Burning Bright Novels & Stories

pakiramdam ko, nanginginig ang boses ko habang nagsasalita ako at narinig ko naman ang pagmumura niya “S**t!” Naramdaman ko ang pag-alis niya sa tabi ko at ang pagpatay niya sa aircon sa kahit papano nakaramdam ako ng ginhawa pero nanunuot pa rin ang lamig sa buong katawan ko. Nilapitan akong muli ni Helious dahil naramdaman kong muli ang pagdampi ng kamay niya sa noo ko. “You are burning, stellina! Dammit!” sabi niya kaya naman nairita na ako sa lumalabas sa bibig niya

Napahawak siya sa damit nito. Tinugunan niya ito nang walang pag-alinlangan. Dala na rin siguro ng kalasingan kaya nadadala na silang pareho sa init ng naramdaman. There's something burning inside on them, and they couldn't help it.

Tanong ni Flame sa kanila na kina tikom ng bibig ng lahat. “Sa susunod kapag humingi kayo ng tulong sa akin, huwag na kayo umasa na walang masisira. Dahil ang pangalan ko mismo ay isang salamin ng pagka wasak, alam kong alam niyo na isa akong Destroyer..” wika ni Flame at tumayo na ito. “Ava at Cross ngayon na!” Utos ni Flame sa dalawang naka abang sa pinakamataas na building na nakaharap sa sinabing tulay.

Noon pa lang ay minahal na siya ni Dark. Napukaw lamang ang malalim na pag-iisip ng sunod-sunod ang pagsabok sa paligid. Kasabay rin ang malalaking apoy. Madali lamang natupok ng apoy ang boung paligid dahil sa nangyare. "Fvck!" "Shit!"

Hindi na nakahakbang ulit ang bampira dahil nawalan na ito ng ulo na mayamaya ay nasunog ang katawan. "Okay ka lang ba?" tanong ng bagong dating na tumulong sa akin. May hawak itong kawayan na may siga ng apoy. "B-bampira…" kinakabahan na usal ko ulit. "Huwag kang mag-alala, hindi ako masamang bampira, isa ako sa bampira na pinadala ng kunseho namin para mag-hunting ng mga bampira tulad ng kanina," pagpapakalma at paliwanag nito.

Kumatok ako ng ilang beses sa pintuan ngunit walang sumasagot kaya pinihit ko iyon at agad napayakap sa sariling katawan dahil sa lamig ng silid. Malamig at tahimik. Hindi na rin rinig ang malakas na tugtog mula sa dance floor at tanging ilaw na nagmumula sa lampshade ang nagbibigay liwanag. May biglang kumiliti sa puso ng makita ang binata na nakahiga sa ibabaw ng kama na mukhang lumalalim na ang paghinga.

giit ni Jenny na nanggagalaiti sa galit. "Blazing flame of a Fire Lizard!" ani Jenny at nabubuo ang apoy na parang may sariling buhay sa kaniyang likuran. "Itigil mo na iyan! Tingnan mo ‘yung kagubatan, o! Sira na at sunog na! Masyado nang malaki ‘yung usok kaya please naman, o!" wika niya habang nag-iisip ng paraan kung paano matatalo si Jenny.

dagdag niya habang mabagal na kinakapa ang damo sa tabi niya, "but carry so much chaos inside them." "And sometimes..." she looked away briefly, "the brightest people are the most dangerous ones." "Bakit po?" mahinang tanong ng bata. Napangiti siya pero may lungkot sa mga mata niya. "Because bright people know how to make others stay." Tahimik ulit. "And when they leave..." she whispered, "they leave pieces of themselves behind." Unti-unti siyang napapikit habang nararamdaman ang malamig na hangin.

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.