Ceo First Romance Mga Nobela at Kwento

MAAGA akong nagising dahil ito ang first day ng pagiging sekretarya ko kay Mr. Berkshire, boss at may-ari ng Berkshire Inc. Sabay kaming pumasok ni Aira sa office. Usap-usapan na rin na iaannounce na ng aming CEO kung sino iyong maswerteng taong mapro-promote ngayon. “Alam mo ba ngayon daw iaannounce kung sino ang mapo-promote rito sa atin,” sabi ng isa kong ka-workmate.

Something that’d boost her and let her enjoy the fruits of her hardwork. Bilang isang assistant writer sa kumpanya for 3 years, iniinda ni Vivianne ang pagtataray ng boss, kasama na rin dito ang mistreatment nito sa kanya. Kaya naman, she began to aim for something that’d land her on a job she loves—and that is where the company of the Connors comes in. As she continued thinking of a reason, Zeke returned, stating that his father called, “Sorry. Dad was calling. Apparently, he told me that I was to meet with the so-called “arranged wife” by next week…” Seryosong pagsasalaysay nito bago ihain ng chef ang aming main course.

Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ni Rasheedah at gusto niyang lamunin siya ng lupa ngayon din. Binalaan siya ng lalaking ito na huwag nang humarap muli sa kanya at sa susunod na pagkikita niya, wawasakin siya nito. Bakit sinusubukang parusahan siya ng tadhana sa pamamagitan ng pagdadala sa kanya sa atensyon ng lalaking ito? 'Naglakas loob kang humarap muli sa akin, munting babae,' sabi ng pinakamakapangyarihang lalaki sa CDO , si Justine Kein Saberon, na may mapanganib na tingin. Kusang kumibot ang bibig ni Rasheedah at umiling, 'I... I never knew you are the CEO, sir. I..." Napalunok siya ng mariin, "I... I never knew." Hindi man lang siya pinaniwalaan ni Justine.

"And Garcia... ayusin mo ang problema mo sa labas. I don't want exboyfriends making a scene at my staff entrance." Napatigil si Sharon. Alam niya? Siyempre, CEO siya. Lahat ng nangyayari sa hotel na 'to, alam niya. Hapon na nang makatanggap siya ng isang tawag na nagpabilis ng tibok ng puso niya. Hindi ito mula sa nurse ni Biboy, kundi mula sa isang hindi kilalang numero. "Sharon... kumusta ang bagong Lead Coordinator?"

Sa limang taong pananatili n'ya sa kumpanya ay lagi s'yang nakikibalita ng tungkol sa Ceo, maging ang mga nagiging girlfriend nito na dinadala nito sa kumpanya ay kabisado niyang lahat. Ngunit, sa pagkaka-alam n'ya ay ito ang kauna-unahang beses na nagpatawag ang Ceo ng isang hamak lang na empleyado. Kaya, hindi mapigilang mag-isip nang malalim ni carla. Sumulyap si Carla kay marigold habang kino-comfort ng ilang kasamahang babae sa department nila. "H-hindi lang kasi ako sanay na ipinapatawag sa office ng boss... Hayaan n'yo na lang ako, mawawala din ang kaba ko." Sagot ni marigold sa mga kasama.

“Aray! Oks na oks pa kaya ang vision ko madam! Hmm…ano nga ang pangalan ng male lead do'n?" "Michele Morrone." tipid kong tugon. "Hindi! Ang itinatanong ko 'yong name niya sa movie!" Naiinis na talaga ako sa kadaldalan ng kaibigan ko kaya naman sinagot ko na lang ulit ito para mahinto na sa pag-iingay. "Si Massimo Torricelli. Ano okay na ba? Puwede ka na bang manahimik?" “Yon nga! Diba ang shala no’n. Hmm…dapat kasi ‘yon na lang ang minahal mo, hindi na ‘yong Jordan na iyon.”

Jerome started softly between courses, his tone casual but eyes sharp with curiosity, “I saw the numbers from your last campaign. Impressive work, as always.” Kaella blinked, caught off guard. “Ah—thank you. The team worked hard for that.” “I know,” he said, leaning slightly closer. “And I also know who led that team.” Her breath hitched for half a second before she managed a chuckle. “You’re the CEO now, Mr. Roque. Flattery’s supposed to go the other way.” Jerome smirked faintly, the corner of his lips curling. “I wasn’t flattering you. I was stating a fact.”

He stepped closer, ignoring the way she tensed up, his dark eyes locked on hers, burning with a feeling she had never seen before. “I wake up every single morning and the first thing I look for is you. I get restless, I get angry, I get worried whenever you are not around. I hate seeing you tired, I hate seeing you hurt, I hate seeing you carry all that burden alone. It drives me crazy because all I want to do is take care of you, protect you, give you everything you deserve. And I finally realized why…” He paused, swallowing hard as he bared his soul to her, no trace of the cold CEO left, just a man deeply and hopelessly in love.

sabi ni Rio. “Yes.” Nag-scroll si Rian. “CEO.” Tumigil ang kanyang daliri. “Romer Rodrique.” Napatigil silang tatlo. “Rodrique?” ulit ni Rio. “Yes.” “That’s the name of Mommy’s boss?” “Yes.” “Show me.” Ipinakita ni Rian ang website ng kumpanya. Nandoon ang profile ng CEO. ROMER RODRIQUE Age. Position. Education.

Lorenzo tried to play it cool but also to seem kind and charming. Umepekto ang pagpapacharming ni Lorenzo. "Dinner as new acquaintance? I'm Lorenzo Villaverde, CEO of RV Retails." Lorenzo extended his right hand at nang abutin ng babae ang kamay niya ay pasimpleng tiningnan iyon kung may engagement ring ba o wedding ring. Sinadya niyang i-drop na CEO siya ng isang kumpanya para hindi magduda ang babae.