Buwis Buhay In English の小説・ストーリー

Sa bus lang siya sumasakay, may itak sa likod, at kahit doon ay iniiwasan niyang magbayad kapag sumasakay sa bus. Ni hindi nga niya maintindihan noon ang kahulugan ng buhay. Habang buhay pa siya, bus lang ang kaya niyang sakyan para mangbugbog. Pag namatay siya, makakapag sinungaling siya nang isang beses para makasakay sa ambulansya kahit minsan. Kaya kahit tamaan pa siya ng itak sa ulo, wala siyang takot.

“Why are you silent? Hindi ba dapat may sasabihin ka sa’kin?” Ano ba ang sasabihin niya? Na may pambayad siya sa mga araw na nasayan nito? Na may pang-ambon siya sa mga pera na naiwala nito habang inaalagaan siya nito? “I already said, thank you. Tiyaka wala akong pambayad sa’yo.” Halata talaga ang accent sa boses niya. Accent ng pagka-bisdak niya. ‘Yung English nga niya ay nag-mistulang tunog Bisaya na rin. Pero hindi naman siya nahiya. Hindi naman kasi ‘yun big deal, ang importante may knowledge siya sa lengguwaheng ingles.

Seryosong sabi ni She sa akin ayoko ng ganito na usapan gusto ko happy lang kaya babanatan ko din ng malupit. " Are you talking to yourself? Haller!! back to you Besh. Pero alam mo Besh, doon talaga tayo sa makatotohanan. Pero diba sa true lang Besh, kung mangangarap na lang din tayo doon na sa mataas kasi sabi nga ng mga ambisyosa. Aiming high makes our lives more alive and positive. Ah basta semplang ba ang englishing ko bayaan mo. Basta pantasya lang naman. Kilig kilig lang pero hindi pa haharot bawal pa kaya kalam natin p**e natin. " sabi ko na pabiro pero totoo naman hindi pa pwede kumirengkeng ang pukekang ko kasi nga marami pang obligasyon. Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at s

“Ayos lang po ba kayo?” Walang pagdadalawang-isip siyang tumango rito at hilaw na ngumiti. “Yeah, I’m good. Uhm, can I ask you something?” “Po?” Bahagyang napangiwi si Bliss nang mapagtantong hindi masyadong bihasa ang kasambahay sa pagsasalita ng Ingles. She took a very deep breath and forced a smile. “Uhm, p-pwede po bang magtanong?”

From Zian: I just got home. Wbu? Nangunot ang noo ko. Anong WBU? Tinawagan ko siya at inantay sumagot. “Oww yes?” tugon niya sa kabilang linya at napahinto ako ng marinig ang boses ng babae sa paligid niya. “Anong W.B.U?” bungad ko. Mahina siyang natawa sa kabilang linya. “What about you, kako… Tumawag ka for that?” natatawang tanong niya kaya lumabi ako.

"I'll hang up now. I'll see you in a bit... bye!" "Bye, Beau. Ingat sa biyahe!"

Pagsulyap-sulyap lamang ang ginagawa nito dahil busy siya sa pagmamaneho. Humagikhik akong muli. “Alam mo ba, h'wag ka sanang ma-offend, pero ang bansag ko sa 'yo is Mr. BKMP.” “BKMP?” Nangunot ang kaniyang noo. “What the hell does that means?” Humalakhak muna ako. “Mr. BKMP means Mr. Bilyonaryong Kinulang sa Mabuting Pag-uugali.” Napasinghap ako nang bigla itong prumeno. “What did you just say?”

sabi ko " Yes baby I'm addicted to you," he said in a very husky voice. " Ay ambot sa imo uwagon kaayo ka unya ngisi ngisihan lang ko nimo" { iwan ko sayo ang landi mo tapos ngingiti ngiti ka lang dyan"} sabi ko marunong na akong magbisaya dahil sa matagal tagal na pag stay sa Cebu Natigilan sya" Ano yon yon baby naman wag mo naman akong banatan ng Cantonese word" sabi nya

At mas lalong lumakas ang tawanan namin nang nakipag-fist bump ito sabay sabing, “Let’s crush these bishes.” Kahit na walang kabuhay-buhay niya ‘yong sinabi ay para bang ang lakas pa rin ng impact para sa ‘min. We didn’t expect him to say those words. Kung nakipag-fist bump lang siya ay matatanggap pa namin pero ang lumabas sa bibig niya ang salitang bishes ay nakakabigla.

napangiwi siya. “ Eh? May sakit ka ba? Pake ko ba kung busy ka? Edi busy ka kung busy ka. Bakit magpapaliwanag at hihingi ka pa ng tawad? Boss ka namin at normal sa'yo ang magtaas ng boses at mabusy. Now let me out, nagugutom na ako. ” i start the engine and drive fast. “ THADEUS GHAZVI LLANVE! ARE YOU OUT OF YOUR MIND? ”