Cinta Pahit นิยาย & เรื่องราว

Ngumiti pabiro pa kinurot ang pisngi ko. “Panuway nga iyang mga lalaki! Sarap sipain ang malalantod nilang itlog hanggang sa mabugok. Pagkatapos nila tayo paibigin, tsaka sasabihin hindi ka mahal! Relate ako sa ‘yo, Brenda. I've been there when I was your age. Kaya ngayon ang resulta naging man hater ako, nakalimutan ko buksan ang puso ko sa ibang lalaki na mayroong good qualities. I was just hurt by my first love, natakot na akong sumubok ulit. Pero…never ko naman pinagsisihan ang naging desisyon ko hindi na ulit magmahal. Kaya lang ito ako old maid nga lang,” natawa pa. “Sayang nga po ang ganda n'yo po kasi.”

HINDI mapakali sa loob ng selda si Zabrina. Iniisip niya ang posibilidad na mangyari kay Gian, ang ex-boyfriend niyang walang ginawa kundi ang mahalin siya noon pero ginago lang niya. Bakit nga ba humantong sa ganito ang pag-iibigan nilang dalawa? It's her fault. Walang ibang dapat sisihin kundi siya. She was so stupid. Pinakawalan niya ang isang lalaking wagas na nagmamahal sa kaniya. Sobrang maalaga ang binata, napakamapagmahal, lahat ng gusto niya'y ibinibigay nito, mayaman at bunos na ang guwapong mukha. Pero, naghanap pa rin siya ng iba. Bakit nga ba niya nagawa iyon? Bakit nga ba niya ipinagpalit ang binata? Napailing siya. Alam niyang hindi siya nakuntento sa pagmamahal ni Gian. Mahal

Isang halik na puno ng paghingi ng tawad, pangako, at pagmamahal. Dahan-dahan itong bumaba, sa kaniyang pisngi, at sa wakas, nagtagpo ang kanilang mga labi. Hindi niya alam kung paano siya napasabay, ngunit sa sandaling iyon, tila naglaho ang lahat ng alinlangan bumabalot sa kaniyang isipan. Malambing at banayad ang halik ni Darrius, ngunit sa likod nito, naroon ang pananabik ng taong matagal nang nangungulila. "I miss this...."

Love is really mysterious at kung kayo talaga ang nakalaan para sa isa’t-isa, anumang galit, malulusaw dahil kayo ang itinadhana. The more you hate, the more you love…ikanga sa mga favorite motto natin sa slumbook. And I am guilty without a doubt that the man I grew to hate, is the man that I will love until forever. I am Hyacinth Faith Segovia-Mediavilla, leaving you with a peaceful and happy heart that is now free from all the pain and burden, and is now ready to face a new life ahead!

"Bitter ka, Elisa?" Umirap si Elisa at napailing. “Excuse me? Hindi ako bitter. Allergic lang ako sa sobrang kasweetan,” sagot niya sabay turo sa amin. “Baka puwede namang bawasan n’yo. May mga single pa rito, ha.” Napatawa ako at mas lalo pang napahapit kay Adrian. “Sorry na,” biro ko. “Minsan lang naman.” “Talaga?” singit ni Adrian, kunwari nag-iisip. “Parang habang-buhay yata ‘to.”

Malaya na ang katauhan ko pero nakakulong parin ang puso ko sa isang g*g*. “Grabeh ka bhe, halata namang mahal mo yung tao pero hindi mo pinapakinggan ang rason niya. Talagang matinik lang taong nagtago sa mga anak ninyo kaya hindi niya mahanap. Naku habang nagsusulat ang asawa mo ng hatred letter na yan. I'm sure mamatay-matay na sa sakit na nararamdaman. In fairness na appreciate ko ang effort niyang gawaan ka ng huling sulat. Sulat kamay pa talaga huh. Ito yung dating sulat na hindi pa uso ang cellphone at emails. Ang kapanahonan ng Penpals”.

" How dare you measured my love for you that time, Sally? Have you ever think or figure it out with yourself kung anung ginawa mo saken? Kung paanu mo sinira ang pagtingin ko sa pagmamahal? Hindi mo nakita kung paanong nasira ang buhay ko. You are selfish and only care about your feelings. Yeah perhaps I have so many shortcomings pero minahal kita sa paraang alam ko at hindi niloko kagaya ng ginawa mo. I was broken and torn into pieces for so many years until I met Jade and have her in my life. Siya lang ang nakahugot sa tinarak mo saken at gumamot sa sugat na idinulot mo." Patuloy ang pagtulo ng luha ni Sally sa mga katagang pinakawalan ni Kurt.

“Im sorry, but Im not inlove with you.” “I hate you! I hate you! Calyxandrie Marco Raider! I hate you!” Pinahid niya ang mga luha sa kanyang pisngi. Pilit ngumiti, “Akala ko naman mahal mo na rin ako, katulad nang pagmamahal ko sa ‘yo. Kaya nagawa mo akong halikan sa mga labi.” Saka tumakbo si Nathalie na walang lingon likod.

POV: Adrian Sabi nila, ang pinaka-masakit na himig sa mundo ay yung tawa ng taong mahal mo… habang sinisira niya ang puso mo sa bawat ngiti. At tama ‘yon. Kasi nung gabing iyon, narinig ko ang tawa ni Stefanie — elegant, controlled, pero may tinatagong hiya at galit sa bawat nota.

Kapag inutos, sunod kaagad. "Mapait gaya mo, bitter. Walang asukal, tulad mong walang sweetness kahit tungkol saan." Bulong ko habang nagtitimpla. "Mainit na kape, kasing init ng ulo mo araw-araw at kabaligtaran naman ng cold mong personality."