Calmness Quotes Novels & Stories

Walang reklamo syang naghintay sa sofa kanina kahit natagalan ako sa pagbibihis. Bagama't walang gustong magsalita sa amin, hindi ako nakakaramdam ng negatibong tensyon, o pagka-ilang. Para bang may kung anong hangin sa pagitan namin, na nagbibigay ng kasiguraduhan na hindi namin kailangan magsalita dahil naiintindihan naman namin ang isa't isa. Saglit ko syang nilingon. Kalmado lang talaga sya. Ang dalawang kamay nya na nasa manibela ang nagpapatunay kung gaano sya kakalmado ngayon. Steady, relaxed, and capable.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Ngunit paano niya gagawin ang bagay na ‘yon? Alana once read a quote. Rest and sleep requires peace. And that hit her so hard. Kasi alam niya sa sarili niyang there is no peace. Hindi niya maramdaman ang peace na kanyang kailangan para makapagpahinga. Ang daming bagay na tumatakbo sa kanyang isipan at hindi niya mawari kung ano ang kanyang nararapat na gawin para mahanap ang peace na ‘yon.

Halos namula na ang buong mukha nya dahil rito buti nalang at kay Serene nakatuon ang buong Pamilya. ' Ano bayan Irish, Ikaw naman ang kumalma ' ' Breathe in, Breathe out ' ' he just did it to keep himself calm ' panggagaslight ni Irish sa sarili para kumalma ang kaluluwa, utak at puso nya.

Ang gusto ni Jaqui ay makilala siya ng mga tao pero takot siya sa sasabihin ng mga ito tungkol sa kaniya. Saglit na in-off ni Jaqui ang camera at umupo sa isang baitang ng hagdan doon. Pinagmasdan niya ang mga halamang namumulaklak sa paligid. Pinikit ni Jaqui ang mga mata at ninamnam ang sariwang hangin, ang sikat ng araw at ang katahimikan ng paligid. Ilang beses na niyang sinusubukang mag-meditate pero hindi magawang kumalman ng isip niya. Palagi niyang naiisip kung bakit walang direksyon ang buhay niya ngayon. Kung bakit hindi niya makita ang sarili sa hinaharap. Kung bakit parang walang nangyayaring maganda sa buhay niya. Kung bakit parang walang dahilan para mabuhay pa siya sa mundo.

Maintain composure: Hindi niya pahihintulutan na ang emosyon o selos ay makapagpahina sa kanyang focus. Focus on growth: Ang bawat challenge ay opportunity para lumakas, matuto, at ipakita ang kanyang value bilang independent professional. Habang nakatingin sa city skyline, ramdam niya ang inner calm at determination. Ang bawat minuto ng katahimikan ay nagbigay sa kanya ng mental armor, at sa kanyang puso, ramdam niya ang confidence at readiness. “Rest today… rise stronger tomorrow,” bulong niya.

Discipline is required to focus on what we can control, and worrying about the result is a waste of energy. Finding peace is about being still, calming your mind, and being content in the quiet. We all tend to react off emotions—that's normal and human—but when life becomes challenging, take a few deep breaths and stop for a moment. You will see that a situation looks much different when you come from a place of quiet. Every day is a day that culminates in us walking towards our truest selves or away from it. Every day is either choosing peace or having some dust accumulate on your chest. Every day, we feel a certain way.

I have the right. "Well then prove it." Nanghahamon kong sabi sa kanya. I recovered now. Umayos ako ng pagkakaup habang nakatingin sa kanya. One thing that my friendship with Therese taught me is how to be calm in a situation like this. Ang sabi sa akin ni Therese kahit gaano kahirap ang sitwasyon kailangan kong maging kalmado. Hindi ako dapat magpadala sa bugso ng damdamin at pag-isipang mabuti ang galawa ng kalaban.

I was shaking while catching my breathe. "What?!" bulalas na tanong nilang dalawa, bakas ang gulat sa kanilang boses at mukha. "Omg! Omg!" "Did you locked the doors?" tanong ni Cal. I nodded my head. "We will be right there. Stay there and don't make any noise." Tumango ulit ako bilang sagot. "Relax! Breathe, Rosetta!" I just did what my friends told me. I inhale and exhale slowly until I get calm.

Hinagod niya ang likod ng palad ko gamit ang hinlalaki niya, unti-unti, parang sinasabi niyang calm down, I’m here. Nagtama ang mga mata namin. Soft, steady, sincere ang tingin niya — at doon ko naramdaman na kahit iritado ako, kahit kumukulo ang dugo ko, kaya niyang pabagalin ang mundo ko sa isang simpleng haplos lang. Unti-unting kumalma ang paghinga ko. Unti-unting bumaba ang tensyon sa balikat ko. Unti-unting nag-clear ang utak ko kahit konti.