Novel & Cerita By Chance You And I

Hindi ko inaasahang siya ang makakakita sa ‘kin sa ganoong lagay pero sa tingin ko, naging blessing in disguise pa ‘yon para mapalapit kami sa isa’t isa. It feels like fate is working between us. Noon ay gusto ko lang siyang maging kaibigan. Pero ngayon, miski ang pagkakataon ay gumagawa na ng paraan para maging malapit kami sa isa’t isa. It feels good but weird at the same time since I’m not one to believe in fate. But for now, I’m thankful because of that. Kasi kahit papaano, may taong nandiyan sa tabi ko sa oras na kailangan ko.

O na galit na galit. "I'm gonna go, call me if you need anything," masuyong sabi ni Chance sa kaniya at niyakap siya. NAKA alis na ang sasakyan ni Chance pero heto pa rin siya naka tayo sa pintuan at naka tulala. Hindi niya alam pero kumakabog ang puso niya sa kaniyang dibdib na halos gusto na lumabas. "M-Mikael—"

Pero bakit parang hindi nakikilala ng babae si Chance ngayon? Of course. Dahil ang alam ni miss Roxette, ang Chance na kilala niya dapat kaedad lang niya ngayon. Sinulyapan ko ulit si Chance na kaedad ko lang ngayon ang hitsura. Tiyempo naman na tumingin din siya sa akin. Nang magtagpo ang mga paningin namin nasiguro ko na alam niyang alam ko na ang koneksiyon nila ng librarian.

I hope she did even just a little bit. Hinihiling ko na sa lahat ng magiging buhay ko, ikaw pa rin ang magiging kaibigan ko. Na sana ay ikaw pa rin ang iibigin ko. Sa ngayon, maiiwan man kita mag-isa pero sa susunod, hindi na. Susubukan kong magpakatatag. Maiiwan man kita pero magkikita ulit tayo. Sigurado iyan. At kapag nangyari ‘yun, nasa tabi na natin si Chance. At magsasaya tayo hanggang sa manakit ang mga tyan natin kakatawa. Hanggang sa manakit ang mga panga natin kakangiti.

Bago ako nag decide na umuwi that day kasama si Chance. I wished everything would be fine. I'm always praying for that, and hoping that god will grace me.

masayang kumpirma ni Chubby. "H-hi guys!" may pag aalinlangan kong bati sa kanila. Agad silang tumayo at sabay na naglakad palapit sa table namin. Nakangiti silang tatlo pero wala sa akin ang paningin. Kung 'di nasa kay Ulan. "Are you two having a date?" agad na tanong ni Chel. "Kayo na ba?" si Chubby. "Or nililigawan mo pa ba ang kaibigan namin ha, Rain?"

nang hindi siya magsalita ay nagpatuloy ang binata. “At siguro naawa sa akin ang langit, tinulungan niya ako. And that was when I realized na ang lahat ng nangyayari sa ating dalawa, by chance. Siguro hinayaan ko man iyong ilang chances pero dahil sa intensity ng damdamin ko sayo, pagkakataon ang gumawa ng paraan para magkalapit tayo.”

“Oo na, naroon na tayo pero Glyzel naman! Hindi ka na bata. Alam mo rin na iba na ang panahon ngayon. Delikado na ang lahat. Wala ng ligtas.” Hindi ako nangatwiran para banggain ang point ng kaibigan. Tama naman siya. Kung nag-check lang ako, hindi sana ako nasasaktan ngayon. Hindi ko dinadanas ang unexpected meet up sa mother ni Niccolo na hindi ko napaghandaan. Hindi ko sana na-experience masabihan na layuan siya.

You can't fool me "I'll make you fall inlove with me" Yan ang mga salitang gumugulo sa isip ko ngayon. Bakit? anong trip ng batang yon? Anong nakita niya sa akin? Dahil ba sa nachallenge siya dahil iba ako sa mga babaeng nakikilala niya. Hayss dahil sa ginawa niya mas lalo na akong naiilang sa kaniya.

Pareho silang gulat na napatingin sa labas ng coffee shop ng makita ang pagbagsak ng ilang butil ng niyebe. "Its snowing now!" masayang saad ng babae na malapit lamang sa kanilang kinaroroonan na dalawa. "I love looking at the snow and I'm happy that I'm with you, love! I don't believe what others said before but now I'm starting to believe it... They said that the person that you are with on the first day that the snow is falling might be the one for you." "And I also believe that you are the one for me too, love."