Chemistry In Love นิยาย & เรื่องราว

They're weird. Pagkatapos ng ilang segundo ng pagtaas ng champagne glass nila ay sabay-sabay din nila itong ininom na pinangunahan ng fiancée ni Quisha kung kaya't agad ko ring ininom ang akin. Napangiwi ako pagkatapos ko itong maubos. May tamis ito ngunit agad na gumapang ang pait sa lalamunan ko paglipas ng ilang segundo.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

’ Ani ni Steven sa isipan nito habang nakatingin kung paano mag change ng mood si Lia. “Alright! Goodnight my love,” sabi ni Lia at nakangiting lumabas sa kwarto ni Steven. Sinundan nang tingin ni Steven si Lia at ganoon na lang ka tindig ang mga balahibo niya sa katawan. “This is what it feels like to marry a psycho,” kinalibutang aniya niya at inubos ang alak na nasa lata. Kung wala ang alak, hindi niya maatim kausapin si Lia ng normal dahil alam niya sa sarili niya, na kung kasama niya si Lia habang buhay, sa mental hospital ang bagsak niya.

It's hard when you are in a long distance relationship tapos your love language is physical touch, cuddles. When you want to hug the person you love but you can't because you're far from each other. Internet Love pa nga. Ang Internet Love ay gawa-gawa lamang ng mga illuminati, joke. Internet Love? Kabag lang 'yan. Sa Internet Love, swertihan lang. May mapupunta sa'yo na green flag, kung saan parang may mali kasi almost perfect na kayo e. Ideal relationship or Ideal couple.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

But for love. THE END

I cannot believe that my body respond to his kiss. Mukhang napansin niya iyon. He chuckled. He kissed me again. This time, on my neck. "How's your hormones?" Namula ang pisngi ko. Yes, there were nights that I'm craving for this touch. Hinalikan niya ang gilid ng aking labi bago siya lumayo ng kaunti. "Sorry, I'm a little sweaty." No. Not at all. Nababanguhan ako sa amoy niya.

Marahang binuksan ni Ralph at sa loob nito ay may maliit na velvet box na tila inukit pa sa gilid ng kahoy na may inisyal na “L & M” Sa pagbukas ng kahon, isang lumang engagement ring ang nandoon, may ukit sa loob: “To Love, To Wait, Forever.” Hindi napigilan ni Alexis ang mapangiti. “Grabe, parang pelikula.” “Parang tayo,” wika ni Ralph, sabay halik sa noo ni Alexis. “Baka nga kaya natin nabili ang bahay na ‘to. Parang… itinakdang magpatuloy dito ang pag-ibig.”

Ang background naman ng sining ay napupuno ng mga kulay-rosas na ulap at mga puno ng cherry blossom, na nagpapakita ng labis na romance at pambabaeng porma. Huminto si Lexie sa pagpindot ng stylus at bahagyang kinagat ang kanyang labi habang nakatitig sa screen. "Parang may kulang pa rin, wala pa siyang pakiramdam na makakapagpatingkad ng mukha at makakapagpabilis ng tibok ng puso," bulong ng dalaga sa sarili habang frustrated na nakatingin sa drowing. "Then, what kind of feeling is that?" tanong ni Kaizer gamit ang malamig at baritono niyang boses.

tanong ko. Iwinagayway naman niya ang kanyang kamay na inihawak sa akin at hinipan pa iyon. Normal lang din naman ang gano'n, it's not a sparks in love. Damn it, why would I even thought about love? It's electrical shock, static current actually!