Can't Hurt Me の小説・ストーリー

At kahit wala siyang kasalanan ay pinanindigan niya ang bintang nito upang mas lalo pa itong inisin. "Ried!" sigaw sa kan'ya ng ama kaya natawa siya. "Baka nakakalimutan mong pwede kitang ipakulong dahil sa ginawa mo noon!" banta nito pero hindi siya natinag. "Go ahead, gusto mo samahan pa kita?" nang aasar na tugon niya. "Sa tingin mo ba may maniniwala pa sa'yo matapos mong sirain ang pangalan mo sa publiko?" Isinilid niya ang magkabilang kamay sa bulsa niya at naupo sa mesa. "You should fix your image first before you ruin mine," giit niya.

"Mind your way clumsy oaf!" Narinig ko ang boses na iyon habang pinupulot ang aking cellphone na nasa sahig. Nang nasa kamay ko na ang cellphone ay agad ko itong pinahid sa aking damit at pinindot ang side button. "Ay thank you buhay pa," bulong ko nang umilaw ang screen. Nang subukan ko itong i-swipe nilamon ako ng pagkabahala, ayaw ma touch! Wala namang visible damage yung screen pero ayaw mag function! I shifted my gaze to the man I bumped into. He’s tall and medium by complexion. My eyes travelled into his thick brows, pointed nose, he has a stubble beard chin which I deemed attractive, mysterious amber eyes and undercut hair style.

It was an unknown number. I'm doing my best to keep you safe and make your environment safer for you. I can’t promise that this won’t hurt you but please know that I am trying. Just hang on, okay? -S

Naiiyak pa ako nga pero pinigilan ko. You hurt me again

"Itutok mo lang sa kalaban mo tapos kalabitin para din sa kaligtasan mo. Kung di mo sila unahan, ikaw ang mapapatay nila." Napilitan akong kunin ang baril na ibinibigay sa akin ni Frederick dahil sa sinabi niya. This is my first time na humawak ng baril sa tanang buhay ko. Ayaw ko pang mamatay kaya sa ayaw at gusto ko kailangan kong gumamit ng self defense. Di baleng ako ang makapatay, huwag lang ako ang mamatay.

Hell no! *****

ELIOT HUNTER POV Napatigil ako sa kanyang mga sinambit at di ko man lang napansin na wala na sila sa harapan ko. don ko lang na suntok ang pader dahil sa frustration kasabay ding iyun ang pag sabunot ko sa sarili ko. "Damn akala ko wala na akong nararamdamn pa sa kanya pero bakit ganito, subrang lakas ng tibok ng puso ko, I choose to hurt her earlier therefore she'll hate me."

“I know you’re kind, but it’s not good to be kind all the time. Besides, I’m not a saint. I’m far from kind. If people hurt you, you hurt them back.” ---

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

It hurts so damn much. -x