Coming Inside Of My Heart นิยาย & เรื่องราว

Chapter 10 Hinaplos niya ang pisngi ko. Mabagal. Parang sinisigurado niya kung pwede pa siyang humakbang. Kung hindi ako uurong. Hindi ako umurong. Inalalayan niya akong pumasok sa elevator. Tahimik pa rin kami. Pero sa loob ng katahimikan ay ang ingay ng tibok ng puso naming parehong hindi na mapakali.

Sa bawat hakbang ko papunta sa glass door na papunta sa garden, mas lalo kong nararamdaman na may mangyayaring importante. Mabilis ang tibok ng puso ko, parang may halo ng kaba at excitement na sabay-sabay tumatakbo sa dugo ko.

Bumilis ang kabog ng dibdib ko ng pumasok ng silid ang lalaki. Tahimik siyang naglakad at tinungo ang gilid ng kama, inabot niya ang bote ng wine at ang isang kopita at muli siyang naglakad. He walked towards me, and with each step, I felt my heart beat faster. It was like a time bomb was ticking inside me, and I couldn't calm down. My heart was pounding hard in my chest.

Hindi ko man lang ito nayakap. Laglag ang balikat na naglakad ako papasok ng chapel. Tanging malungkot na kanta ang aking naririnig sa loob na syang lalong nagpabigat sa sakit na nararamdaman ng kalooban ko.

Dahil sa ideya na pumasok sa utak ko ay panibagong pag-asa ang nabuo sa puso ko. Namalayan ko na lang na nasa loob na pala kami ng silid ng isarado ni Mr. Storm ang pintuan gamit ang kanyang paa. Akala ko ay ibaba na niya ako ngunit naglakad pa ito papasok sa loob ng banyo. Hindi ko naman maramdaman na galit siya sa akin, dahil ramdam ko ang pag-iingat sa kanyang mga kilos ng ibaba niya ako sa sahig.

Faith Parang mayroong nakatambak na drum sa loob ng aking dibdib, rinig na rinig ko ang sariling tibok ng aking puso Ang kaninang nanginginig at nangangantog kong mga hita ay mas lalo pang lumala Paano niya nalaman na dito ang condo ko? Paano siya nakapasok? Sa pagkakatanda ko ay naka lock palagi ang condo ko kapag umaalis

Lagi ko siyang tinataboy dahil hindi ko magawang tanggapin sa sarili kong may nararamdaman na ako sa kaniya. Bumibigat ang dibdib ko habang naglalakad ako sa loob ng Mansiyon at kada hakbang ko ay pumapasok ang mga negative scenario sa utak ko. Inisa isa ko ang mga kwarto ng Mansiyon at mabuti na lang ay walang tao sa loob maliban sa akin until I reach a room where my heart almost stops. Hindi na ako nagdadalawang isip pang buksan ang pinto kahit na alam kong may makikita akong hindi ko magustuhan.

tumaas lahat ng balahibo ko sa aking katawan dahil sa binitawan nitong salita ramdam ko ang panginginig ng aking tuhod para akong aatakihin sa puso kabog lamang ng aking dibdib ang narinig ko. Mabilis akong tumakbo papasok ng mansion kasabay nun ay ang pag tulo ng luha sa aking luha, paulit ulit Kong pinunasan ang aking mata para pigilan ang pag tulo ng sunod sunod na luhang pumapatak, Hindi ko alam kung paano ako napasok sa ganitong sitwasyon feeling ko ay may Isang mabigat akong problemang dinadala na kahit anong gawin ko ay hindi ko maibsan ito.

at ito nga natupad ang akin hiling kaya abot-abot ang aking pag papasalamat. Narinig nalamang niya ang pag buksan ng pintuan ng simbahan. doon lang siya parang nagising sa magandang panaginip.. ngumiti ako sa babae nag hudyat na pumasok na ako sa loob.. Pag pasok ko sa loob ay hindi ko mapigilan mapaluha agad, sa subrang saya ng akin nararamdaman.

I knew their voices. I walked faster towards the house. And when I finally entered, my jaw almost dropped on the floor because of the scene in front of me. Parang may isang libong punyal ang tumarak sa puso ko. Napahawak ako sa dibdib ko, sa parte kung nasaan ang puso ko, habang nakatitig sa senaryong nasa harapan ko. My vision blurred. I bit my lower lip as hot liquid rolled down on my cheeks. Fvck!