Christmas Lights Quotes Novels & Stories

“Looking through some old photographs Faces and friends we'll always remember Watching busy shoppers rushing about In the cool breeze of December…” I love your quirky humour, your obsession of making me worry. I adore your crystal brown almond eye, the warmth of your hands, the way you sing out of rhythm. Hahaha… I really love it Zhia. I love you not only for who you are, but for who you inspire me to be. “Sparkling lights all over town Children's carols in the air By the Christmas tree

Wala ring mga decorations dito maliban sa isang kahoy na may nakakabit na dilaw na tela. Nanatili akong tahimik kahit pa gusto kong magtanong sa kaniya. Baka nagkataon lang, at saka may pagkatamad din kasi ang baklang ito kaya hindi na ako nagtatakang walang bahid ng Christmas lights at garlands itong bahay niya ’di gaya noong kalapit bahay na may mga parol pa rin na nakasabit kahit pa mahigit isang buwan na mula noong pasko. Even Lake refused to remove our Christmas decorations nandoon pa nga iyong Christmas tree namin sa apartment.

“We surely made lots of memories this christmas,” “We did, I am glad I am part of your christmas this year,” bulong kong sagot kay Lorenzo. Tipid siyang ngumiti sa akin. Naputol ang titigan namin nang unti untilng nag ingay ang pamilya ko. Kasabay ng pag halik ni Lorenzo sa pisngi ko ay ang pag hipan ng mga kasama namin sa kandila na nasa cake. “Merry Christmas, Carmella, thank you for giving me the best christmas,” narinig ko pang bulong niya.

Nakaupo sila sa bench at nakasandal, habang nakatingin sa kalangitan. Maganda talaga ang mga bituin kapag madilim ang paligid. Christmas lights lang ang nag iilaw sa kanilang dalawa, pinatay na nila ang kandilang nasa lamesa nila kanina. Kakatapos lang ng noche buena.

Bago niya sindihan ang mumurahing Christmas light nila noon ay inihahanda muna niya ang regalo para sa ama at kuya niya pari na rin kay Renzo na kasintahan pa lang niya noon at ilang balot ng mga kendi para sa mga nagnangaroling saka sabay sabay nilang sisindihan ang ilaw. Ngayon marahil ang unang pasko sa buhay niya na wala ang ama at kapatid at magsisindi siya ng Christmas tree na hindi ito ang mga kasama. Sana lang mayaya niya si Anthony na samahan siyang magsindi ng ilaw.

Naramdaman ko ang malamig na mga damong dumadampi sa binti ko. Nagulat ako nang kumuha siya ng isang lantern. The largest one. "Kumuha ka rin,” saad niya. Kumunot ang noo ko. "Bakit?” "Paaanurin natin ‘yan mamaya. Sabi kasi nila ‘pag raw dumating ang unang gabi ng taglamig at bumagsak na ang mga nyebe maaari ka raw mag-wish basta mag-aalay ka ng isang maliwanag na bagay. Spirits love lights. The more the luminousity you offer the more blessing will come hindi para sa iyo kung ‘di sa mga taong mahal mo. Lahat kasi ng tao dito sa Letdana ay humihiling ng para sa iba hindi para sa kanila. Bakit hindi natin i-try baka magkatotoo.”

Maybe that's the reason kung bakit sobrang gaan pagdating sa akin ng mga sinasabi niya. "I'm grateful for you and your son, Tita. I'm sorry po kung nakakarating sa inyo on how bad our family situation is." Umayos siya ng upo at humarap ng mabuti sa akin. She gave me her warmest smile before holding my hand. "Sometimes, people get caught up in their routines, and they forget to cherish the moments that matter most. But remember, you have the power to create your own memories and make this time of Christmas special in your own way."

Pero kahit walang tao, ramdam ko pa rin ang init ng selebrasyon—nagniningning pa rin ang Christmas lights na nakapalamuti sa paligid, nagbibigay ng mahina pero maaliwalas na liwanag sa sala. Napabuntong-hininga ako habang tinitingnan ang paligid. Ang gaan sa pakiramdam ng bahay nila. Para bang hindi ito yung tipikal na mansyon na malamig at puro kayamanan lang ang ipinagmamalaki. Dito, may buhay, may alaala, may kwento.

“Dito na nga, pumapayag na ako.” Hindi pa rin siya nagsalita. Nanatili ang mata niya sa araw na unti-unting namamaalam. Sumindi ang mga ilaw sa paligid na nagmistulang christmas light. Nagliwanag ang paligid pero hindi iyon lubusan. Masasabi ko na iba pa rin ang liwanag ng bombilya. “Chaeus? Are you ignoring me?” Aba, gusto pa atang mag-away kami.

Mula roon ay makikita ang iilang pamilya sa labas ng kani-kanilang bahay at masasayang sinindihan ang mga fireworks. Tumingala siya sa makulay na kalangitan at mapait na ngumiti. Naihiling niya na sana ganito rin kakulay ang kaniyang buhay sa hinaharap. “Merry Christmas!” bati ng pamilyar na lalaki sa tapat ng bahay niya kaya nagbaba siya ng tingin. Kagaya niya ay nasa veranda rin ito at nag-iisa lang.