Burned Out Quotes Novels & Stories

At doon ko naramdaman ‘yung parang hinugot ang hininga ko sa dibdib. ‘Yung sakit na hindi kailangan ng sigaw para maramdaman. “You really won’t defend me?” Tahimik pa rin siya. Hanggang sa hindi ko na napigilan. “God, Adrian, I’ve fought for this company. For you. For everything we had left. And now you’re just—sitting there?” Naramdaman ko ang luha kong bumagsak kahit anong pilit kong pigilan. “You know me better than anyone. You know I’d never sell out our people. But you’re… you’re just watching me burn.”

Mabilis na tinakpan ko ang tenga ko nang makitang lumaki ang ngisi nito at bubuka na naman ang bibig nito upang maglabas ng mga karumal-dumal na salita na iniiwasan kong marinig. Nakakainis ito. Hindi ba nito nakikita na nahihirapan akong makalimot at mag-move on? Pilit na tinanggal nito ang mga kamay ko pero mabilis na ibinalik ko lang din. "I'm trying to move on, okay? So please let me. Stop mentioning anything that will start a fire inside my head and in an instant will burn all of me. Please! La la la la, la la la la," naiinis kong litanya at pag-hum ng kanta sa dulo para lang hindi ko na marinig pa ang sasabihin nito.

“At tingin mo ba magagamot ng tulog itong pagod na ‘to? You think I’m just tired physically?” “What are you trying to imply, Thalia?” matalim na tanong ni Ezro. Napailing-iling ako. I covered my eyes. I’m just so tired. I don’t know. I’m burned out. I’m f*cking doing everything to be okay yet none of these are working.

“F*ck that business, it f*cking burned down to the ground and no matter what I do I can no longer save it, I have to save you at nandito ka na sa harap ko ngayon, Amara.” Mariing sabi nito. “Y-you’ve already caused enough damage by choosing to be with me, Xavier… Ikaw mismo ang nag sabi niyon ‘di ba? A-ayoko nang sisihin mo alko ulit, y-you never have to stay here with me, lalo pa at wala ka namang obligasyon para gawin iyon.” Lakas loob niyang sabi kasabay ng pagkawala ng impit na iyak sa kanyang lalamunan.

"Keep your wife in line, or we will." I stared at it, pinunit ko sa gitna, then sinindihan gamit ‘yung scented candle sa tabi. I watched it burn into ash. Keep me in line? Good luck. Kumuha ako ng red lipstick at sinulat sa mirror ng office niya: “You don’t cage a wildfire. You just pray it burns somewhere else.” Sabay post ng bagong photo ko sa IG—‘yung kuha sa labas ng restaurant kanina, with the caption:

Ngunit wala siyang sagot na natanggap mula rito. Humithit siya sa tobacco atsaka bumuga ng usok at nagbaba ng tingin sa katawan ng lalaking nasa harap niya. "Ty ne budesh' govorit'? Ladno, ya tebya prosto sozhgu zazhivo." ("You won't talk? Fine by me, I'll just burn you to death.") bored na sabi niya atsaka iminuwestra ang kamay niya.

wika ulit nito. "Much better na tapusin na natin ang loveteam niyo ni Renzo. Baka masyado ka lang na burn-out kaya kaunting bagay naapektuhan agad ang emosyon mo. Bunso, magpahinga ka muna. Pag-isipan mo kung ano ba talaga ang gusto mo. Huwag mong masyadong dibdibin ang lahat ng mga nangyari sa buhay mo." wika ni Ate Anastasia sa akin. Hindi naman ako nakaimik.

Hihintayin ko siya kase mahal ko siya. " 'Cause even the stars they burn Some even fall to the earth We've got a lot to learn God knows we're worth it No, I won't give up " I won't give up. Hindi ko siya susukuan. Hindi ko siya titigilan hanggat di siya nagiging akin. Lalaban ako, lalaban ako kahit patayan pa yan. Mapasakin lang si Aphrodite. "I don't wanna be someone who walks away so easily

Dama ko ang paghagulgol ko dahil sa sobrang sakit. The room is broken down into pieces. There's also a fìre. The place looks like a mess. And knowing that Zach is inside of that room makes my heart shattered. It feels like my heart is also broken down into pieces. It feels like my heart is sinking. Zach is gone. He's now gone for good. He's now de@d. And it feels like I dièd too.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.