Chemistry In Love นิยาย & เรื่องราว

“We’re not teens anymore. And we’re still cute?” “Gosh! May chemistry kayo!” Muling basa niya na may emotion pang nalalaman. Well, sa almost four months naming pagta-taping, masasabi kong may kagalingan nga sa pag-arte si Fabian, because the story itself relates us. Of how loving too much tore us apart, and still want each other to the point of losing ourselves. “If this is chemistry, I think we just discovered a new element,” Fabian commented and locked his gaze on me. “—Us.”

New style of love making. "I LOVE YOU" wika niya. Nag-angat ako ng tingin at hinawakan ko ang kanyang pisngi at bingyan ko siya ng smack kiss. "I LOVE YOU TOO HUBBY" ngiting sagot ko. Tumayo siya at binuhat ako Hindi alintana ang kahubdan naming dalawa at kinarga niya ako at naglakad siya. Inilapag niya ako sa kama ng dahan-dahan at punong-puno ng pag-iingat. Kinababawan ako.

Nagluto lang ako ng lugaw, kung hindi nyo natatanong eh, I love lugaw, I love it from the bottom of my heart Hahaha, kahit ito ang kainin ko maghapon ay ayos lang ganun ko kagusto ang lugaw, share ko lang naman. Buti na lang ay may mga ingredients ako dahil kakastock ko lang nung nakaraang araw at buti na lang may kaonti pa akong MANOK sa cooler ko, ano akala nyo may refrigerator ako? Pambili nga ng bra hirap na hirap ako pambili pa ng refrigerator, Pftt tapos ang mahal pa sa kuryente eh.

In the hushed corridors of a forgotten love, where echoes of a once vibrant connection linger, Jia's lost memories cast a haunting spell. Amidst the ebb and flow of time, where love once bloomed, a poignant tale unfolds. As the tendrils of destiny weave through the fabric of their lives, the silent yearnings of two hearts echo in the distance.

I kissed every part of her and I memorised all of her very well. “Third, gusto kong kumain ng manggang hilaw na may bagoong,” she said right after I entered her. My eyes widened as I moaned. “After this,” I moaned as we danced with the same rhythm in this cold room. Napuno ng mga ungol namin ang kwarto at wala kaming pakialam kahit patuloy pa ang party sa baba. “I love you,” we both murmured as we exploded.

Naluluhang napangiti siya. "I love you . . ." aniya rito. "I love you too, Amelie." End.

Kinuha ko lang ulit ‘yung ballpen ko at bumalik sa pagsusulat, parang walang nangyari. “W-Why not?” tanong niya, may halong irita at pa-cute sa boses. “We’re getting married in a few months. Importante ang sexual chemistry.” Lumapit siya… masyadong malapit. ‘Yung halimuyak ng perfume niya, halong pagpilit at kawalan ng kahihiyan. Not when my sexual interests would probably break you in half. Kung alam mo lang kung anong gusto ko, kung gaano kabigat, kung gaano kadilim… baka ikaw pa mismo ang unang umatras.

Tawag ko sa kanya nang magkaroon ako kaunting lakas upang magsalita at magpaliwanag ngunit naglakad lang ito paalis kaya agad akong sumunod kahit hirap ako sa paglalakad dahil sa laki at bigat ng wedding gown ko. "Huwag na huwag mo akong kakausapin! Simula pa lang 'nung una alam kong may gusto ko sa boyfriend ko eh! Kunwari ka pa naman na ayaw mo akong umalis ng bansa pero hindi ko alam na sa loob-loobin mo pala ay sayang-saya ka sa pag-alis ko upang magkaroon ka ng pagkakataon upang landiin si Erroze! Ang lakas-lakas ng loob mong lumandi at sa boyfriend ko pa talaga!" Panunumbat nito sa akin.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

Marry Playing a game he loves me, he loves me not by picking one petal off flowers is just like secretly loving someone in the dark. All you can do as the days go by is wait until you get the answer whether he loves you or not. Hindi inaalintana ng mala porselanang kutis ko ang pag dampi ng mainit na sikat ng araw dahil mas pinagtutuunan ng pansin ko ang hugis araw na bulaklak.