Bully In Tagalog Novels & Stories

A slut. This isn't the first time that someone talked ill to me. Sanay na ako, pero sa mga oras na ito ay hindi ko naiwasan na makaramdam ng kaunting sakit at kahihiyan. Maybe because this time, isa talaga akong malandi. I lured him.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

sigaw ng mga kaibigan niya habang pinagtatawanan siya. “Kung tapos ka na, umalis ka sa daan ko at baka laslasin ko ‘yang leeg mo!” sigaw ko sa kaniya. Ginamit ko agad ang pagiging matapang ko. Ayon kasi sa librong itim at sa rules, dapat demonyita ang ugali ko, ang pananalita at pati kilos, dito, number one ang bully-han kaya isa iyon sa pinaghandaan ko. Kumbaga, inunahan ko na sila para hindi nila makitang mahina ako.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

"'Di naman kita niloloko, ah. Grabe ka. Wala akong lahing manloloko. FYI lang... dahil ako nga ang naloloko, e. At masakit 'yon. Masakit 'yon para sa akin, alam mo ba 'yon?" Hays. Napakadami nitong alam at ang drama pa. "Hindi. Hindi ko alam. Bwiset ka. Magtigil ka na nga. Ang sakit mo sa ulo." Ngumisi itong muli. "Ulo ba talaga? O baka naman puso ang masakit?" Aba't! Ang bully! "Ulap!" sigaw ko na. Napakapeste kasi nito. "Masyado ka namang intense agad diyan. Sige na, ulo na. Sige na lang. Ikaw na ang tama."

Lalaki man o babạe, sinasampạl, sinusuntök, tinatadyakạn ng mga tauhan ko. Sabay-sabay silang nagmamakaawa, natatakot at umiiyak. Halata sa mga boses nila na nasasaktạn sila. Iyon naman talaga ang plano, masaktạn sila at madala sa pagiging bully nila. Hanggang sa isa-isa na silang tumigil kasi isa-isa na ring nabalian ng buto sa braso ang mga iyon. “Aray!” “Ang sakit!”

Hindi naman halatang mayabang ang pagkakasabi niya. "Baka bully ka, tapos bulakbol at nakikipag-away sa campus kaya ka laging na-expell. Mukha ka lang mabait kapag tulog eh," biro ko naman sabay tawa. "Hindi ako bully huh!" tanggi nito agad. "Tignan mo ang mga anak mo, bully sila sa mga grandparents nila. Sayo sila nagmana kaya sigurado akong bully ka rin noong kabataan mo," ingos ko. Humalakhak lang naman ito.

"Hey! That's not what I meant! Okay, nagkamali ako ng intindi. Sorry naman. Hindi ganyan ang ibig kong sabihin, Becky." "Hindi! Ganyan ka naman mula pa noong mga bata pa tayo, hindi ba? You've been always rude to me. Binu-bully at binu-bwisit mo ako palagi. Tama! Ganun ka! You're a bully!" Tila naiiyak sa sobrang highblood niya dito.

Ramdam niya ang init na gumapang mula pisngi hanggang tainga. “Hindi ko siya binu-bully! Kung tutuusin, gusto ko pa siyang yakapin palagi. How can I bully her?” depensa ni Jayra at tinapik pa ang braso ng kapatid bilang ganti. Nagmadaling umiling si Chloe. “Hindi, Jiro… si Jayra, mabait siya. Huwag kang mag-alala.” Ngumuso si Jayra at muling kumapit sa braso ni Chloe. “See? Mas mabuti pa si Ate Chloe kaysa sa’yo.”

depensa ko "Doing pranks is still consider as bullying. Ikaw Mark, habang patanda ka ng patanda, pasutil ka ng pasutil. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko sa'yo. Tumatanda ka talagang paurong," sabi ni mommy na halata mong stress na naman sakin. Sorry mom, I have to do this. "Are you even listening?" Tanong niya nang mapansin n'yang parang wala akong pakealam sa sinasabi niya "Yes I do."