Novel & Cerita Bright Lights

EPISODE 3: “LOVE TEAM” “Bes, pasensya na talaga di kita nasamahan ha? Medyo malaki kasi offer e. Pramis, babawi ako sayo.” Bitbit ni Ash ang limang bag ng mga gagamitin niya para sa audition. Nagdala siya ng maraming gamit dahil wala na naman siyang oras mamili dahil tinanghali siya ng gising.

Kumalat ang lamig sa katawan ko, dahil nakabukas ang hoodie ko at kita ang sports bra. Ang aliwalas ng paligid. Puno ng mga lights at sobrang ningning sa gabi kasabay ng pagkinang ng mga bituin sa langit. Fascinated lang ako sa view ng building. Ang ganda pa ng lights. I would deprive myself of sleep just to see the lights and buildings. I don't know but it really makes me feel relaxed. It really comforted me from all, like it has peace to offer that absolutely calmed the chaos in my heart.

Nang narating niya na ang Bright and light bar ay kaagad siya pumasok sa loob ng nasabing bar na pagmamay-ari ng kaibigan niya. Bumungad sa mga mata at pang-amoy ni Travis ang iba’t ibang uri ng ilaw at mga taong nagsasayaw roon sa gitna ng dance floor. Magkahalong amoy ng alak at usok ng sigarilyo.Palinga-linga si Travis sa paligid upang maghanap ng bakanteng mesa at silya ng sa ganoon ay mapuwestohan niya.

I envy those really close and happy family. I really do. Kanina pa ako nakaupo dito sa bench kung nasaan yung makukulay na pailaw at mga designs. Pati mga puno may nakakabit ding LED Lights. Those LED fairy light that gives life to this place. I usually don’t want this kind of set up, I want something dark ever since. Pero ewan ko ba, lahat sakin nagbabago nang pumunta ako dito sa Pilipinas.

Para bang biglang nabulabog ang payapa naming buhay nang dumating si Nadivar. Nag-uusap kaming dalawa ni Nadivar ng biglang namatay ang ilaw. Narinig kong nagkakagulo sa labas kaya naalerto kami pareho. Naramdaman niyang nagpa-panic na ako kaya mabilis niya akong niyakap. "Huwag kang matakot. Maya-maya, babalik din ang ilaw." "Boss, may nakapasok na kalaban. Hinahanap nila ang silid ni young master," saad ng kaniyang isang tauhan.

Nagsimulang magliwanag ang mga neon lights sa mga kalsada, binabati ang gabi. Unti-unting nagliwanag ang lighthouse habang walang humpay na humahampas ang mga alon sa dalampasigan. Hindi kalayuan mula dito ang mga matataas na gusali na napapalibutan ng nakakasilaw na mga ilaw. Mag-isang nakaupo si Nolan sa bench na malapit sa lighthouse, naiilawan siya ng mga street lights dahilan para magmukhang malungkot at malamig ang kaniyang presensya.

Balasa— Sa sandaling iyon, isang gintong sinag ng liwanag ang bumaba mula sa langit at nagkataon na bumagsak kay Alex. Pinalibutan din nito ang katawan ni Luna. Pagkatapos noon, kumalat ang makapal na enerhiya sa kanilang katawan! “Ito…” “Ito ang Golden Light of Lightning Tribulation!” bulalas ni Luna. Mukha siyang gulat na gulat.

Madilim na at ang mga streetlights at mga ilaw sa iba't ibang tindahan ang nagsisilbing liwanag sa kalsada. Hindi ko maiwasang tumingin sa taas. It's cloudy. Hindi mo kita ang mga bituin. The moon shines bright that's why you can see it even with the clouds. How stunning. Nakarating na kami sa karinderya. Nakita kong sarado na ito. Hindi ko naman in-eexpect na bukas pa 'to dahil gabi na masiyado at sigurado akong tulog na sina Aling Melinda at Mang Bert.

Ang mukha niyang halata ang saya dahil sa nawawala na naman niyang mata, kasama ang isang babae. Napaka gandang babae. May singkit din itong mga mata at halata ang magandang kutis nito dahil sa sleeveless na suot nito. Paano kita hihintayin, Oreus, kung nasa pangangalaga ka na naman pala ng iba? Hindi ko na tinagalan pa ang pagtingin sa litrato at ibinalik na rin kay Rowie ang kan'yang cellphone.

I can dance but this is such a goddamn death ray. Aren't these infrared lights? Crap, It can damage my vision! But no, I don't think these are infrared lights. It's hardly deadly at the level! It is the most perilous because I know that kind of light isn't visible so my eye's blink reflex won't kick in before my retina starts to burn. Avoid the beams, ayaw kong mabulag, ayaw kong magbulag-bulagan. I should not close my eyes. We need light but I realize that not all lights are peace. Not all lights lead us to a direction. Some can block our way. Some can affect our vision... our vision in life.