Coming Inside Of My Heart 소설 & 이야기

Parang may bawat yabag na bumabalik sa nakaraan, sa mga salitang hindi nasabi, sa mga desisyong hindi na mababawi. Huminto ako sa harap ng pinto. Huminga nang malalim. At kumatok. “Come in,” rinig kong sabi niya mula sa loob—malamig, pormal, walang bahid ng emosyon. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto. At sa sandaling iyon, alam kong anumang mangyayari sa loob ng kwartong iyon ay may pakiramdam ako na hindi na lang ito basta trabaho.

Mukhang katapusan ko na talaga! Naramdaman kong may humawak sa kamay ko at hinila ako palayo. Hindi na ako nag abalang tignan kong sino siya lalo na yong dibdib ko sobrang lakas ng kabog. Parang anytime babalik ang sakit ko sa puso ng dahil sa mga pinanggagawa ko. Naiiyak pa ako dahil huli na ako ng dumating, hindi ko na nailigtas pa si Bryce.

Samantha Pov... Nanghihina akong sumama kay kuya para umuwi. Nagpahatid ako sa bahay ng magulang namin dahil kailangan ko ang yakap ni mommy para maibsan ang sakit sa aking puso. Masakit siya talagang mahalin pero hindi nadadala ang aking puso na patuloy na tumibok para sa kanya. Hanggang kailan ang puso kong mamalimos sa kanya. Heart baka pwede namang tama na. Sumuko na tayo sa paghahabol at pagmamakaawa. Sita ko sa aking sarili.

Sa mga oras ding ito ay parang namatay na rin ang puso ko. Sa loob ng malinis at puting dingding ng kwarto sa ospital, tila nagiging masikip sa akin ang katahimikan na bumabalot sa hangin. Ang katahimikan ay tanging pinapalakas lamang ng ritmo ng beep ng monitor ng puso, isang patuloy na paalala ng kahinaan ng buhay.

With a heart that beats faster and harshly, and with him that's clouding my mind right now. Should I give it a try this time and let him enter the world that I have? Is this the right time that I am talking about before?

Chapter 1 - Heart TINATANTYA niya ang sariling kilos nang buksan ang pintuan ng opisina ng kanyang Manager. Agad na sumalubong sa mukha ni Heart ang malamig na simoy ng hangin mula sa loob, dahil sa malakas na air condition doon. Kasama nun ay ang mabangong amoy, amoy ng pabango ng kanyang manager sa restaurant na iyon.

Wala akong nagawa kundi sumang-ayon. At iyon nga ang plano, lalabas na sana kami ng silid nang biglang bumukas ang pinto. Biglang kumalabog ng malakas ang aking puso dahil sa hindi inaasahang taong pumasok sa loob.

Sumasakit ang puso ko habang sinusubukan kong intindihin ang kanyang mga salita. Parang gumagalaw at umuugoy ang mundo sa paligid ko, ang katotohanan ng sandaling iyon ay yumuyuko at umaunat sa isang nakalilito at nakakabigong sayaw. Habang umiikot ang silid, naging manhid ang aking mga pandama; ang tanging tunog na marinig ko ay ang parang kemikal na asido ng pagtataksil, na kumakain at sumisira sa aking puso.

Parang hindi ako tanggap dito. Mabilis kong ni-lock ang sarili ko sa loob ng quarters. Mabilis ang paghinga ko at tila nauubusan ako ng hangin. Sobrang lakas rin ng kabog ng puso ko na tila gustong lumabas. Masakit ang dulot nito pero kailangan kong tiisin kasi wala akong magagawa.

Sabay yuko at mabilis na nagtungo sa hagdan. Pagkapasok ko sa aking silid, isinara ko ang pinto at halos hindi makahinga sa bigat ng kaba. Mahigpit kong hinawakan ang aking dibdib, pinakiramdaman ang mabilis na tibok ng aking puso. Alam kong hindi pa ito ang tamang panahon upang marinig niya ang katotohanan. To be continued