Call Signs For Couples の小説・ストーリー

Two boys and one girl. "Ang cucute nilang tatlo," aniya at hinaplos ang pisngi ng tatlong sanggol. "May pangalan na ba ang triplets?" ani mommy. "Yes mom, may naiisip na ako. But I'm not sure if magugustuhan ng asawa ko," anito. "Sure ako hubby na maganda ang mga names na napili mo ayos lang," nakangiting wika niya. "Caleb, Chase and Callie," banggit ni Carter na magiging pangalan ng triplets.

At sunod niya tinawagan ang numerong nasa calling card na binigay ng kanyang lolo. Samantala, nanlaki ang mata ni Stacey sa narinig. Hindi siya makapaniwala sa sinabing iyon ni Aiah. The Aiah Villegas getting married? That's some shocking news! "Hey, what's the matter?" At isang kamay ang pumulupot sa kanyang baywang. A man she forgot the name planted a soft kiss on her exposed skin. "It's too early to shout."

Napalunok ako because he sounded so sincere. "Kaya huwag ka mahiyang tawagan ako kung kailangan mo ako, kahit nasa cebu ako pupuntahan kita agad. Kahit nasa ibang bansa pa ako uuwi ako kung kailangan mo ako, always remember I'm only one call away." Ngumiti pa siya at sinenyas ang call sign sa tapat ng tenga niya.

Tawag ni Tristan sa dalaga nang mapansin niyang tulala ito. "Honey ka diyan." Nandidiring sagot nito ng marinig niya ang call sign ng lalaki para sa kanya. "Is it corny? May iba ka pa bang gusto na call sign natin?" Agad na umiling ito at nag-tangka iiwan si Tristan sa silid, ngunit kumapit agad ito sa bewang ng dalaga. Hindi niya alam kung kailan kaya siya masasanay dito, lalo na nung nagsimula itong kausapin siya ng taglish madalas.

Si Marie ang nasa caller ID. "May tumatawag," saad ko sa kanya nang makalabas na siya. "Who?" "Ewan," tipid kong sagot. Kinuha niya naman ang cellphone at sinagot ang tawag. "Hello? Yes. I'm with Carleigh, why?" Napataas-kilay naman ako. Bakit niya naman sinabing magkasama kami? "No, I can't. May lakad kami." Siniringan niya ako ng tingin sabay buntong-hininga.

Kung maaari nga lang silang sumunod mag-iina ay gagawin n’ya ngunit mayroong pasok sa eskwela ang mga bata habang siya naman ay hindi maiwanan ang restaurant bukod pa sa ilang maliliit na detalye ng kasal na pinaplantsa nila ng weddings organizer. “I love you. Let’s not end this call kahit hanggang paggising natin kinabukasan,” anito na mas lalong ikinalawak ng ngiti niya. Paano’y para silang nasa long distance relationship gayong isang araw pa lang silang wala sa piling ng bawat isa. Kagaya nang sinabi nito ay nakatulugan na nila ang bawat isa hanggang sa kusang namatay na lang ang cellphone dahil sa pagkaubos ng baterya.

Habang natural ang ngiti ni Carson, samantalang halatang medyo pilit at mahigpit ang ekspresyon ni Jessica. Pagkatapos ng pagkuha ng larawan, pumila sila para magpa-register. Halos lahat ng bagong kasal na dumaan sa kanila ay masaya, nagkukulitan, at magkahawak-kamay. Pero silang dalawa ay parehong tahimik at walang emosyon, bawat isa ay abala sa kani-kanilang cellphone. "Pakisuyo, pumunta na sa marriage registration window number 52," sabi ng boses mula sa loudspeaker ng hall.

Eksakto namang tumunog ang kanyang phone. Nang makita niya ang salitang "Husband" sa screen, parang hindi makapaniwala si Samantha; para bang biglang bumalik ang panahon. Tandang-tanda niyang binura na niya ang numero nito—paulit-ulit pa nga niya itong chineck. Bakit "Husband" pa rin ang lumalabas sa caller ID? Nawalan man ng kibo, sinagot pa rin niya ang tawag sa malamig na tono.

“Then ano’ng ibig sabihin?” Ngumiti ang tindera habang inaabot ang pares ng bracelet. “Sir, couple bracelet po ’yan. Maganda po sa mag-asawang kagaya ninyo.” Biglang uminit ang pisngi ni Cassandra. Hindi niya alam kung bakit hanggang ngayon kinikilig pa rin siya kapag may ibang taong tumatawag sa kanila na mag-asawa. Parang gusto niyang itago sa dibdib ang salitang iyon at ulit-ulitin hanggang maniwala ang bawat parte ng puso niya.