Cannot In Tagalog の小説・ストーリー

"Okay naman lahat, pero... ang dami mong typo error?!" Tinuro niya ang mga mali. Tumango si Yesha, "Alam ko lang po kasi ay tagalog." Hindi pa kasi siya nakapasok ng paaralan. Yung kaunting alam niyang salita ay mula sa mga code ng kanilang border communication. Hindi na alam ni Shaun kung ano ang sasabihin. Tinitigan niya si Yesha na parang nakakita ng multo. Sa sumunod na segundo, binuhat niya ito at mabilis na umakyat ng hagdan.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

malakas na d***g niya, mukhang nagulat sa ginawa ko. "Ayan! Nagtatagalog ka naman pala kapag nasasaktan!" "That's the only Tagalog word that I can say without stuttering!" he defended. Isang beses ko pa siyang hinampas bago ako lumayo sa kaniya at nagpatuloy na sa pag-iimpake. Hinayaan ko nalang siyang magreklamo nang magreklamo hanggang sa tumahimik na lang din siya dahil hindi ko pinapansin.

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

Tiwala. Tanging ang Panginoon lang ang hindi wawasak ng salitang ito. Tanging Siya lang ang hindi bibigo sa ‘tin. Dahil doon napagtanto ko na lahat pala nang bagay ay posible kung maniniwala ka. Kapag naniwala tayo sa Kan’ya.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya