Brief And Concise Novels & Stories

Nang walang sinasabi at hindi man lang tumitingin kay Lauren, marahang ibinaba ni Anne ang huling booklet sa dulo ng desk nito. Pero bago pa man mapansin ng iba, may mabilis na idinikit ang kaniyang mga daliri sa ilalim ng papel—isang maliit na neon yellow na sticky note. Pagkaalis na pagkaalis ni Anne at nang tuluyan nang mabasag ang dagsa ng tao sa silid, agad na hinila ni Lauren ang booklet. Doon ay tumambad sa kaniya ang maayos at tila architectural font na sulat-kamay ni Anne gamit ang isang black ink pen.

“You already conveyed pain in the first word. Sometimes less is more.” Napangiti ako habang mabilis na nagta-type notes. Hindi siya nakakatakot kausap. Actually, sobrang detailed niya. As in bawat mali, ine-explain niya bakit kailangang baguhin. “Also,” dagdag niya, “watch your tense consistency.”

I don't know if there's any changes. "Good morning, Sir!" Masiglang bati ng ilang kaklase ko. I saw Troy smiled at them and then he looked at me to give me a smile. Saglit lang 'yon kaya wala naman sigurong nakahalata. "I'll just be quick today. I'll just give the instructions for your final project," he announced. The finals is fast approaching. Halos hindi ko na nga namalayan ang oras. It's really true time pass by so fast when you're having fun.

At kung may isang bagay akong natutunan sa mga tulad namin… walang tunay na kakampi. Dahan-dahan akong nag-type ng reply, maingat na hindi masyadong gumagalaw para hindi mahalata sa camera kahit natatakpan ako ng kumot. K. Simple. Short. Safe. Pagkatapos nun, agad kong pinatay ang screen at pinakinggan ang paligid. Tahimik pa rin. Walang kumatok. Walang pumasok. Good.