Can't Hurt Me Novels & Stories

Kung anu-ano na naiisip ko. "Hey.. Are you even listening?" Hinawakan ako ni Rain sa kamay dahilan para mapilit ng wala sa intensyon ko. "Aray naman, Ice." Nabigla ako sa pag impit niya. Kaya mabilis din akong bumitaw. "You never hurt me nung tayo pa. What now?" Galit ito marahil sobrang sama ng pagkakapilipit ko sa kamay niya. Hindi ako makapagsalita. Blangko ang utak ko. "I'm not the enemy, okay." Sabi pa niya ng pagka lakas lakas.

“With you around, we’re unstoppable!” Mirai rushed forward, her sword gleaming, but tripped over a protruding thorn. “Mr. Karma, help!” she cried, and I sprinted over, shielding her and pulling her away. “Mirai, not again!” I yelled, utterly spent. “If this keeps up, you’ll be the reason we lose!” “Sorry, Mr. Karma!” she said, smiling sheepishly. “But look, I hit one! I’m awesome, right?” “Awesome?! You were almost skewered!” I snapped, shaking my head. “Please, just focus!”

sigaw niyang umiiyak. "Did he-----" hindi naituloy ni Aidan ang sasabihin dahil umiling ng paulit ulit si Kiara. "No! hindi ako pumayag kaya sinaktan niya ako lalo. I hit him in his head, then I run thats why I look like this." turo pa nito sa sarili habang patuloy sa pagpatak ang luha.

“Nagbibiro lang ako. Huwag masyadong defensive para hindi ka mapaghahalata.” “Aba’t—” Sinugod niya ito at akmang bibigyan ng mala-Pacman na suntok, subalit maagap na nahuli ng binata ang kamao niya at kinabig siya palapit dito. “Hindi ako makakapayag na magkaroon ng black eye ang pogi kong mukha. Subukan mo lang na ituloy ang suntok na ito, kundi mapapaaga ang pagsingil ko sa pustahan natin. Remember?” nakakalokong pahayag nito.

Ngumiti lang siya sa'kin. "Upo ka rito," tinuro niya ang bahagi ng kama na may space pa kaya sumunod ako sakanya. Umupo ako roon at nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. Bigla akong napa-isip sa sinabi niya. Natamaan ako sa sinabi niya. Kahit masakit, kahit mahirap, kahit nakakainis ay wala siyang magawa at yung nararamdaman ko ngayon ay yung mga iyon. Alam ko rin na mas magiging malala ito, mas magiging mahirap, mas magiging masakit at mas magiging nakakainis pero katulad niya rin, wala akong magagawa.

“Wala akong ibang iniisip kundi ang safety mo. Kailangan naming i-consider ang lahat. Lahat. Kahit pa masakit sa’yo.” Napapikit ako. Frustrated. Hurt. Natatakot. “If they want to hurt me,” sabi ko, this time mahina pero matigas, “dapat noon pa. Nung bata pa ako at wala akong kalaban-laban. Hindi ngayon. It doesn’t make sense.” Narinig ko ang malalim na buntong-hininga niya. Umupo siya nang mas malapit, halos idinikit ang tuhod niya sa tuhod ko.

“But master, you're not the only one.” Naramdaman kong natigilan siya ng ilang segundo. Matunog akong napalunok. May kung anong pait ang namuo sa dibdib ko. Now I understand why I can't help myself from provoking him. It's because I want to hurt him, even though I know it's impossible. But I can see how I can damage his ego as a man. Nararamdaman kong gusto niyang angkinin ng buo ang katawan ko, na batid kong noon pa man ay kinababaliwan na niya.

i let myself love him that much. And It's so hard for me to get up and move on..I'm struggling for stepping one chapter..I'm bleeding... Love ruin me...He ruin me.. Napapikit ako..Please give me a reason to still keep going..dahil hindi ko na alam kung dapat pa ba akong lumaban.. I'm dying inside and I can't help not to think a way to stop this invisible knife who stabbed me all the time...... Wound are still fresh..and no matter how I try to cover this up...still nonsense!.. no used!

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

♫︎♫︎♫︎ Ne ane sonyeoneul jiweonaen daeum Manggajin nae moseubeul chaeweonwa Nan machi zombiecheoreom dead alive Sarange mudeom wie taeeona Soljikhi deo mame deune Wanjeonhi dallajin nae face I just killed me with all that pain Ijen da sanggwaneopseo nan Nungameun jeolmange bameun waenji dalkomhae Ohiryeo jayuroweo nan Watch watch gotta watch watch me yeah (Nan nal jugyeo jugyeonwa) ♫︎♫︎♫︎ Napahawak ako ng mahigpit sa dala kong bottled water. Maging ang kamay kong nakahawak rin sa railing ng hagdanan ay nanginginig. Gosh! What have I done to made me feel this? Dahan-dahan akong humarap sa likuran ko upang tingnan kung may tao ba sa living room, pero wala.