Novel & Cerita Can't Hurt Me

putol niya. "Matutulog ako kung matutulog ka na. Hindi mo naman kasi ako kailangan bantayan Khalil. Makakaya ko na yung sarili ko dahil nagkakasakit din naman ako noon at ako rin yung nag-aalalaga sa sarili ko. H'wag mo na ako bantayan kasi hindi naman ganoon kalala ang sakit ko. Makakakain ako, makakatulog ako at makaka-ihi ako mag-isa." pagmamatigas ko. Bumaba pa ako sa kama at tumayo para pumunta sa cr pero napabalik agad ako sa pagka-upo sa kama noong biglang umikot ang paningin ko.

Hendrix I stared at the empty bottle of liquor in front of me na para bang nandun ang kasagutan sa mga bagay na gumugulo sa isipan ko. I can’t accept the fact that Sophia did this to me. Hindi ako makapaniwala na nagawa niya akong saktan at paikutin sa mga kamay niya. I was so damn hurt! Umalis ako because I can’t stand the pain. I don’t want to come to the point that I will hurt myself again. I promise not to do that again even though it hurts so bad.

“Wala akong ibang iniisip kundi ang safety mo. Kailangan naming i-consider ang lahat. Lahat. Kahit pa masakit sa’yo.” Napapikit ako. Frustrated. Hurt. Natatakot. “If they want to hurt me,” sabi ko, this time mahina pero matigas, “dapat noon pa. Nung bata pa ako at wala akong kalaban-laban. Hindi ngayon. It doesn’t make sense.” Narinig ko ang malalim na buntong-hininga niya. Umupo siya nang mas malapit, halos idinikit ang tuhod niya sa tuhod ko.

“But master, you're not the only one.” Naramdaman kong natigilan siya ng ilang segundo. Matunog akong napalunok. May kung anong pait ang namuo sa dibdib ko. Now I understand why I can't help myself from provoking him. It's because I want to hurt him, even though I know it's impossible. But I can see how I can damage his ego as a man. Nararamdaman kong gusto niyang angkinin ng buo ang katawan ko, na batid kong noon pa man ay kinababaliwan na niya.

i let myself love him that much. And It's so hard for me to get up and move on..I'm struggling for stepping one chapter..I'm bleeding... Love ruin me...He ruin me.. Napapikit ako..Please give me a reason to still keep going..dahil hindi ko na alam kung dapat pa ba akong lumaban.. I'm dying inside and I can't help not to think a way to stop this invisible knife who stabbed me all the time...... Wound are still fresh..and no matter how I try to cover this up...still nonsense!.. no used!

Kalma. Damn!

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

♫︎♫︎♫︎ Ne ane sonyeoneul jiweonaen daeum Manggajin nae moseubeul chaeweonwa Nan machi zombiecheoreom dead alive Sarange mudeom wie taeeona Soljikhi deo mame deune Wanjeonhi dallajin nae face I just killed me with all that pain Ijen da sanggwaneopseo nan Nungameun jeolmange bameun waenji dalkomhae Ohiryeo jayuroweo nan Watch watch gotta watch watch me yeah (Nan nal jugyeo jugyeonwa) ♫︎♫︎♫︎ Napahawak ako ng mahigpit sa dala kong bottled water. Maging ang kamay kong nakahawak rin sa railing ng hagdanan ay nanginginig. Gosh! What have I done to made me feel this? Dahan-dahan akong humarap sa likuran ko upang tingnan kung may tao ba sa living room, pero wala.

Hindi dahil sa galit siya kundi dahil ramdam niya s asarili niya na mahal parin niya ito ngunit sinusubukan niyang pigilin ang sarili. "Tigilan mo na ako Storm. Tama na yung minsan na nagkamali at nasaktan tayo. Tama na yung sakit na ibinigay niyo sa akin. Hindi ko na kakayanin ng isa pa." matapang na sagot nito.

I shunned his every attempt of touching me. "This is so stupid. This whole set up.. is stupid." Nanghihina kong saad. I tried to play tough but I am not like that. I may hate him but I can never hurt him. So in the end, my facade broke down, revealing my shattered self.