Novel & Cerita Burned

"Madalas pumupunta dito ang fiancee mo para hingian ako ng ilang product for third degree burn. I think effective naman dahil paunti-unti nagchi-change ang color ng burn mo." Napahawak ako sa pisngi ko. Ibig sabihin iyong mga product na binibigay sa akin ni Fabian ay for skin burn. I thought ordinary na cream lang 'yon. Dalawang beses lang ako naglagay dahil mahapdi.

Naitakip niya ang kamay sa mukha dahil sa sobrang hiya. Hindi niya talaga maintindihan ang nangyari sa kanya ng oras na 'yon. Para siyang sinilaban ng apoy sa sobrang init ng katawan niya no'n. At sa sobrang init ay para siyang sinusunog sa apoy. Bawat himaymay ng laman niya ay naghahanap. Lumunok siya at pinagpawisan. Hindi naman siya gano'n kaya nakapagtataka talaga.

Pagkatapos ay sinimulan niyang isipin kung paano siya masusunog sa apoy, ang kanyang puso ay nagkontrata sa sakit, ang apoy ay mabilis na kumalat sa kanya at pinikit niya ang kanyang mata, ang alaala kung paano siya nanganak. ang anim na anak niya ay biglang pumuno sa kanyang alaala at ang pag iisip na hindi na siya muling makikita ng mga anak ay nagdulot sa kanyang hindi mabata na sakit. Ang malakas na ingay ng apoy na naririnig niya ay biglang humupa at iminulat niya ang kanyang mga mata at nakita niya si Justine na nakatayo sa kanyang harapan. Gayunpaman, ang apoy ay namatay, lamang ang ilang bahagi ng tren ay nasusunog pa rin 'Unless

Mayroong madilim na ekspresyon si Hamed sa kanyang mukha habang sinabi nang malamig, “Isa itong incendiary grenade na puno ng napalm, white phosphorus, at iba’t ibang gelatinous substances. Basta’t kakapit ito sa katawan, patuloy itong masusunog. Hindi ito mamamatay, at hindi rin ito matatanggal gamit ang tubig…” Pagkatapos, mayroong malamig na ekspresyon si Hamed sa kanyang mukha habang sinabi, “Adjutant! Magtapon ka pa ng ilang incendiary grenade doon para palakihin pa ang apoy. Pagkatapos, kunan mo ito ng video at ipadala mo sa lahat bukas! Gusto kong makita ng Ten Thousand Armies gamit ang sarili nilang mga mata kung paano nasunog ang mga sundalo nila hanggang sa naging abo sila gamit an

Ilang sandali niyang pinakatitigan ang maliit na apoy na para bang nakikita niya roon ang lahat ng pagdurusa nila ng kakambal. “Burn, B-tch! Burn.” Kinabig niya ang pinto pasara nang nagliyab na ang attic. Tila slow motion sa pelikula na lumabas siya ng bahay kasama ang mga tauhan nina Lucia at Interino na puno ng paghihinayang na nakatangin sa nasusunog na bahay. She watched as the flames eats the whole house. She burns their nightmares… “I’ll come for you, Donatello. I’ll burn you to hell.”

Habol ko ang hininga. Nangangalay na ang braso ko. Pakiramdam ko ay mas pinahina ng nagdaang araw ang buo kong katawan. Isang hila niya lang ay hindi na ako halos makapalag pa, nawawalan na ako ng lakas. "Wait, I have to burn this first." At doon niya lang ako binitiwan.

Nang maka-alis siya roon ay tsaka niya natagpuan si Val na puno rin ng sugat sa katawan, sa tabi nito ay sina Zack at Ivan na naghahanda nang sunugin ang gusali kasama ng bangkay roon na dapat nang ma-abo. Zandro gave them the sign as they threw the burning torch on the building, it ignited immediately and the warmth it gave touched their bare bodies. They watched the whole building getting burned, and Zandro felt the victory after their endless fight. Tinalikuran niya ito kalaunan para tuluyang lumisan at gawin ang nararapat... And the rest is history...

Masyadong grabe ang pagkaksunog ng bangkay kaya hindi na makilala ang mukha nito, at maging ang mga kamay at paa nito ay baluktot at deformed na dahil sa tindi ng apoy. Agad na napatakip ng bibig si Amara dahil sa labis na takot at pagkabigla sa kanyang nakita. Lumapit si Damien sa kanyang tainga at bumulong nang napakalamig, "Ang sunog na bangkay na sinta ng asawa mo sa mga bisig niya, ay walang iba kundi ikaw."

bulong niya, “hindi ako sanay na niloloko. Alam kong may tinatago ka, Yanna.” Napaatras ako, pero hinawakan niya ang braso ko—hindi marahas, ngunit mariin. “Lucien, please…” “Please what?” “‘Wag mong pilitin.” “Dahil?” “Dahil baka mas lalo tayong masunog.” Ngumiti siya, bahagya. “Matagal na tayong nasusunog, Yanna. Ang tanong—hanggang kailan natin tatakbuhan ‘to?”

sabi nya saka naglabas ng lighter at binuhay ito at nagsindi ng sigarilyo at binuga ang usok. Bakit ganon, hindi ko maramdaman gaano ang takot ng bawat emplayedo, pero may parte padin ng kaba dahil hindi ko alam kung totoo ba ang mga haka haka nila. Pero sana hindi naman "The mansion burned in fire, tuluyang natupok ang mansion kasama ang clan at ang pag asa na makakabangon ang clan nila" biglang lumungkot ang muka neto saka pinatay ang apoy sa lighter at humithit muli sa sigarilyo at nakapikit na dinama ang kada hithit neto