Buko Lyrics の小説・ストーリー

Halos manlaki ang mata ko ng natikman ko ang kakaibang lasa ng pagkain na ngayon ko lang natikman sa tanang buhay ko. " Diba masarap, sabi ko sayo eh," ngiting sabi niya sabay abot sakin ng buko. Tumango na lang ako sa kanya bago uminom sa binigay niya. Yung buko niya malamig na malamig tas ang creamy and sweet.

"At uminom ka muna nitong malamig na buko juice para mapreskuhan ka." Wala akong nagawa kundi ang kumain. Literal na halos masuka na ako sa kabusugan. Bawat subo ko ng suman, sinusundan ng sabaw ng tinola, tapos may mangga pa. Gusto ko nang umiyak habang hinahawakan ang tiyan kong parang lobong puputok na anumang oras. Kung makikita lang ako ni Tobias ngayon, baka isipin niyang tinotorture ako ng mga matatanda, pero ang totoo, grabe lang talaga silang mag-asikaso. Sa probinsya yata, ang translation ng "I love you" ay "Kumain ka pa, huwag kang titigil hangga't hindi ka nahihirapang huminga."

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

Biglang bumilis ang tibok nito na tila nagkaroon ng mga nagtatakbuhang kabayo. Naghuhumiyaw ulit ang utak ko hindi na dahil sa lungkot, kung hindi sa sobrang excitement. Lalo ko pa tuloy ginandahan ang aking pag-awit. Hindi na naalis ang titig ko sa kanya habang ako ay tahimik na kinikilig. I will always be here for you I want to touch every inch of you I want to claim that every part of you is mine And we will be together until the end of time

Sana bumalik lahat ng ating yakap 'Di sapat ang unan ko ngayon Pati amoy ng 'yong buhok ay narito pa rin Mapalad s'ya na hahalik sa 'yong ulo Naramdaman ko ang pangingilid ng aking mga luha. Sana 'di ko na maalala Lahat ng tawa mo't halik Sana dumating ang araw Na 'di na ikaw pero ikaw pa rin Nanatiling nakatitig sa akin si Akio. Sa nga mata nito'y sumasalamin ang sakit na kaniyang nararamdaman habang kumakanta.

*** Kinabukasan *** "I didn't know that I'll be starving 'til I tasted you~ Don't need no butterflies when you gave me the whole damn zoo~" mahinang kanta ko bago ayusin ang mga gamit sa bag kong pang-malupitan. Kinuha ko naman ang notebook kong may carrot prints saka binuksan. "Susko! Due date na naman ng mga utang ko! Anak ng tipaklong naman, oh!" Gulat na gulat kong sabi bago ipang-kamot ang mga ngipin ng suklay sa ulo ko.

“Kapag lumabas na ang mga bata ay hindi na natin masosolo ang isa’t-isa.” 🎵 I don’t need your honesty It’s already in your eyes And I’m sure my eyes, they speak for me No one knows me like you do And since you’re the only one that mattered Tell me who do I run to? 🎵 “Gusto mo ba ‘yon?” Masuyong siyang tinignan nito. Hindi na niya kayang salubungin ang intensidad ng mga tingin nito kaya agad siyang yumakap ulit dito.

Duda yarn? “So what are you doing now?” Tumikhim ako. “Nakapila. Gusto ni Baby ng buko.” “Really? Gusto mo bang magpabili na ’ko ng buko para dalhin sa penthouse? Baka mag-crave ka mamaya, wala tayo kaagad mabibilhan.”

I could hear almost all the people here singing along with me. "Heto na naman lumusong ang pusong sabik Di na mahintay masilayan ang iyong labi Gabi na pero iniisip ko pa rin Buong araw mo sa aking piling" I just want Troy to know through this song that just like him, I want to see him all the time too, and that I think a lot about him too. Hindi ko naman kasi kayang sabihin 'yon sa kanya nang diretso. So I'm saying it through this song.

sabi nya habang abala sa pag lalabas ng ilang gamit mula sa mga box nito. "Napaka buti mong bata, apo, at alam kong hindi ka pababayaan ng diyos. Kaya ipag patuloy mo lang kung ano ang gusto ng puso mo. Alam kong darating ang araw na may nag hihintay rin na sukli sa lahat ng mga hirap mo." at saka ito lumapit sa kanyang tabi at niyakap sya. "Salamat po 'la, kahit kailan hindi nyo po ako iniwan." halos gusto na nyang ma iyak habang yakap sya nito.