Buwan Lyrics Novels & Stories

Pumulupot naman ang mga kamay nito sa aking bewang. Then, we started dancing. So no matter if our blue skies turn to gray There's a ray of sun that's bound to light our way And although the roads are rough I'll get through it just because Ang kanyang atensyon ay nasa akin lamang. Naka tingin s'ya aking mukha na para n'ya ito kinakabisado. Naka ngiti rin ito. I'll have my you You'll have your me No matter what may come

Malambing akong napangiti sa kanya. Magkaharap nga kami sa gitna. Nagkatitigan kami sa mata. Hinihintay na simulan ang saliw ng kanta. // Iris (Song by Goo Goo Dolls) Kumikislap ang mga mata ni Monina. Ang pisngi niyang, masaya ako na nararamdaman niyang nagtagumpay siya na maging masaya ang boung paligid. Thank you for making this day as extraordinary. At alam ko na simula lang ito.

Bubuka ang bulaklak, papasok ang reyna Sasayaw ng cha-cha, ang saya-saya Boom-ti-ya-ya, boom-ti-ya-ya, boom-ye-ye Boom-ti-ya-ya, boom-ti-ya-ya, boom-ye-ye Nakita ko pa habang sinasayaw ni Lucio at Samuel ang famous steps ng kantang iyon. Parang biglang binilad sa araw ang mukha ko sa sobrang init. May pinapataam 'ata ang kantang iyon, dahil natatamaan ako! Sobrang kahihiyan ang naramdaman ko. Napatingin ako kay Zat. Malawak ang ngisi nitong nakatingin sa dalawang baliw na tauhan.

"Too much pain Can heal a thousand scars Feeling alone So i'm talking to the stars.." Libo libong bituin ang kumikinang sa malawak na kalangitan at ang buwan na nagsisilbing liwanag sa karagatan. Ang malamig na hangin ay patuloy sa pag-ihip. Nakikisabay sa mala-anghel na boses ni Zephaniah ang mga hampas ng alon. Halos hindi ako makapaniwalang totoo ang lahat ng ito. I'd trade anything to stay in this moment.

Kaya hinayaan ko na lamang ang mga ito at nakinig nalanh din sa lyrics ng kanta habang nakanataw ang mga mata sa nadadaanan naming nagagandahang view. (Now playing: Kumpas by Moira Dela Torre) [ Pa'no bang mababawi Lahat ng mga nasabi Di naman inakalang Siya'y aalis lang bigla ng walang babala Sa isang iglap Nagbago ang lahat Susuko na dapat nang dumating ka Ikaw ang kumpas pag naliligaw Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo

Huwag kang malungkot Huwag ka nang lumuha Huwag mo ring kwestiyunin ang langit Dahil sapat na sa akin ang panahong binigay Niya, para makasama pa kita Kung pagdating ng bukas, hindi mo na ako masilayan Huwag kang magdamdam kung tuluyan na kong mamaalam Hindi ko nais ang lumisan Ngunit sa puso't isip mo, pangakong mananatili ako habang buhay. Dahan-dahan akong nagpahid ng luha sa mga mata ko. Muli kong sinulyapan ang anak ko. Mukhang naramdaman ni Aiyah ang nais ko kaya ibinaba niya sa sahig ang munting anghel ko. Agad namang tumakbo palapit sa akin si Sunshine.

Nakikinita na ni Atlas kung ano ang ibig sabihin ni Willow sa kanyang sagot. “Tama ka… para bang pinapawi ng Buwan ang pagod sa buong araw.” Pakiramdam nila ay ngumingiti sa kanila ang Buwan kaya hindi nila maiwasan na ngumiti. Nagkatanginan silang pareho at para bang sa pamamagitan lamang ng kanilang mga nagungusap na mga mata ay naipahayag na nila ang nais na iparating. Pero iba pa rin ang pakiramdma kapag sa mismong mga labi nang galing ang mga katagang…

''Habang nasa byahe ,hindi niya maiwasang maluha . Hindi man lang niya ako hinatid sa labas , ni hindi manlang niya ako pinigilan sa huli , talaga bang ako lang ang nagmamahal at hindi siya.'' Lumuluha na ang mga mata nito ng hindi niya namamalayan. Nang biglang tumunog ang phone ni Rheana. ''Agad pinunasan ni Rheana ang kanyang luha bago sinagot ang tawag.

Ang mga ilaw sa bulwagan ay dimmed, isang spotlight na dumarating upang tumutok sa mga pintuan. Hindi nagtagal, lumitaw si Avery sa ilalim ng spotlight. Hawak niya ang isang mikropono, at umalingawngaw ang kanyang magandang boses, "Ikinakanta ko ang aking puso sa iyo, habang ako'y bata pa bilang isang bulaklak. Mamulaklak at mamulaklak sa lahat ng iyong kapangyarihan! Pinupuno ang iyong mga araw sa lahat ng aking mga kabanata…" Noong una, tahimik ang lahat sa ibaba ng stage. Biglang may sumipol!

"Mahal kita Steven Kiazxon." Pareho kaming hindi maipaliwanag ang ligayang nadarama. Nangungusap at namumuo ang mga luha sa aming mga mata. Akalain ba namin na sa gitna ng panganib ay nakahanap kami ng walang humpay na ligaya.