Burned Mga Nobela at Kwento

Namutla ang kanyang mukha, at naging malamig ang kanyang likuran. Nanatiling tahimik si Ambrose. Ang Purple Cloud Enchanted Flame ay lumipad patungo sa Payton habang itinaas niya ang kanyang kamay. "Argh!" Si Payton ay napuspos sa apoy sa isang sulyap ng isang mata, at walang paraan upang makatakas. Pinakawalan niya ang isang nakalulungkot na hiyawan, at ang buong katawan niya ay mabilis na pinansin. Siya ay lubos na sinunog sa mas mababa sa sampung segundo.

Ang apat na burner niya ay pareparehong umapoy, at dahil din siguro sa pagpipihit ko kanina kaya malakas ang apoy niya. I immediately call 911 pero ring lang ng ring. Punyeta! Nataranta na ang buong pagkatao ko, at hindi na nag function ng maayos ang brain cells ko. Kaya ng tumunog ang telepono agad agad na akong nagsalita nang hindi man lang inalam kung sino ang tumatawag. But then again, the caller didn't respond and it ended immediately. I called my cousin to gather some help.

Parang sinasampal ako ng memory. “Bakit…” bulong ko. “Bakit ganito?” Pero walang sagot. May pumasok ulit. “Ma’am… may confirmation from east syndicate—” Hindi na siya natapos. “Burn it.” sabi ko. Natigilan lahat. “Ma’am?” Tumingin ako sa kanila. Mas malamig. Mas final. “Burn everything he built before they take it from me.” Silence. Heavy. Then—

I didn't realize that the rag that I was using caught fire because I put it near the hot burner. My head was still freaking spinning and aching. Hindi ko na mapigilan ang pagsigid ng kirot na parang binibiyak ang ulo ko at sobrang bigat nang pakiramdam ko na para ba akong hinihila pababa. The world is spinning. Napatumba ako sa sahig. Pinilit kong bumangon dahil nakaamoy ako ng parang may nasusunog pero wala na akong lakas dahil sobrang bigat ng pakiramdam ko at hindi ko kayang iangat ang uluhan ko. I silently cry as I slowly lose consciousness. The water was boiling while the rag that caught fire gradually enlarged, but I was still lying on the floor, unconscious!

Hindi na niya pinilit na gumalaw o kahit ang magsalita dahil sa bawat pagsasalita at pagkilos niya ay matinding hapdi at kirot ang nararamdaman niya sa kanyang mukha at katawan. Nagkaroon ng second-degree burn ang itaas na bahagi ng katawan niya. Mula sa kabilang braso niya hanggang balikat patungo sa leeg at kanyang mukha. Mabuti na lang at nailigtas siya ng mag-asawang matanda na dumaan para umuwi galing sa pagdadala ng prutas at gulay sa bayan. At utang niya sa mga ito ang buhay nila ng baby niya.

agad akong tumakbo papasuk sa kwarto ko para lagyan ng ointment ang namumulang bahagi ng braso ko. Pagbalik ko sa kusina ay masusunog na ang busit na spam pati ang kawali. I called cousin to gather some help. "Kiraaaa help me! Kira I don't know how to stop this fuck!ng burner! " nanginginig at sumisigaw na ako dahil sa kaba.

Sobrang Nag-alala Siya sa kaibigan, baka kung anong masama na nangyari rito. Wala talaga siyang kaalam-alam...Basta ba ang huling naaalala lang niya ng gabing iyon ay... nasusunog ang lumang bahay.. iyon lang at nawalan na siya ng ulirat. "Hindi pa siya gising.. nagkaroon siya ng burn injuries medyo malala ang sitwasyon niya kaya hanggang ngayon ay hindi parin siya nagkakamalay. But according to the physician.. okay na naman daw ang lahat kaya wala na tayong dapat na ipag-alala."

paulit-ulit na umaalingawngaw sa tenga niya ang sinabi ni Massie kay Tamara. Napapikit siya nang mariin at halos mabasag ang basong hawak dahil sa sobrang higpit ng pagkakakuyom ng kanyang kamay. Ramdam niya ang init sa dibdib, isang uri ng pagkagulo na matagal na niyang hindi naramdaman. “Damn it…” mahina ngunit mariing bulong niya, habang pinipigilan ang sariling sumigaw.

"So what if I am? Ang sakit kaya nang pagkakapaso mo sakin!" "Wow ha? Kasalanan mong dumikit ka sa hawak kong kawali!" Sabay kaming tumawa sa pag-alala kung paano ko nakuha ang peklat na ito. Tinuturuan ko siya paano magluto at dahil biglang lumaki ang apoy, natakot si Cali at bigla na lang kinuha yung mainit na kawali at dahil natakot din ako sa pwedeng mangyari lumapit ako to help her pero ayon.. nadikit ang bewang ko sa kawali na pati damit ko ay nasunog. It's a third degree burn pero maliit lang. Pwede ko naman ipatanggal 'to pero mas pinili kong huwag na. It really reminds me of Cali at kahit sa ganoong paraan maisip kong nasa tabi ko siya. Hindi ko naman inakalang magiging malapit pa r

tanong ko, nanginginig ang boses. Saglit siyang tumahimik. Hindi dahil wala siyang sagot, kundi dahil mukhang maingat siyang pumipili ng salita. “You were badly injured,” sabi niya sa wakas. “Chemical burns. Dehydration. Shock.” Chemical. Kahit hindi niya banggitin ang pangalan, alam ko na agad kung sino ang tinutukoy ng alaala. Sophie.