Burned Mga Nobela at Kwento

The heat was unbearable. Every breath felt like fire scraping down my throat. My vision blurred between smoke and tears, and all I could think was—this is it. Lumalapit  na sa akin ang apoy; sinusunog ang lahat ng puwedeng masunog. My body was heavy, my skin stung from burns, and my blood mixed with the soot on the floor. I tried to crawl, pero nanginginig na ang braso ko.

“Something that doesn’t need to burn to feel alive.” Later that night, the two found themselves in the small open-air onsen behind the ryokan — steam rising from the water, soft light glinting off the surface. Mariel had her hair tied up, her bare shoulders glowing against the lantern’s reflection. Billie sat across from her, robe slightly open, exposing the scar that ran down his collarbone — the last reminder of the fire that changed everything. “Does it still hurt?” she asked, eyes soft. “Only when I forget how I got it.”

I'm burning. "D-doc..." Her voice interrupted my thoughts, and I turned to look at her, my expression clouded with anger. I couldn't fathom how she could be so reckless as to allow herself to get burned by the hot coffee. But my frustration only intensified when I felt the burning sensation within me, a relentless reminder of the desire I couldn't act upon. Damn it.

Bumaba ang kanyang ulo at h******n ang leeg ko, bawat parte ng balat ko ay nilagyan niya ng marka. "That's why you have scar malapit sa balikat mo at leeg dahil pumasok kapa sa bahay niyo na nasusunog, don't do it again babe, alright? Wag kang sumugal lalo kung delikado," tumango ako.

Hindi nagtagal ay nasunog ang harang ng apoy nang magsimulang gumuho ito. Dahil dito, ang mga spark ng apoy ay nahulog sa kanilang mga katawan. Kahit na ang espirituwal na apoy ay may Sa kabila nito, kaya pa rin niyang sunugin ang mga ito. Ang kanilang mga damit ay puno ng mga butas habang tumatalon sila sa paligid sa isang takot. Tinakpan ng malamig na pawis ang noo ni James. Ang paggamit ng napakalaking lakas ng isip na iyon ay naubos siya Napakalaki, kaya nahihilo siya.

Mabilis kaming lumapit sa kanya. “Asan sila?” Bungad ko sa kanya. Sinundan namin siya paakyat ng hagdan hangang makarating kami sa second floor at pribadong kuwarto. Pagbukas niya ng pinto ay bumungad sa akin si Karina. May oxygen siya sa bibig at may mga nakabalot sa braso niya. Pati na rin sa kanyang hita. “Nagkaroon siya ng first degree burns dahil gusto niyang isama namin si Marla. But she’s dead already kaya wala kaming nagawa kundi ang umalis at iwan siya.”

Hindi siya makagalaw na parang binagsakan siya ng buong langit. “What did you say?” halos hindi lumalabas ang boses niya. “T-The car was burned… but she’s not inside, Sir.” Sa loob ng isang iglap, bumigat ang dibdib ni Caden, parang may malamig na bakal na tumusok sa puso niya. Ang paligid ay unti-unting naging malabo. Nahilo siya, muntik nang matumba, at marahang napahawak sa dingding.

Bilib na bilib pa dito ang doctor dahil walang umiyak sa dalawa di gaya ng ibang bata. Paalis na kami nung marinig ko ang tsismisan ng iilan may sunog daw at ang laki ng apoy, madami din daw na bahay ang napinsala, doon na mas lumakas ang kaba ko nung masabi nila kung saang purok iyon. Dali-dali akong pumara ng tricycle at nanginginig na ako sa kaba, paulit-ulit kong hiniling sa isip na wag naman sana.

Bagaman mapagbiro ito at laging nakangiti, nahihirapan naman si Veronica na basahin ang lalaki. “Bakit ba ang hirap mong basahin, Eros Smith?” bulong niya sa sarili. ———— When the fire was finally lit and the bonfire blazed, they gathered around it. The warm glow of the flames cast shades of orange and red on their faces, reflecting the warmth of their friendship.

I balled my fist, ang sarap niyang suntukin sa panga. I gritted my teeth. “Damn!” I cursed when I found my meat burning. Napamewang ako sa pagtitimpi. “Hijo, nasusunog na ‘yang iniihaw mo!” mabilis kong kinuha mula sa apoy ang mga inihaw nang marinig ang sigaw ng ina ni Brenda. “Pasensya na po.” Mahina kong sambit. “Ano ba ‘yan! Ang dali-dali lang niyan ‘di mo pa magawa ng maayos.” Bulong ng ginang na kinangiwi ko.