Bright Lights Novels & Stories

Nagtagpo ulit ang kilay ko nang mamataan ko ang pabago-bagong kulay sa dalawang estante niya rito. Mala-kristal ito at nakakabaliw sa mata ang bawat ilaw. At hindi ko ito gusto. "It's fucking annoying that light. Can we turn it off?" I said and stood up. "It's for the mosquito, Digs. Leave it on." He ordered, and I paused a little bit. I looked at him again. "I see. . . So, what's in St. Barbara again?"

Malakas ang boses na sigaw nito sa kanya habang hindi pa rin inaalis sa kanyang mukha ang liwanag ng hawak nitong flash light. Hindi pa man nakukuhang sumagot ni Nicole ay agad na siyang napa ilag at mabilis na tinakpan ang kanyang ulo nang mabilis pa sa alas kwatrong lumapit sa kanya ang pinsan at walang pag dadalawang isip na ipinukpok sa kanya ang hawak nitong flash light. Napa d***g siya sa sakit dahil sa lakas ng impact niyon sa kanyang ulo, bakal pa man din na mayroong mabigat na baterya ang malaking flash light na iyon.

Nakadama ako ng mainit na pakiramdam ngunit hindi ako napapaso. “12 Celestial Weapons, I summon thee. Let there be light and let us see. Choose your user with great responsibility. Show yourselves!” Biglang nabalutan nang nakakasilaw na liwanag ang buong lugar kaya napatakip na lamang ako ng aking mga mata. Ngunit sandali lamang ang liwanag na iyon at isang pulang balahibo ng ibon ang lumitaw sa aking harapan. Nangunot saglit ang aking noo at napaisip.

Hindi ko maiwasang mapa-awang ang labi ko ng lumiwanag ngunit hindi ganu’n kaliwag ng kanina ngunit sapat na makita ko ang paligid. Inilibot ko ang paningin ko para tingnan ang pinanggagalingan ng ilaw. Kulay pula’ng mga ilaw na nakapalibot sa itaas na siya’ng nakapalibot sa buong silid. It’s a red Christmas lights. Red room!

It seems like a basement to me but I was surprised by the beautiful and magical decoration of the room. Hindi pa ito ang sinasabi niyang game studio niya dahil kita ko pa sa kabila ang dalawa pang pinto. The room was bathed in a soft, ethereal glow. It wasn't the kind of light you'd find in a normal house, but something more akin to a moonlit garden. The walls shimmered with a mix of blues and lavenders, punctuated by subtle hints of orange and yellow. It was like the light was dancing, shifting, and swirling, almost as if it were alive.

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

Sandali munang huminto sa ilan pang tinatapos upang masaksihan ang pag-ilaw ng mga LED lights at makalipas nga ang ilan pang minuto, unti-unti ng nagliwanag ang lahat ng mga maliliit na bumbilya na nakakubli sa mga artipisyal na mga bulaklak. “Kulang na lang mga paru-paro o kaya fireflies para maging magical ng todo ang atmosphere,” komento ni Pretzel at nang marinig ng kaniyang asawa ay agad niyang sinang-ayunan. “Mas maganda pa nga ayos dito kaysa noong nag-propose ako sa’yo,” aniya pa kay Pretzel. “Hindi ka naman nakakuha agad noon ng oo,” sagot ni Pretzel sa kaniya.

Totoo naman kasi. Ang pinoproblema ko ngayon ay kung papaano ko hihiwalayan ang mga mata nito nang ma-contact ko na si Tita. His hands are arranging his things on the table. It's dark outside but inside, it's bright because the lights turned on spontaneously earlier. Mga solar lights siguro ang mga ito dahil kusa nang sumisindi kapag madilim na. "So, why do you seem terrified?" Diyos ko, iyon na naman ba ako ulit? Iyon na naman ba ulit ang nakikita or nababasa niya sa akin? Kasi kung oo, hindi ko rin alam kung bakit.

Kumukutitap ang neon lights sa signage, at bawat pagbukas ng pinto ay may kasamang bugso ng ingay, liwanag, at tawanan. Pagpasok nina Isabella, Jane, at Riley, agad silang sinalubong ng makukulay na ilaw at nagsasayawang mga tao. Mabango ang hangin sa loob—halimuyak ng mamahaling pabango, alak, at usok ng fog machine. “Yoooww! This is it! Welcome to the world, Isabella!” sigaw ni Riley habang humahataw ng sayaw kahit hindi pa sila nakaupo.

Chapter 284 Chapter 10 Light POV Hindi ko mapigilan ang matawa sa mga pinaggagawa ni Janeth. Ang babae talagang ito, lasing na lasing pero tila may kakaibang enerhiya pa rin! By the way, ako nga pala si Light. Isa akong simpleng negosyante, hindi katulad ng kambal kong si Dark na isang malupit na Mafia. Ayaw ko ng gulo sa buhay, kaya pinili kong manatili sa mas tahimik na mundo ng negosyo. Pero ngayong nakikita ko si Sky—o si Janeth—mas nakakatakot siya kaysa kay Dark! Hindi maikakaila na may dugong maharlika siyang dumadaloy sa kanyang ugat, kahit hindi niya ito alam.