Charles Stanley Devotional 소설 & 이야기

nasasaktang sagot ni Charley at nanghihinang napaupo na lang sa swivel chair. "She said, she wants you to change your dim path and choose the right one and be a good person," pagpapaalala ni Stefan kaya naikuyom nito ang kamao. "Stop talking nonsense," pagpapahinto ni Charley ngunit nagpatuloy lang si Stefan sa gusto niyang sabihin.

Matabang niyang turan at inabala ang sarili sa cellphone. Nagbuntonghininga si Charles at napatitig sa abuelo. Ramdam pa rin niya ang sama ng loob sa kaniya dahil pinakawalan niya si Stella. Ilang sandali pa ay inabala na lang niya ang sarili sa harap ng laptop. "Mabait at mapagmahal si Stella kaya hindi siya pinababayaan ng Diyos. Naging mas maganda ang buhay niya at mukhang mas masaya nang pakawalan mo."

Hinawakan niya ang kamay ni Charlie at sinabi habang namumula ang mga mata, “Charlie, mahigit dalawampung taon na akong may magulong buhay. Sa wakas ay naintindihan ko na ang ibig sabihin ng buhay ngayon. Ngayong iniisip ko na ito, hindi dapat ako umalis sa una pa lang. Ang dahilan kung bakit ako pumunta sa Lancaster ay dahil akala ko na may magagawa ako sa buhay ko. Akala ko na yayaman ako at magkakaroon ng magandang buhay para sa sarili ko. Sa mga nakaraang taon, hindi ko man lang naisip na magbigay sa bahay ampunan kung saan ako lumaki. Nakokonsensya talaga ako ngayong inaalala ko ang buhay ko ngayon…” Bahagyang ngumiti si Charlie at sinabi, “Harvey, kailangan muna nating alagaan ang sari

. Kapag natapos ko ito ay mamumuhay na tayo ng tahimik kasama ang ating anak at si Abner. Kung kakailanganin mo ng kahit na anong tulong ay tawagan mo lamang si Abner. Binilinan ko na din siya sa lahat ng magiging pangangailangan mo. Love , konting tiis lang, saglit lang akong mawawala sa piling mo, matapos nito ay hinding hindi na ako aalis sa tabi mo! Sana maintindihan mo ako kung bakit hindi na ako nakapag-paalam pa sa iyo bago ako umalis, mabigat din para sa akin ang desisyon kong ito. Mahal na mahal Kita my Love! Palagi mong iingatan ang sarili mo, pati na ang magiging anak natin. LOVE, Charles Habang binabasa ko ang liham ni Charles ay nag-uunahan ang pagpatakak ng luha sa aking mga ma

Sermon ng isang bahagi ng isipan ni Charlene sa sarili. "At least nalinis ko ang pagkatao kong nasira sa mga mata ni Terence." Pangatwiran niya sa sarili. "Ang sabibin mo ay umaasa kang madugtungan pa ang naudlot na pagmamahal ninyong dalawa noon." Patuloy na buska ng kontrabidang isipan sa sarili.

Pero sakaling nakita man nito, pwede naman siguro siyang magpaliwanag at naniniwala siyang papakinggan siya ni Psalm. "Ano'ng nangyari sa iyo?" Here she comes. Nanlamig ang mga palad ni Darvis. He is not a religious person pero nang mga oras na iyon ay gusto niyang tawagin lahat ng santo na kilala niya by name. Ironic nga lang. Hihingi siya ng tulong para isalba ang sarili sa ginawang kasalanan? Simula pa lang ay alam na niyang mali pero ginusto pa rin niya at nagpatangay siya.

Talagang nananadya itong pahirapan siya. The man was clearly power-tripping. She once thought he is a nice guy-- humble and sweet. Hindi na ngayon, dahil pakitang tao lang pala ang lahat ng ‘yon. Charles is the devil-personified. He preys on the weak with the use of his connetions. In short, antipatiko ito through and through! Mabuti na lang talaga at hindi na siya tuluyang napalapit dito. At mabuti na lang din, lumabas agad ang tunay na ugali nito.

Walang effort pero ang guwapo niya tignan, nakakaakit, kumpiyansa sa sarili, dahilan para manikip ang dibdib niya sa hindi pamilyar at overwhelming na pakiramdam. Guardian Angel: “Isipin mo ang ama mo.” Inner Devil: “Ang mga batas ay madiin lang na mga payo. At ang payo ko ay isawalangbahala mo na sila.” “Ano—Ano—Good night, Taylor,” sambit ni Charlie, agad siyang nagmadali papunta sa direksyon ng kanyang kuwarto.

"Sa susunod ay magpapasalamat ako kay Tito Charles." Sinulyapan ni Elijah ang remote control na sasakyan na walang interes dito. Kahit na ang kanyang kaarawan o anumang iba pang kaganapan, si Charles ay palaging magpadala sa kanya ng libu-libong mga regalo. Gayunpaman, hindi niya kailanman inilagay ang kanyang puso sa alinman sa mga ito.

tugon nito sa seryosong mukha. "A-Ano ang sasabihin mo? Sabihin mo na ngayon!" "I can file a divorce pero hindi muna sa ngayon. I need to prioritize my lola's health. She's too old at ayokong sumama ang loob n'ya sa akin. Can you promise me na hihintayin mo ako hanggang dumating ang araw na iyon? Please Dee, promise me. Sa ngayon ay ganito lang muna tayo pero ipinapangako ko sayo na ikaw ang mahal ko. Pagdating ng araw ay magiging malaya din tayo na ipagsigawan sa lahat at ipakita sa buong mundo ang pagmamahalan natin at tayo ang para sa isat-isa," mahabang sabi ni Charles sa kan'ya ngunit isa lang kan'yang nararamdaman ng mga oras na iyon.