Bright Lights Novels & Stories

Sandali munang huminto sa ilan pang tinatapos upang masaksihan ang pag-ilaw ng mga LED lights at makalipas nga ang ilan pang minuto, unti-unti ng nagliwanag ang lahat ng mga maliliit na bumbilya na nakakubli sa mga artipisyal na mga bulaklak. “Kulang na lang mga paru-paro o kaya fireflies para maging magical ng todo ang atmosphere,” komento ni Pretzel at nang marinig ng kaniyang asawa ay agad niyang sinang-ayunan. “Mas maganda pa nga ayos dito kaysa noong nag-propose ako sa’yo,” aniya pa kay Pretzel. “Hindi ka naman nakakuha agad noon ng oo,” sagot ni Pretzel sa kaniya.

Totoo naman kasi. Ang pinoproblema ko ngayon ay kung papaano ko hihiwalayan ang mga mata nito nang ma-contact ko na si Tita. His hands are arranging his things on the table. It's dark outside but inside, it's bright because the lights turned on spontaneously earlier. Mga solar lights siguro ang mga ito dahil kusa nang sumisindi kapag madilim na. "So, why do you seem terrified?" Diyos ko, iyon na naman ba ako ulit? Iyon na naman ba ulit ang nakikita or nababasa niya sa akin? Kasi kung oo, hindi ko rin alam kung bakit.

Kumukutitap ang neon lights sa signage, at bawat pagbukas ng pinto ay may kasamang bugso ng ingay, liwanag, at tawanan. Pagpasok nina Isabella, Jane, at Riley, agad silang sinalubong ng makukulay na ilaw at nagsasayawang mga tao. Mabango ang hangin sa loob—halimuyak ng mamahaling pabango, alak, at usok ng fog machine. “Yoooww! This is it! Welcome to the world, Isabella!” sigaw ni Riley habang humahataw ng sayaw kahit hindi pa sila nakaupo.

Chapter 284 Chapter 10 Light POV Hindi ko mapigilan ang matawa sa mga pinaggagawa ni Janeth. Ang babae talagang ito, lasing na lasing pero tila may kakaibang enerhiya pa rin! By the way, ako nga pala si Light. Isa akong simpleng negosyante, hindi katulad ng kambal kong si Dark na isang malupit na Mafia. Ayaw ko ng gulo sa buhay, kaya pinili kong manatili sa mas tahimik na mundo ng negosyo. Pero ngayong nakikita ko si Sky—o si Janeth—mas nakakatakot siya kaysa kay Dark! Hindi maikakaila na may dugong maharlika siyang dumadaloy sa kanyang ugat, kahit hindi niya ito alam.

Kagaya na lamang ngayon, binibigyan niya ulit ako ng liwanag sa dumidilim kong daan. Nakahiga ako sa hospital bed habang walang tigil na tinutukan nang maigi ang mga bituin na nakikita ko sa labas ng bintana. They shine so brightly in the middle of darkness. At kahit maliliit lamang sila kumpara sa malawak na kadilimang bumabalot sa gabi, ang mumunting ningning ng bawat isa ay siyang dumaig sa naghaharing kadiliman sa kalawakan.

Napapikit ako at napahawak sa dibdib ko. "Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang sil

💥 Ang Cyan Explosion Sa gitna ng kakaibang hangin at ginintuang apoy— sumiklab ang cyan light. Nang umabot ito sa rurok, sumabog ito na may malakas na dagundong. Isang singsing ng cyan light ang lumawak palabas, parang hampas ng dambuhalang alon, papalawak nang papalawak, walang makakapigil. At sa sandaling iyon— nagsimula ang tunay na bangungot. Ang eksenang sumunod ay parang sampung libong kabayong sabay-sabay na rumaragasa.

“The element of light was a divine gift bestowed only upon the imperial family, and it was different from the ordinary light element. It served as a counterbalance to the growing power of shadow, the darkness that sought to corrupt the entire Luminous Realm.” Sa dalawang araw na pag-i-stay namin dito at pag-aaral patungkol sa Luminous Realm ay hindi pa rin talaga nag-si-sink in sa isip ko ang mga nangyari. I haven’t dared to use my power again since that outburst, terrified that it would alert the enemies.

Pumunta si Dark sa gitnang bahagi ng ground floor. “Light! Nandito na ako! Ilabas mo ang mag ina ko! Lumabas ka Light, harapin mo ako!” biglang bumukas ang mga ilaw at na balot ng liwanag ang loob ng abandonadong building. Doon tumambad ang mga kalaban na nakapaligid sa bawat sulok ng gusali, bawat palapag ay may mga tauhan ni Light na armado ng baril. Lahat ay may hawak na mahahabang baril na nakatutukok kay Dark. Tumunog ang mega phone at Umalingawgaw sa buong Building ang nakakabaliw na halakhak ni Light.

I didn't check the alcohol content, but it surely did get into my system quickly. Baka dahil kulang ng liwanag dito sa loob? Nakapatay kasi ang ilaw dito. Pero dahil nakabukas naman ang solar lights niya sa labas at sa isang posteng malapit sa bahay niya, pumapasok ang liwanag no'n sa dalawang magkabilang bintana. Ang bintana niya kasi ay parang grid—gawa lang sa bamboo splints, lipak kung tawagin dito, na patayo at pahigang pinagpatong. May kurtina naman, pero kanipisan lang iyon. Hindi naman siya natatakot na masilipan dahil may kalayuan ito sa kasunod nitong bahay.