روايات وقصص ضمن Clairvoyance In Tagalog

"Ang dalawang bunga ng sumpa ay magtatagpo ayon sa itinadhana. Ang dalawa ay magiging isa. Pagkawasak ng mga pising nakabigkis. Kamatayan ang naghihintay sa dulo" dugtong pa niya gamit ang mismong orakulo na tila nasaulo na niya sa tagal ng panahon. The oracle was like a poetry, a dark poetry that will serve as a warning to anyone who will receive it. Medyo magulo, pero kung iisipin kong mabuti, at base sa impormasyong nakalap ko mula sa propesiya na mukhang naiintindihan ko na. Tumango-tango pa ako dahilan para mabaling sa akin ang kanilang mga tingin.

"Ready?" Napatango-tango si Mahana kahit nilalamon na siya ng kaba sa hindi malamang dahilan. "After the count of three, pwede mo ng tanggalin ang blindfold mo, okay?" "Okay.." "One...two..three.." "SURPRISE!"

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

YDRAEL ALISTAIR “Oh, I like this one. Bagay na bagay tayo rito,” masayang saad ni Violet habang ipinapakita ang screen ng phone niya sa akin. Gusto niyang ipakita sa'kin ang magandang kuha ni Reagan. Napakunot-noo ako. “I am blind. I can't see it,” saad ko sa mahinahong tinig at walang buhay na mga mata.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.

Halos sumabog ang kaniyang ulo sa pagkapahiya nang mapansing wala siyang dalang kahit ano kundi ang sarili. 'Luke, what were you thinking!' saway niya sa sarili. Umakyat ang dugo sa kaniyang mukha at ayaw na yatang umalis pa roon. Sigurado siyang nagmumukha ng kamatis sa pula ang kaniyang balat. 'Pwede pa akong mag-back out.'

Dreams can't take the place of loving you, There's gotta be a million reasons why it's true. When you look me in the eyes, And tell me that you love me. Everything's alright, When you're right here by my side. Tumigil siya saglit at saka tumingin sa akin. Tumango naman ako sa kaniya at saka binigyan ng tuloy-mo-lang look. When you look me in the eyes, I catch a glimpse of heaven. I find my paradise, "Antok ka na ba?" tanong niya sa akin habang inaayos ang gitara niya.

[Wala ka ba dito sa probinsiya? See? Ganyan siya katalino. Malakas din ang instinct niya kaya kahit ilihim ko pa sa kaniya kung ano na ba talaga ang nangyayari ay alam kong malalaman at malalaman niya pa rin. Huminga na lang ako nang malalim at pinili na lang na aminin na sa kaniya ang totoo. “Yeah. Nandito ako sa Manila ngayon,” pag amin ko.

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.