روايات وقصص ضمن Cherry Blossoms After Winter Ep6

Nang marinig ito ni Luna, hindi niya mapigilan na tumulo ang mga mata niya. Suminghot siya at lumingon siya para tingnan ang isang malaking puno ng cherry blossom. Naisip niya kung nagkataon lang ito, dahil ang unang pagkikita nila ni Joshua ay sa ilalim din ng isang puno ng cherry blossom. Sa mga oras na ‘yun, estudyante pa lang siya, nakaupo sa ilalim ng puno kasama ang kanyang drawing board.

Hindi na gaya noong dati. Sa labas, nakaupo pa rin si Chase sa veranda ng sarili niyang cottage. Malapit lang sa cottage ng mag-ina, pero sapat para hindi mapansin. Ang pag-ihip ng hangin ay dahan-dahang naghahatid ng mga tinig mula sa kabilang kwarto—mga tawang bata, mga salitang puno ng pagmamahal. At sa bawat tawa ni Callyx, may biglang sumusundo ang dibdib ni Chase. Hindi dahil sa galit, kundi sa kabigatan ng sitwasyon.

Nilabas ko ang cellphone ko at tinignan kung may mga notif ba. "Kingina wala man lang yata nagmamahal sa akin..." sambit ko no'ng wala man lang kahit isang notif akong natanggap. Pambihira! Lance Sebastian Jimenez: The 5 centimeters per second comes from the speed at which cherry blossoms petals fall. Lucas Pagal: Petals being a metaphorical representation of humans, reminiscent of the slowness of life and how people often start together but slowly drift into their separate ways.

Humihip ang hangin, at marahang tumutunog ang mga wind chime sa puno, tila tumutugtog ng isang sinaunang himig. Iniunat ni Vicento ang kamay niya upang haplusin ang matandang puno, at niyakap ko siya mula sa likod. Maraming taon na ang nakalipas, may isang napakasakit na kuwento: sa panahon ng pamumulaklak ng cherry blossoms, may isang babaeng nakapulang kasuotan na nakasandal sa bisig ng isang matipunong lalaki. Sinabi nito, “Kapag namulaklak muli ang mga bulaklak sa susunod na taon, babalik ako upang pakasalan ka.”

He continued, “This is my third time coming here, but it never felt complete. Mas na-appreciate ko ngayon kasi nandito ka.” His words hit me deeply. Ang open niya sa nararamdaman niya made our connection feel even more special. We sat in comfortable silence, letting the beauty of the cherry blossoms surround us. The soft rustling of leaves and the distant laughter filled the air, creating a perfect moment that I knew I would cherish forever. *** Last chapter, epilogue ♡

Kumuha ako nang popcorn nang hindi tumitingin sa bowl para lang matigilan ako, dahil hindi popcorn ang nahawakan ko kung hindi kamay ni Hendrix. Nagkatinginan pa kami at tila naging isang Korean drama ang dating dahil parang naging slow motion ang lahat. I can almost see the Sakura blossoms falling. May kumukutitap sa paligid. He's my Lee Min-ho and I am Park Shin-hye of the heirs. Kaso may tumikhim. Panira ng moment.

Nakahanda na niyang tanggapin at palayain. She will treasure this moment now with him, kahit gaano iyon kaiksi. Hindi na siya magdadalawang-isip pa. Ini-angat niya muli ang kanyang mga braso at niyakap muli ito ng mahigpit. She knew it was enough. Alam na nito ang kanyang sagot sa ginawa niyang iyon. <<<<<--->>>>> They are both silent while sitting under the shade of that cherry blossoms tree. Lulubog-lilitaw ang buwan sa ulap. And the wind is blowing coldly against their skin.

Ngiting-ngiti habang yapos ang baywang ng asawa na nakipagbeso rin kay Cherry. Ang saya ng ganito. Kumpleto kami. At ngayong gabi, isa lang ang dapat mamayani—ang saya. Hindi lang para sa amin, sa mga magulang ni Danreve, kundi sa lahat ng taong naririto. Then, umalingawngaw na ang boses ng host. Kinukuha ang aming pansin. Sa wakas ay nag-umpisa ang programa sa isang pagbabalik-tanaw. Lahat napapangiti, napapatawa sa video presentation—mga lumang larawan nina Ginoo at Ginang Abrazaldo.

"Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang silang kinuha." "Kasama ba ako sa kumuha? K

Natulala siya ng ilang segundo, naputol lang yun nang biglang magsalita si Nikolaj. “Alam mo bang namunga na yung tanim mong cherry blossom noong isang taon,” bulong na sabi ng lalaki sa kanya. “Sobrang ganda, sana nakita mo.” Napalingon si Minna sa bintana, pinipigilan na mapaiyak dahil sa sinabi ng lalaki. “Regalo mo yun sa akin noong birthday ko ‘di ba? Ang sabi mo pa nga nun, simbolo yun ng nararamdaman mo sa akin…”