Novel & Cerita Cinta Pahit

Napatawa ako ng may pait bago napailing at muling binawi ang mga tingin mula kay Cara. "Hindi ko alam kung nakilala ko ba talaga ang totoong siya, o noong una pa lamang eh hindi na niya ipinakilala ang kung sino ba talaga siya." Dagdag ko pa. "Masakit. Nakakadurog. Nakaka trauma. At nakakawasak ng puso at buong pagkatao ang magmahal ng taong hindi marunong magpakatotoo---"

Habambuhay niyang dadalhin ang bigat niya ng isang pabigat na hindi niya matakasan, paano nga ba hindi sasakit? Ang taong pinakamamahal niya ay nasa tabi lang niya, pero dahil sa kapansanan niya, hindi siya magawang mahalin ng tunay—paano nga ba hindi mas sasakit? Ang konsensya at ang pagnanais na makawala sa pagkakagapos ay paulit-ulit siyang sinusunog, paano nga ba hindi sasakit?

May karapatan siyang ipaglaban kung ano ang tama pero isinara niya ang katinuan at hinulog ang sarili sa bangin. Kahit buong buhay siyang magsisi, hindi na niya mababawi ang kataksilang ginawa. Kahit araw-gabi pa siyang magluksa para sa namamatay niyang puso, hindi na niya mabubura ang bakas at marka ni Rodjak sa kaniyang pagkababae. At ang masakit, mas nangingibabaw iyon kaysa sa mahabang pinagsamahan nila ni Kris. Tunay nga na kahit isang beses lamang gawin ang pangit na kasalanan, kayang-kayang pa rin nitong takpan ang ganda at dalisay na pagmamahalan katulad kung ano ang mayroon sila ng asawa.

Sinubuan ko kasi sya ng napakainit na sabaw. "Sorry nakalimutan kong hipan" "Not just that sweetheart its too salty and sour. But no matter what's the taste of the foods your going to cook I would still eat it. You know why?" "W-Why?" "Cause there's no such foods that can be greater and better on the taste of your love. Every food you cook, either its too sweet, salty or sour it still taste better cause its made with your love" napakagat ako sa labi ko habang nakatitig sa luntian nyang mata tila nalulunod ako sa titig nya. I can't say a words at him hindi ko rin magawang ilayo ang tingin ko sa kanya.

Ikalawang Kabanata May matinding kirot sa puso ni Carmina. Ikinuyom niya ng mahigpit ang kanyang mga kamao at mahinahong ibinuka ang bibig para magsalita. “Hindi na mahalaga kung sino ang lalaking tinutukoy ko dahil mayroon na siyang ibang gusto at malapit na rin siyang magpakasal muli.” Tila isang mapait na pagkain ang mga salitang kaniyang binitawan na nagdulot ng agam-agam sa kaniyang puso.

Ayuko namang saka lang ikakasal kapag lumubo na ang tiyan ko. Sana lang wala ng problema pa at sana bumalik na ang alala ko. ______________ a/n: hi guys! Please take time to read my reminder: Huwag sana kayong masyadong magalit kay Celistine, kasi she was suffering too and just a victim of the cruelty of the world. I want you to be aware that there are people who's suffering what she's suffering right now because of trauma and afraid of being alone. So please don't hate her too much!

Para bang nakakapaso kapag tinitigan pa nila ang isa’t isa. “Pero kailangan, hindi ba?” maagap na sagot ni Mr. Tao. Umpisa pa lang naman, may hint na siya. Umpisa pa lang, alam na niyang posible itong mangyari. Na hindi lahat nang magugustuhan niya ay magugustuhan rin siya pabalik. Pero, nagbakasakali lang naman siya. Sinubukan lang niya kung papabor sa kanya ang destiny sa ngayon, but he failed. Ngayon na nga lang siya magmamahal, failed na agad. His first time isn’t good enough kaya mas lalo na tuloy siyang nawalan ng gana na sumubok pa ulit. Lalo pa at sa mga salita pa lang ni Karina, mukhang panghihinaan na talaga siya ng loob.

He sigh and looked at my eyes he is so serious. “What is mine, is mine. You are mine Krist even the world stops I will still here for you” His words are so powerful to me. He is so cold but charming as well he is the guy that makes me smile every minute kahit meron kapang CIP (Congenital Insensitivity to Pain) na sakit ikaw parin ang hanap ko.

saad ni Zane na nagpapa init ng tenga ko. “Sandali lang sir, nakalimotan mo ba na mahal ko si Pening? Na una akong magmahal sa kanya, sa panahong namamasura pa lang kami mahal ko na sya. Matagal akong nanligaw sa kanya alam nila Nanay Pena at Tatay Berting yun nando’n din ako sa panahong wala siyang masasandalan, no’ng gumuho ang lupa sa dam site. Parang gumuho na rin ang mundo niya gusto na niyang sumunod sa mga magulang niya. Ngunit nong nakita ko sya ulit na masaya at payapa sa piling mo hindi ko na pinaglalaban pa ang pagmamahal ko. Wala naman kasi akong maibigay sa kanya isang hamak na tagapulot lang ako ng basura. Hindi ko kayang ibigay ang mga bagay na deserve niya. Kaya sana bilang l

C8 ISAIAH POV Hindi ako makapaniwala na si Charlotte ang kaharap namin ngayon she change a lot, her big eyeglasses in her eyes are gone. Her messy long black hair is now gone, she looks so beautiful in her blonde hair. Hindi ko rin mapigilang titigan ang kanyang mga mata, because I don’t know that behind her big eyeglasses there are eyes that are beautiful. Para akong natulala when our eyes meet. She looks so beautiful when she smile at me, pero iba na ang ngiti niya, hindi na iyong ngiting may kasamang kislap ng kanyang mga mata sa tuwing kausap o makikita ako. Damn why I feel hurt now, I don’t like her and mostly I don’t love her. Ginawa ko lang naman ang inutos sa akin ng girlfriend ko be