Bright Lights Novels & Stories

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

yugyog ni Light sa nobya. Napasinghot si Light at dahan- dahan niyang hinaplos ang pisngi ni Azalea, bagama't malambot pa iyon subalit unti- unti nang lumalamig. Kahit anong gawin ni Light na pagyugyog, pakiusap at haplos kay Azalea ay wala na talagang palatandaan na buhay pa ang dalaga. Napatingala si Light saka ito impit na umiyak pagkatapos ay sumubsob siya sa dibdib ng wala ng buhay na si Azalea habang yakap- yakap niya ito. Isinarado ng Doctor ang pinto ng emergency room, lumabas ang mga Nurses at iba pang katulong ng Doctor sa pag- revived kay Azalea kanina. Nais nilang bigyan ng pagkakataon at oras na magluksa si Light. Sobra nila itong iginagalang, kung kaya't ramdam nila ang paghihi

Katapat namin ang maiingay na mga lalaki tatlo sila at mukhang mga lasing na. Umorder na si Monching ng san mig light lang dahil ayokong uminom ng hard dahil ibang lugar 'to. Mahirap na baka mamaya mapasabak pa kami at mukhang may kakaiba dito. Pero mukhang ok naman dito, habang pinagmamasdan ko ang paligid napako ang mata ko sa malaking stage sa pinakagitna na napapalibutan ng mga bulaklak sa mga gilid at umuusok-usok pa sa ibabaw nito.

Sabay silang nagtaas ng kilay ni Hazel at napadekwatro ang kamay sa dibdib habang masama ang tingin na tinitignan ang grupo nina Luttrell na halatang ini-enjoy ang ginagawang pagpapapansin nina Beatrice kasama ang mga kaibigan nito. Nasa may dulo naman sila kaya hindi sila makita ng mga ito, aside sa malamyang lights ay hindi naman sila nagpapahalata.

Tahimik lang ako sa isang tabi habang pinapanood silang hinuhukay ang puntod ni Abby Madilim na ang buong paligid kaya naman nagsindi na ng mga emergency light ang mga tao ko. Hinayaan na din nilang bukas ang headlights ng mga sasakyan upang kahit papaano ay lumiwanag ang buong paligid.

Ang mga lightsticks nila ay hindi na ordinaryo—bawat isa ay hugis Diamond na napalilibutan ng nagliliyab na pakpak ng Phoenix, na nagpapalit-palit ng kulay mula asul na kristal patungong nagniningas na kahel, na tila mga alitaptap sa gitna ng isang cosmic storm. Bago tumunog ang unang nota, sa loob ng aming madilim na backstage, nagtipon kami para sa aming huling huddle. Ang tensyon ay ramdam, isang mabigat na ulap na nakalutang sa pagitan naming lima, ngunit ang samahan namin ay mas matatag kaysa sa kahit anong bakal.

Biglang sambit ni Nero sa aming unahan na nakatapak sa tubig kasama ang mga meyembro ng LunaLight. "God of Wisdom, Caesar, may your powers help me exterminate this creatures to dust. ElectrifyingWaters." Kasabay ng pagsambit nito ay ang pag-ilaw ng kulay dilaw at asul sa dyamante. Biglang nagkaroon ng malalaking alon sa lahat ng aming dereksyon habang binabalot sila ng malalakas na kuryente. Gosh, mukhang wala kaming laban kay Nero, ang lakas ng dyamanteng hawak niya.

Hindi ako nagsalita at binigyan lamang siya ng isang makahulugang tingin habang iniikot ang alak na nasa baso ko. Ang droga na tinutukoy niya ay ang Nezious, it’s a new invented drug— I mean, a new developed drug ng Light Arrows. Kilala sila sa underground world dahil sa iba’t ibang droga na nailalabas nila sa black market. That drug makes their rank even higher in the underground world. It is a risky drug that is sold at a high price, but still many people patronize it. It’s actually alarming, hindi lamang dahil lumalayo na ang agwat nila sa ranggo namin sa underground world kundi sa mga taong pinag-gagamitan ng gamot na ‘yon.

At ang mas masakit. Kapatid pa mismo ni Blight. Sa halip na aliwin siya ay ngumisi lamang si Light. Tumayo ito sa sofa at tila aliw na aliw sa nangyari. Nanghina ang mga tuhod ni Maya. Hindi puwedeng malaman ni Blight ang nangyari. Hindi puwede. “We're identical twins,” nakangising sabi ni Light. “Natural lang na mapagkamalan mo ako. Sa totoo lang, kung sino ang una mong makita, iyon agad ang lalapitan mo.”

bulong ko, at ibinalik na lamang ang tingin ko sa tanawin. Gabi na, pero heto ako, umiinom pa rin ng kape. Damn! Mas lalo lang akong hindi makatutulog, eh. Habang nakatingin lang ako sa mga city lights, bigla akong natigilan nang may laser na lumitaw. Nagtaka pa nga ako, kung saan ‘yon nanggagaling, eh, dahil sobrang layo rin no’n. Paglipas nang ilang segundo, unti-unting gumalaw ‘yon mula sa aking paa, paangat sa aking tiyan hanggang sa makarating sa aking dibdib, kung nasaan ang aking puso.