Cherry Blossoms After Winter Ep6 Novels & Stories

Disappoined Apat na buwan na din simula ng magkita kaming muli ni Tin Tin. Kahit na 'yon na ang huling sayaw niya kasama ang grupo niya masaya naman silang umuwi dahil sila ang nag champion. Para kaming baliw ni Ate na nagche-cheer doon pero wala kaming pake kung may nakatingin ba sa'min. Sa sobrang saya ni Tin Tin nanlibre siya ng hapunan sa isang kilala restaurant dito.

Hindi niya sinagot ang tanong nito bagkus bumaba na lang siya at sumunod naman ito. Tumingala siya sa napakagandang puno at napakagandang bulaklak niyon na parang sa isang cherry blossoms sa Japan. "When you see something interesting like this tree with its beautiful flowers. Pick some of them and take a bouquet to the woman you want to give, especially Eoise. Tiyak magugustuhan niya iyan." mahabang sabi niya but deep inside of her was hurt. Nangunot noo ito. "Why spoil a tree?"

Lalo na ngayon, tila sanay na sanay na siya sa pagiging malapit dito. Pagdating nila sa bahay, mainit ang loob ng kotse kaya naging komportable ang biyahe nila. Patuloy lang silang nagkuwentuhan habang si Cosmo ay nakipag-ugnayan kay Tania. Samantala, kinausap naman ni Eloise si Sasha para i-update ito tungkol sa naging takbo ng araw niya. Napag-usapan din nila ang taping ng show—dalawang episodes na lang at matatapos na, at gaganapin iyon sa Tagaytay.

maligayang sambit ni Kriselle habang tumitingin sa bintana ng aming kwarto. Then I looked. The Winter Season is almost over. Spring is near. "Ayaw ninyo talagang lumabas? Papalabasin naman tayo sa Aethelmagia dahil wala naman tayong pasok ngayong hapon ha," patuloy ni Kriselle na ngayon ay nakapamewang na sa amin ni Moiselle.

Lalo na nang makapasok sila sa isang park and her eyes widened nang malaman ang surpresang sinasabi nito. "This is the Philosopher's Path One of the most popular and pleasing of Kyoto’s cherry blossom spots is Philosopher’s Path, a stone pathway that runs alongside a canal lined with hundreds of cherry trees so it's perfect for taking pictures mahal.. " And Asher's grin. And her heart beat like a drum she didn't know her husband is so romantic..! ***end of chapter***

Nang mapansin niyang tahimik ako kaya nag tanong ito bigla. "Darling, bakit?" tanong nito. "Uhm! Wala naman. May gusto lang kasi akong puntahan e, Pwede ba?" tanong ko. "Sure, ano ba 'yun, darling?" tanong nitong pabalik sa'kin. "Gusto ko sanang pumunta sa Cherry blossom kung okay lang naman at hindi ka pa pagod." saad ko. "Sure darling, maaga pa naman kaya sige." sagot niya.

Ito naman ay may mabilis na epekto kaya’t nakaramdam na siya ng kakaibang hilo na dahilan para mawalan na siya ng malay. Sa pagkamulat naman ni Cherry ay doon niya nakita ang mga kaibigan niyang sina Devon at Nicole. Mga nakasuot na laboratory gown. Napansin niyang nakahiga siya sa isang kama at ang mga kamay at paa ay nakagapos sa bakal.

"Siya, sige. Say me hi to baby Niño!" Nang matapos ang pag-uusap namin ay muli kong binalikan si Niño sa kaniyang crib. Kasalukuyang nagluluto ng tanghalian si Ate Angge. I opened the television and decided to watch something while Niño was comfortably sitting on my lap. He found a way again to entertain himself by lightly pinching my arms with his soft, tiny hands. Naglipat-lipat ako ng channel para maghanap ng mapapanood hanggang sa mahinto ako sa isang news channel.

“Thank you, guys. Ayoko na ng madaming drama sa buhay. This time, I just want everything right. Sa simula pa lang... ———— The next day… The garden glowed with hanging lights and fresh flowers, like a small paradise under the stars. The breeze from the nearby sea was cool and comforting, and the gentle strum of an acoustic guitar filled the air, in time with the quiet thudding of Kairi’s heart as he watched everyone slowly come together.

Tanong ni Cherry. Tatayo sana siya para sugudin ako nang hawakan siya ng kaniyang kasama. May binulong ito kay Cherry bago tumingin sa akin. "Nasaan siya?" "She's not eating and she's crying nonstop. I wonder what is her problem. I just mentioned June 21st—" "Sh*t!" Napatayo si Cherry. Akmang susugod ang mga tauhan ko para pigilan ang dalaga nang sumenyas ako na huwag siyang hawakan.