Bts Dimple Lyrics の小説・ストーリー

taeyang x tablo eyes,nose,lips you left me paralysed no cure.no rehab for me funny that you got the nerve to keep asking me how ive been youre the victor this pageantry but the only trophy you deserve... catastrophe id rather we be dead to each other no eulogies said for each other no rest and peace's the memorys get my chest in pieces im prayi'n that your eyes are the first to go the way they looked when you smiled the way they opened and closed then your nose every single breath against my neck

kami ay lalaban hindi titigil at magpapatalo....'' dagdag pa ni Dianne na lalong nilakasan ang boses with confident. Kinanta niya na ang katunog ng chorus ng kantang iyon. Sabay kembot ng katawan at dahang dahan na pinaikot ang kanyang beywang. Just imagine na ginawa niya yon kahit na nakaulbo ang kanyang tiyan na ikinamangha at ikinagulat ng lahat.

, honest niyang pahayag ngunit mas lalo lamang kumunot ang noo nito. “Jimin, who?”, iritado nitong pahayag. “Park Jimin, BTS.”, saad niya na pasimpleng kinagat ang labi upang hindi matawa. It was his screen saver ever since at ngayon lamang may kumuwestiyon sa kanya. Kahit si Yael na naging boyfriend niya ng ilang taon ay wala itong nasabi sapagkat alam nitong diehard fan siya ng nasabing Korean idol. Saglit na may kinalikot si Ezekiel sa kanyang cellphone pagkatapos ay tumingin sa kanya.

Nangunot ang noo ni Elyssa nang makita na bahagyang natigilan ang pinsan dahil sa tanong niya. Tinangka niya itong hawakan ngunit nakabawi na ito. Bakas ang kalituhan sa mukha nito nang sumagot. "Ahh! Wala… I mean, siyempre gusto ko kasing tulungan ka. Kung kaya ko namang suportahan ang paborito kong pinsan, bakit hindi?” paliwanag nito at tipid na ngumiti. Lumabas ang dimple nito sa magkabilang pisngi na lalong nagpalabas ng angkin nitong ganda.

Pagpapakilala nito sa kanyang sarili at ng kanilang band. Sinabi niya ang song title pero di ako familiar, "Sana magustuhan niyo.. Sweetie by Carly Rae Jepsen," labas ang dimples at mapuputing ngipin nito. Walang duda ang taglay niyang ganda, isang malaking plus point para mabilis din makuha ang audience impact. May mga banat lines pa ito patungkol sa kakantahin niya kaya mas lalong naexcite ang lahat habang ang mga kasama niya ay tila kinokundisyon ang kanya-kanyang instrument na hawak.

And when it rains 🎵 On this side of town it touches everything 🎵 Just say it again and mean it 🎵 We don't miss a thing 🎵 You made yourself a bed 🎵 At the bottom of the blackest hole 🎵 And convinced yourself that it's not the reason 🎵 You don't see the sun anymore 🎵 'Did you like it? Did you enjoy?' 'I don't like it and I didn't enjoy it.' He pouted that made me laughed.

" nag c-crack na ang boses niya at unti unti na napipiyok dahil sa umiiyak siya pero maganda pa rin ang timbre ng boses. Walang nagsalita at napansin ko pa na umiiyak na rin ang iba habang nakatingin saakin at kay Rare. "I need to know should I fight for our love Or disarm It's getting harder to shield This pain in my heart oh oh That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh That should be me, this is so sad That should be me That should be me.." pagkakanta niya ng huling lyrics ay ngumiti siya ng mapait saakin bago natumba at nawala ng malay kaya nagsigawan ang iba at ako naman tumakbo palapit sakaniya.

) Sa bawat nota ng kanta sinikap kong ilagay hindi lang ang boses ko kundi pati ang totoo kong nararamdaman parang bawat lyrics ng kanta pag-amin ko na hindi ko masabi nang direkta. Pagkatapos ng unang set, bumalik ako sa backstage na pawis at hinihingal. "Wa, geu krowdeu jeongmal keun ne!" sabi ni Minho habang inaabot ang towel sa akin. (Wow, that crowd is so loud!) "Geudeureun nae pigonboda ganghadeonikka." biro ko kahit ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. (They are stronger than my exhaustion.)

"And all my walls Stood tall painted blue But I'll take 'em down, take 'em down And open up the door for you." ang sarap pakinggan ng boses ni boss, habang kinakanta niya ito at titig na titig siya sakin ako naman ay todo iwas ng tingin My weakness is titigan ako huhuhuhuhuhuhu. "And all I feel In my stomach is butterflies The beautiful kind, makin' up for lost time Takin' flight, makin' me feel like." pagkakanta ko

May nakita siyang aninong nakatayo sa gitna ng dilim. “Sinong nandiyan?” nanginginig niyang tanong, sabay dampot ng maliit na bato. Pero hindi ito kumibo. “Babatuhin kita, sige!” paninindak niya, pero nanatiling tahimik ang anino. Akamang babatuhin na sana niya ito nang may marinig siyang tunog ng gitara. “I wanna make you smile…” Napatigil si Iris. Pamilyar ang boses na naririnig niya. Hindi pa man natatapos ang kanta, tumulo na ang luha niya.