako sarili lang ang sinusuportahan, siya ay buong pamilya niya. She has it harder than me. "Bread winner ka pala, ano? Parehas pala tayo." Sabi ko na lang. Hindi naman ako breadwinner. I just said it to comfort her. Mas mabuti na iyan ang gawin kong rason kesa sa totoo kong trabaho.

“Aanhin ko ba ang pera if I wouldn't expend it. Kaya nga ako nag hahanap buhay diba? Para may pang gastos ako at pambili ng mga bagay na gusto ko. As what they always say, hindi mo madadala sa langit ang pera, so better enjoy it while you're living.” Napabuntong hininga siya. Binuksan nya ang isang ulam na inorder nito. Lechon Kawali. Bigla syang natakam. Hindi na sya nag alinlangan pang mag bukas ng kanin at inilagay sa plate nya. “Sabagay, nasasabi mo yan kasi malaki ang kinikita mo. You're earning Millions in a day. Pero kung kagaya ko na wala pang thousand a day ang kinikita, talagang maiisip ko na mag tipid.”

“Sino ba ang nagbibiro sayo? Hindi ka pwedeng walang kahit isang sentimo. Paano ka makakalabas na walang pera? Malaki ka na, at dapat lagi kang may dalang pera kapag lumalabas ka, di ba?” Hindi inaasahan ni Jane na sasabihin pala ni Alex, “Mahal, hulaan mo kung paano ako nabubuhay na walang pera? Dati akong naninigarilyo ng tatlong pack ng sigarilyo sa isang araw, pero ngayon ay isang pack na lang para sa tatlong araw. Hindi lang ako nagtitipid sa ginagastos sa sigarilyo, hindi na rin ako kailangan ng pera para sa aking pagkain ngayon. Kumakain ako sa kantina sa trabaho at sila na ang nag-aasikaso sa aking mga pagkain, kaya hindi ko na kailangan bayaran iyon. Maaring ibigay ko sa iyo ang lah

“Hindi ba’t mas maganda ‘yon? At saka, malaki naman ang sahod ni Mateo. Kaya niya ngang bumuhay ng pamilya, e.” Mahina akong umiling. “Hindi naman sa ganon. Pero hindi talaga akong pang-wife material. Yan pa lang, tanggal na ako sa listahan ni Mateo.” Nanahimik ang mesa. Paano ko ba kasi ipapaliwanag ang sabi-sabing ‘if you give someone the power to feed you, you also give them the power to starve you’. Kapag na sa bahay ka lang, wala kang source of funds, you will be powerless. Parang pinuputol lang ang mga pakpak ko.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Ramdam ang kasiyahan sa kaniyang narinig. "Maraming salamat po sir... Kailangang kailangan ko po itong trabaho na ito at hindi ko po kakayanin kung matatanggal po ako... Breadwinner po ako ng pamilya namin kaya naman humihingi po ako ng pasensya sa aking nagawa..." Hindi na napigilan ni Vera na maluha dahil sa tuwa na hindi na ito masisibak sa trabaho. Sa sobrang pagpapasalamat ay lumuhod pa ito sa harap ni Red.

Walang trabaho, walang sahod. At mas masarap sa pakiramdam ‘yung pagod ka pero alam mong may kikitain ka, kaysa naman sa wala kang pera at mahaba pa ang listahan ng bayarin. ‘Yun ang tunay na nakakapanghina, kapag deficit ka sa buhay. “Good morning!” masigla kong bati sa mga kasamahan ko pagkapasok sa café. “Good morning, Elara!” sabay-sabay nilang tugon.