Cardiac Arrest Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

saad ko sa mga police "Hanapin niyo sa area nato sigurado akong hindi payun nakakalayo" saad ng naman ng police sa mga kasama nito "Clark" saad ko habang binuhat na ito papasok ng ambulance habang ako ay nanghihina nadin dahil sa mga natamo kung mga sugat at pasa. "Need niyo din pong sumama ma'am para po magamot nadin po kayo" habang nagsasalita ang isang nurse kunti kunting lumalabo ang paningin ko at nahihilo

Pero bago pa siya makaisip ng sagot, biglang nag-ingay ang mga makina sa ICU. “Dok!” sigaw ng nurse. “Cardiac arrest!” Napatakbo siya kasunod ng mga duktor. Sa loob ng ICU, nakikita niya ang katawan ng ama, nanginginig sa ilalim ng mga kamay ng mga doktor. “’Tay!” sigaw niya. “Lumaban ka!” Habang nirerevive ang ama, tumatakbo ang isip ni Maya. Ano ang halaga ng dangal kung mawawala kanyang ama?

Nagsitayo ang lahat nang magsimulang magsalita ang pari. " Ikaw, Janine Mhae Santos, tinatanggap mo ba si Rigor Esguerra na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?." "Opo, padre." "Ikaw naman Rigor Esguerra, tinatanggap mo ba si Janine Mhae Santos na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?.”

Ilang sandali pang paghihintay ay lumabas na ang isang batang doctor na babae na sapalagay niya ay di nalalayo sa edad ng kaniyang asawa na si Miracle. Lumapit ito sakanila. “Kayo ba ang kamag-anak ng pasyente?” “Kami nga.” sagot ni Troy habang yakap pa rin sakaniyang bisig ang kaniyang Mommy. “Ang pasyente po ay nagkaroon ng Myocardial Infarction (MI) o Heart Attack, na nangyayari kapag ang daloy ng dugo sa puso ay nabarahan, na nagreresulta sa pagkamatay ng mga selula ng puso. Dahil sa komplikasyon ng heart attack, ang pasyente po ay nakaranas ng stroke.”

Tumalikod si Alex upang tignan sila at pinakitid ang kanyang mga mata. Ang matanda ay nagkakaroon ng cardiac arrest, halos wala nang buhay. Kung walang magbibigay sa kanya kaagad ng tamang paggamot, ang naghihintay lamang sa kanya ay kamatayan. Umiling si Waltz. “Aba, tingnan mo nga naman? Karma iyan. Nararapat lang sa kanya.“ Gayunman, tila nag-aalala si Brittany.

Nang bumukas ang emergency room ay nag-unahan ang dalawa na makalapit sa doctor. "Na pwersa ng husto ang balikat niya kaya dumugo ito. Hayaan niyo muna siyang makapagpahinga at iwasan na bigyan siya ng sama ng loob. Sa nakikita ko ay dumadanas siya ng depression ngayon. Iwasan na iharap sa kaniya ang taong ayaw niyang makita."

Alam kong hindi pa ito ang tamang oras para mag-usap tungkol sa nakaraan. Pagpasok namin sa emergency room, abala ang lahat ng medical staff. Napatingin ako sa aking anak na halos hindi na makilala sa dami ng sugat at sa patuloy na pag-agos ng dugo. Ang mga monitor ay naglalabas ng malalakas na beep, senyales ng kritikal na kondisyon ni Heart. Hindi ko maiwasang manginig, pero kailangan kong magpakatatag.

Napahawak siya sa kanyang sentido. "I don't know..." "Pero..." "Kapag may ganitong card..." "Ibig sabihin..." Huminto siya. Parang may bumalik na alaala. "May susunod na mangyayari." Pagdating sa ospital... Mabilis na bumukas ang pintuan ng emergency room. "Code Blue!" Sigaw ng doktor. Agad na itinulak ang stretcher papasok. Ngunit bago tuluyang maisara ang p***o...

Hindi ko agad naintindihan ang ibig sabihin, pero ramdam ko kung gaano kabigat ang naging reaksyon ng mga tao sa paligid. “Cardiac arrest!” sigaw ng doktor. Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko. Napaatras ako, nanginginig ang mga tuhod ko habang nakatitig kay Zion. Hindi ko inakalang ganito kabilis. Kanina lang, kausap ko pa siya. At ngayon, ganito na? Hindi puwede. “Start CPR!” utos ng doktor.