Coming Inside Of My Heart นิยาย & เรื่องราว

Parang may bawat yabag na bumabalik sa nakaraan, sa mga salitang hindi nasabi, sa mga desisyong hindi na mababawi. Huminto ako sa harap ng pinto. Huminga nang malalim. At kumatok. “Come in,” rinig kong sabi niya mula sa loob—malamig, pormal, walang bahid ng emosyon. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto. At sa sandaling iyon, alam kong anumang mangyayari sa loob ng kwartong iyon ay may pakiramdam ako na hindi na lang ito basta trabaho.

At ngayon nga ay kasalukuyang nasa loob ako ng banyo at nakatingin sa sarili ko sa salamin. Ang lakas ng tibok ng puso ko. Pakiramdam ko, parang ano mang oras tatakbuhan na ako sa puso. Alam kong paglabas ko, hinihintay na ako ni Aiden. Ito kasi ang mas naunang nag shower kanina. Huuuuu... kalma lang heart. WAAAAHHHHH! Paano ba ako kakalma nito? Feeling ko aatakihin na ako sa puso nito sa sobrang kaba! Baka bigla akong magka asthma attack na naman nito!

Sa mga oras ding ito ay parang namatay na rin ang puso ko. Sa loob ng malinis at puting dingding ng kwarto sa ospital, tila nagiging masikip sa akin ang katahimikan na bumabalot sa hangin. Ang katahimikan ay tanging pinapalakas lamang ng ritmo ng beep ng monitor ng puso, isang patuloy na paalala ng kahinaan ng buhay.

Chapter 1 - Heart TINATANTYA niya ang sariling kilos nang buksan ang pintuan ng opisina ng kanyang Manager. Agad na sumalubong sa mukha ni Heart ang malamig na simoy ng hangin mula sa loob, dahil sa malakas na air condition doon. Kasama nun ay ang mabangong amoy, amoy ng pabango ng kanyang manager sa restaurant na iyon.

Wala akong nagawa kundi sumang-ayon. At iyon nga ang plano, lalabas na sana kami ng silid nang biglang bumukas ang pinto. Biglang kumalabog ng malakas ang aking puso dahil sa hindi inaasahang taong pumasok sa loob.

Sumasakit ang puso ko habang sinusubukan kong intindihin ang kanyang mga salita. Parang gumagalaw at umuugoy ang mundo sa paligid ko, ang katotohanan ng sandaling iyon ay yumuyuko at umaunat sa isang nakalilito at nakakabigong sayaw. Habang umiikot ang silid, naging manhid ang aking mga pandama; ang tanging tunog na marinig ko ay ang parang kemikal na asido ng pagtataksil, na kumakain at sumisira sa aking puso.

Parang hindi ako tanggap dito. Mabilis kong ni-lock ang sarili ko sa loob ng quarters. Mabilis ang paghinga ko at tila nauubusan ako ng hangin. Sobrang lakas rin ng kabog ng puso ko na tila gustong lumabas. Masakit ang dulot nito pero kailangan kong tiisin kasi wala akong magagawa.

Sabay yuko at mabilis na nagtungo sa hagdan. Pagkapasok ko sa aking silid, isinara ko ang pinto at halos hindi makahinga sa bigat ng kaba. Mahigpit kong hinawakan ang aking dibdib, pinakiramdaman ang mabilis na tibok ng aking puso. Alam kong hindi pa ito ang tamang panahon upang marinig niya ang katotohanan. To be continued

Fear slowly consumed me. Oh GOD. What happened to me last night? I am hundred percent okay when I came inside Vanessa's room. Ayoko siyang pagbintangan pero bakit bigla akong nahilo? Did he put something on my drink? I can feel my heart pounding hardly inside my chest. I feel like I am crying. Kung ano-ano na ang pumasok sa utak ko. Pero hindi ako pwedeng magpadala sa nararamdaman ko. Mabilis kong inayos ang sarili ko at nagmamdali akong lumabas ng silid. Sakto namang may nakasalubong akong house keeping.

Dumagan na siya sa akin at mariin na pumikit na ako at naramdaman ko nalang ang pagpipilit na makapasok sa loob ko. Napansin ko na parang huminto siya ngunit saglit lang muli niyang tinuloy at napakagat labi ako dahil sa parang hinihiwa ang lamang loob ko. Wala na... Akala ko puro sakit lang yun ng pumasok na dama ko na ang pagkapunit sa loob ko at doon ko nalaman ganun pala 'yon.. Nagtaka ako dahil huminto at paghinga niya lang ang naririnig ko mula sa tenga ko.