Calmness Quotes Novels & Stories

Pero pagkatapos ko magtrabaho kay Strix ng ilang taon, naintindihan ko na ang mga taong may magandang gustong mangyari ay kailangang manatiling kalmado at ang mga kalmado lang ang makakakuha ng magagandang bagay. ‘Hindi nga mas magaling ang skill ni Quincy kaysa sa akin pero kung seseryosohin niya ako, magagawa niya pa rin naman akong saktan. ‘Mahaba ang pasensya ni Quincy. Pero baka hindi sa mahaba ang pasensya niya. Talagang mapagbigay lang siya at isa siyang tao na kayang maging kalmado palagi. Kung hindi, hindi siya pananatilihin ni Mr. Goldmann sa tabi niya ng ilang taon.

bulyaw ni Athena sa akin, puno ng pagmamadali at malasakit. Pinilit kong kalmahin ang sarili—parang gusto ko na ring sampalin ang aking sarili para mawala ang sobrang tensyon. Hindi ko rin akalain na ganito talaga ang pakiramdam kapag kailangang humarap sa ganitong sitwasyon.

Bawat segundo ay parang walang katapusan, at bawat tunog ay napakalakas sa pandinig ko. Bulong ko sa sarili, “Okay, Alou… calm down. Think. There’s always a way.” Pero habang tumitingin ako sa paligid, parang walang exit, walang kahit anong bagay na puwede kong gamitin para makatakas.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

His presence is merely enough. "Thank you, Ricci." Between the day and night, I will always choose the darkness and peacefulness of nights. It is calming to the soul. Real happiness doesn't requires laughters, it only needs peace of mind. "Thank you, Belle." I could feel serenity in my heart. Parang hinaharana nito ang buong katawan ko at pinasasaya ang malungkot na parte. The best medicine to the broken soul is being with someone who cares for you. Kahit gaano pa kabigat ang nararamdaman mo, hindi mo na iyon iindahin kapag may kasama ka na.

That even if he is worried, he is still able to remain sane and calm. Inalalayan ni Maximino si Nexus na maupo sa kama. Tumabi siya ng upo rito, his hand is on his back, gently caressing it, while his other hand took Nexus' hand and held it tightly as he pulled Nexus close to him until their bodies and faces are only a few inches apart. Maximino then caressed Nexus' cheek, trying to get his attention, but Nexus couldn't look at his eyes as the young man was still trying to calm his racing heart. So Maximino has no choice but to gently held Nexus's face and made him look into his eyes. And with a gentle expression on his face, he started whispering words to help Nexus calm down as while still

I started to breathe heavily again and as you know I am having an attack right now, an unintentional panic and this is hella freaking me out. Naramadaman ko naman ang pagyakap sa akin ni Calvin habang pinakakalma ako. “It's okay wife everything is fine... Nandito na ako, walang mananakit sa'yo” He encourages. This is really terrible. Why do I have to experience this kind of trauma? But why and when? “Wife calm down, and breathe... Everything will be fine... Yeah just like that wifey Breathe in and out”

"Thank you po, Chief Rey." Walang tumatakbo sa isip ko kung hindi inis. Anniversary namin at wala akong ginawa kung hindi maghintay sa wala. Keep calm. Keep calm. Bago ka magalit, pakinggan mo muna ang explanation niya, okay? Paulit-ulit kong mantra para manatili sa composure.

“Sige. Pero huwag kang lalayo sa’kin.” Tiningnan siya ni Camelia. “Salamat.” Muling nakita ni Calvin na nag-uusap sila. Kinuyom niya ang kamay sa likod ng baso. Ibinaling niya ang tingin, pilit pinapakalma ang sarili. “Kalma lang,” sabi niya sa sarili. “Wala kang karapatang magselos.” Pero habang lalo niyang itinatanggi, lalo ring lumilinaw ang damdamin niya. Hindi lang galit ang nararamdaman niya. Nasasaktan siya.

Nakaramdam ako ng labis na inis pero wala lang akong sinabi. I am not settling for less. Ito ang hinahanap ko noon. The peacefulness. No sparks and everything but peacefulness. Walang takot na pwedeng sumira. Walang takot na baka pwedeng may humadlang. Walang takot na may umagaw. Just peacefulness, and calm.