Fragment Of Brilliant Light Novels & Stories

Ang bawat bahagi ng liwanag ay malambot at maliwanag, lumulutang at kumikinang na parang alitaptap. Maging si Alex ay nabigla. Saka niya naalala. Ang phoenix! Doon nanggagaling ang lahat ng liwanag. Ang puting bato ng jade ay kumikinang na parang buwan. Nagsama-sama ang mga light spot, at ang mga tao ay nanonood habang sila ay bumubuo ng isang malaking pigura. May buntot, balahibo, at tuka. Ang mga ilaw ay nakabuo ng isang phoenix.

At doon—nakita niya ito. Ang nakakasilaw na pulang ilaw sa itaas ng operating room. At sa ilalim ng ilaw na iyon—isang matangkad at pamilyar na bulto. Sa gitna ng kanyang malabong paningin dahil sa luha, luminaw ang imahe ni Blake. Mukhang kararating lang din nito. Bahagya siyang nakayuko habang nakikinig sa isang doktor na naka-white coat na pabulong na nakikipag-usap sa kanya. Nakakunot ang kanyang noo, pero bakas ang kontrol sa kanyang seryosong mukha sa ilalim ng mga fluorescent light.

Umilag ako sa unang slash ng Hunter, sumayad ang blade sa pader at nagkalat ng apoy at sparks. Napaatras ako, gumulong sa sahig, at agad hinagis ang isang flash pellet. BOOM—! Kumislap ang puting liwanag. Pero hindi ito sapat. “FLASH COUNTERMEASURE DETECTED.” “ADJUSTING.” “Tangina ka,” bulong ko sa ilalim ng hininga ko. Tumakbo ako, mabilis, sinamantala ang ilang segundo ng blindness niya.

“Hmm, susubukan ko. Gumaan na rin ang pakiramdam ko ngayong nagawa kong ilabas ang lahat ng kinikimkim dati.” “Good girl, tandaan mong narito lang ako lagi. Hindi mo na mararanasan pa ang ganung mga bagay dahil narito na ako.” That night, Naomi, slept the best and most soundly she had in many days. Kaya pagkagising niya kinaumagahan, malapit na mag-alas-dose ng tanghali. She had slept well, her mood was better, and she felt much more energetic. Pagkatapos buksan ang mga kurtina, nag-unat siya ng mga braso at humikab, when she suddenly felt a dazzling light coming from the artwork. Noong una, inakala niyang sinag ng araw ang tumatagos dito, ngunit nang mas malapitan niyang tingnan, ang liwana

Biglang sambit ni Nero sa aming unahan na nakatapak sa tubig kasama ang mga meyembro ng LunaLight. "God of Wisdom, Caesar, may your powers help me exterminate this creatures to dust. ElectrifyingWaters." Kasabay ng pagsambit nito ay ang pag-ilaw ng kulay dilaw at asul sa dyamante. Biglang nagkaroon ng malalaking alon sa lahat ng aming dereksyon habang binabalot sila ng malalakas na kuryente. Gosh, mukhang wala kaming laban kay Nero, ang lakas ng dyamanteng hawak niya.

Ang iba'y nagtatanong kung ano ang maliwanag na bagay na iyon. Ang nagliliwanag na brilyante ay bigla na lamang na naglaho na parang bula. Ngunit nakakamangha ang mga pinong nagniningning na nahuhulog pababa. Parang umuulan ng mga durog-durog na brilyante. "Ang ganda," sabi ni Alea. "Anong nangyayari? tanong ni Avaleighra. "Hindi ko alam. Ngunit naramdaman ko ang kapayapaan."

yugyog ni Light sa nobya. Napasinghot si Light at dahan- dahan niyang hinaplos ang pisngi ni Azalea, bagama't malambot pa iyon subalit unti- unti nang lumalamig. Kahit anong gawin ni Light na pagyugyog, pakiusap at haplos kay Azalea ay wala na talagang palatandaan na buhay pa ang dalaga. Napatingala si Light saka ito impit na umiyak pagkatapos ay sumubsob siya sa dibdib ng wala ng buhay na si Azalea habang yakap- yakap niya ito. Isinarado ng Doctor ang pinto ng emergency room, lumabas ang mga Nurses at iba pang katulong ng Doctor sa pag- revived kay Azalea kanina. Nais nilang bigyan ng pagkakataon at oras na magluksa si Light. Sobra nila itong iginagalang, kung kaya't ramdam nila ang paghihi

Natumba kaming tatlo at napadapa sa sementadong sahig. Mariin akong napapikit at mahigpit iyong hinawakan. I looked back. And saw him laughing with his tongue out, consuming the thing inside the crystal ball. Unti-unting nagka-ilaw sa itaas. It grew larger and larger hanggang sa masilaw kami sa liwanag. Suddenly, it emitted a lightning. And it strucked LIFE I. He split in half. And decayed.

Mariing sambit niya tsaka niya bayolente na muling hinugod ang katana "Ngayon ay katapusan mo na at kahit sa kabilang buhay sisiguraduhin kong magdurusa ka." Isang nakakakilabot na ngiti ang sumilay sa labi niya tsaka buong pwersa na ibinaon sa noo ni Uno ang kan'yang katana dahilan para mawasak ang bungo nito. "Too brutal." Ani Light na lumabas mula sa dilim.

bulong niya, ngunit ang kanyang boses ay nabaon sa ilalim ng mga debris. Pilit niyang iginalaw ang kanyang kanang kamay. Nakabaon ito sa ilalim ng isang mabigat na beam. Gamit ang lahat ng natitirang lakas, itinulak niya ang sarili hanggang sa makarinig siya ng lagutok sa kanyang balikat. Sa gitna ng sakit, nagawa niyang makawala. Isang malamig na liwanag ang biglang bumukas mula sa itaas. Hindi ito sikat ng araw, kundi ang asul na tactical light ng isang drone.