Novel & Cerita Cherry Blossoms After Winter Ep6

"Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang silang kinuha." "Kasama ba ako sa kumuha? K

Mga kulay rosas na petals ng cherry blossoms ang marahang hinahangin at bumabagsak sa isang maliit na pond na may mga koi fish. Napakaganda. Napakapayapa. Isang napakalaking contrast sa magulo at madugong mundo na iniwan namin sa Pilipinas. Kinabukasan, naging napakapayapa ng almusal namin. Nakasimpo kami sa isang mababang lamesa sa gitna ng kwarto, nakaharap sa nakabukas na sliding doors kung saan pumapasok ang malamig na simoy ng hangin. Nakasuot kami ni Reyleigh ng magkapares na Japanese attire, habang si Snyder ay nanatiling nakasuot ng kaniyang pormal na itim na slacks at button-down na polo na nakatupi hanggang siko.

“Maybe not. But tonight, it doesn’t matter.” She chuckled. “You’re still the arrogant CEO everyone warned me about.” “And you’re still the woman who ruins every wall I build.” “Then we’re even.” He kissed her again, softer this time, a promise sealed not in papers, but in heartbeat. Outside, the cherry blossoms fell — one petal landing on the water, floating gently, as if blessing what was never supposed to exist but somehow did. When the night deepened, Billie wrapped his arms around her, the city lights far away.

Naunang tumayo si Tres at hinarap siya, sabay lahad ng kamay nito sa kaniya, na kaniya lamang tiningnan no'ng una. "Come up, let's have dinner together." pag a-aya ni Tres sa kaniya. Nagdalawang isip pa siya no'ng una kung ibibigay ba niya ang kamay niya sa kamay nito, nang kusa na nitong dinampot ang kaniyang kamay at hinila siya patayo. Tahimik nilang binabaybay ang mahabang daan na punong-puno ng mga tao dahil sa cherry blossoms at mga tianggehan na nagtitinda ng masasarap na pagkaing panghimagas.

Pinilit niyang kalimutan ang lahat tungkol sa lalaki. Nilibot ng mga mata ni Via ang paligid ng inn. Nagmukhang desyerto ang Cherry Blossom dahil sa taglamig kaya kailangan nilang magtiyaga hanggang sa dumating ang tag-araw dahil doon ay dadagsain ito ng mga turista. “Okay, may gagawin pa ako. Tatawagan kita kapag may oras ako, bye,” sabi ni Disya at ibinaba ang telepono.

Kaming dalawa sana iyon, pero dahil winter season that time, ay nagkasakit ako kaya nagpahinga na lamang ako sa hotel. Mabilis akong nakasakay sa sasakyan at hindi na hinintay pa si Hari na pagbuksan ako. Napatawa naman siya sa ginawa ko, habang ako ay napahagikgik na lang sa loob. It’s almost May, and it’s cherry blossom’s month! Excited akong makakita no’n dahil hindi pa ako nakakakita no’n sa totoong buhay. Gusto din kasi sanang gumala ni Mavie nang Japan para makita ang cherry blossom, lalo na’t birthday malapit na ang birthday niya ng panahong iyon, pero hindi kami pinayagang mag-leave dahil kukulangin ng staffs. Pero sadyang may favoritism lang ang head nurse namin at hindi kami iyon.

Nakangiti naman si Scarlett habang nakasahod ang kamay niya para sa mga petals na nahuhulog mula sa mga sanga. “Hmmm, parang paraiso.” Sagot niya. Hinawakan ni Zion ang kamay ni Scarlett saka sila mabagal na naglakad. Patuloy pa rin ang paglaglag ng mga cherry blossom sa kanila. Sa lugar na ito ay halos wala kang ibang makitang puno maliban sa cherry blossom. Napakagandang panoorin.

Dahil alam niya na si Cherry ay larawan na ngayon ng kaibig-ibig at kahang-hangang babae. Malayo na ito sa simpleng babaeng iniwanan niya noon. Sobrang layo na nito kay Joanna. Ito na ang tipo ng babaeng mamahalin at aalagaan niya habang-buhay. Batid niyang walang hanggang kaligayahan ang mararamdaman niya sakaling magkatuluyan sila ni Cherry. Pero posible pa nga ba? Sa dami ng mga hindi magandang nangyari sa kanila ng dalaga, posible pa rin bang magka-ayos sila? Sana nga...

She needed to pull herself together and do what is necessary. If supposing he will resist, wala siyang magawa kundi ilabas ang USB. "Hmn, I'm glad you came to your senses." Sabi ni Holly ng magsimula ng magbihis si Cherry. Tinulungan niya ang kaibigan sa pagsuot ng gown. Nang matapos na ang make up ni cherry, lumabas na sila ng bahay at sumakay sa Cadillac Escalade na naghihintay sa labas.

hindi ko mapigilang itanong. The scope of my land was way too large, pero ang lupa ay hindi naman ganoon kalawak dahil nga sa may sapa. Sampu naman sila kaya nasisiguro kong matatapos agad nila 'yon. "Naku! Kaya na naming matapos ngayong hapon. Itatanim naman namin ang mga halaman na may bulaklak na para ma-surprise agad si Cherry!" "Kailan mo ba isusurpresa si Cherry, Limuel?" tanong ni Tiya Glory.