Novel & Cerita Cinta Pahit

“…hindi kita gagalawin.” Parang tinamaan ng sibat si Veronica. Ang bawat salita ay tila pako na itinusok sa kanyang dibdib. Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong kirot na lumusot sa kanyang puso—isang sakit na hindi niya maintindihan. Bakit? Hindi ba’t iyon naman ang gusto niya? Hindi ba’t iyon ang ipinangako niya sa sarili—na hindi siya dapat mahulog, na hindi dapat magkaroon ng kahit anong kahulugan ang kasunduang ito? Ngunit bakit… bakit parang mas masakit pa kaysa sa lahat ng insulto at panghuhusga na naranasan niya sa buong buhay?

Kung nabigyan kayo ng kilig, luha, o kahit simpleng ngiti ang kwentong ito, malaking karangalan para sa akin bilang inyong author. Maraming salamat sa suporta! 🙏💕 Hanggang sa muli nating paglalakbay sa panibagong kwento. — [ADHEL] ✨ “Ang pag-ibig ay hindi laging perpekto, pero laging may pagkakataong ayusin at ipaglaban ito—dahil sa huli, ang tunay na pagmamahal ay laging nagbabalik.” ✨

“Sorry din sa nagawa ko, alam kong sobrang nasaktan kita pero… kahit kailan, hindi mo mapipilit ang pagmamahal, Paco.” “Naiintindihan ko na ngayon, Sinta ko… sorry,” saad niya at hinalikan ako sa noo. “Paco, alam kong wala ng ibang lalaking makahihigit sa pagmamahal na pinaranas mo sa akin pero pwede ba hayaan mo muna ako? masakit pa rin sa akin lahat ng nangyayari… hayaan mo munang i-proseso ko ‘to lahat sa utak ko. I'm injured, my family betrayed me and your love is suffocating. Ayoko ng ganito. Gusto ko kung magsisimula tayo ulit, yung maayos. Yung hindi natin nasasaktan yung isa’t-isa kaya nakikiusap ako sayo ngayon…”

umiiyak kong sambit sa kaniya. I need to get out of here. As long as yakap ako ni Kashmiere, lalo lang sasakit ang lahat. Lalo lang akong mahihirapang makaahon sa pagmamahal na ito. Lalo lang namin sasaktan ang isa't-isa. I know, mababa lang ang rason kung bakit kami naghiwalay pero iba kasi 'yong sakit na hatid niyon sa dibdib.

"Limang taon, Wright. Limang taon akong naniwala sa'yo. Akala ko tunay ang kasal natin. Akala ko ako ang asawa mo. Pero... kabit lang pala ako? Isang kerida na itinago mo sa dilim?" Ang salitang "kabit" ay parang matalim na kutsilyo na sumaksak nang paulit-ulit sa kanyang puso. Bigla siyang napahagulgol nang mas malakas, ang iyak ay malalim at puno ng desperasyon, parang isang ina na nawalan ng anak, o isang babaeng nawasak ang buong mundo. Hindi niya matanggap. Paano niya matatanggap na ang lahat ng sakripisyo niya ang mga gabing naghihintay mag-isa, ang mga ngiti na pinilit kahit nasasaktan, ang pagbibigay ng buong puso isang malaking kasinungalingan lang?

sabi ni Darlene saka biglang lumungkot ang awra. "Oh favorite niya yun noh.. wag na ayaw ko na din nun binating itlog na may kamatis na lang saka danggit yun na lang putek na pahirap to. Wew! ang hirap magmahal" sigaw ni Khael sabay pa OA pa na kunwari ay nanininkip ang dibdid.

"Look at you, nagmamahal ka lang naman pero nasasaktan ka. 'Yan ang pag-ibig, mahilig manakit at masyadong paasa." Kent faked a cough. "Bitter alert." Inirapan niya ito. "Totoo naman 'yon." Ibinalik ni Leah ang tingin sa karagatan at huminga nang malalim. Naapektuhan na yata siya ni Nali sa pagiging bitter. Hindi naman 'yon nakakagulat. She felt the real pain because of love, may karapatan siyang maging bitter. At Oo, siya ang umalis, pero balak naman din niyang bumalik agad, saka siya magpapaliwanag.

Ngunit sadyang mahirap maging masaya sa mundo, lalo na kung minsan kanang nasugatan. Ang sugat ng nakaraan ay dala-dala ko pa rin sapagkat ang sugat na iyon ay ang unang sugat na aking natamo, sugat na naging simula ng lahat. Hanggang ngayon, hindi ko pa siya napapatawad at sa tingin ko’y hindi ko siya mapapatawad lalo na ngayong wala na ang batang iniwan niya sa akin.

And maybe if I tell him more of my pain… baka sakaling pumayag siya sa annulment na gusto ko. I am too tired of living this life. Too tired that I just wanted to go somewhere far, away from all the people who gave me nothing but pain. “Hate… is an understatement of what I felt for you before. Nagulo ang buhay ko simula nung may nangyari sa atin. Galit na galit ako at ikaw ang sinisisi ko sa lahat ng mga nangyari sa akin noon. Ikakasal na ako noon… But Charitee broke our engagement after she found out that I got you pregnant.”

“SO NOW… I’M JUST SUFFERING THE CONSEQUENCES.” Hindi makapaniwala si Wendy. “Hindi ko akalain na pati si Mr. Marquez… may ganitong sandali.” Sa buong mundo, si Czarina lang ang kayang makasakit sa kanya nang gano’n. Napailing na lang siya sa sarili. “Love really is a torturous thing… kahit gaano ka pa kagaling o kalakas, kapag puso na ang usapan—lahat nagiging mahina.”